Kiedy rozpocząć naukę?
To jedno z częściej zadawanych instruktorom pytań, na które (niestety) nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wiek, w jakim dziecko gotowe jest rozpocząć narciarską edukację zależny jest od wielu czynników, takich jak rozwój fizyczny, zwinność, sprawność, a także charakter.
Niektóre maluchy stają na nartach już w wieku dwóch lat, lecz większość dzieci przejawia chęć jazdy dopiero w wieku 3–4 lat. Czterolatek jest już na tyle sprawny, by podołać wysiłkowi towarzyszącemu zabawie na śniegu, a jego układ kostny i mięśniowy jest właściwie rozwinięty. Co więcej, wykazuje lepszą koordynację i umiejętność koncentracji na wykonywanych ćwiczeniach od młodszych kolegów.
Moment rozpoczęcia szkolenia jest jednak sprawą indywidualną, uzależnioną od kondycji dziecka: jego chęci i sprawności motorycznej. Prowadzona na pierwszym etapie nauka jest raczej zabawą, niż szkoleniem, a odbywać się powinna pod okiem wykwalifikowanego instruktora. Praktyka pokazuje, że szybciej postępy czynią dzieciaki kształcone przez osoby z wiedzą i doświadczeniem w zakresie szkolenia narciarskiego (profesjonalni instruktorzy i trenerzy SITN), niż przez rodziców. Wynika to z faktu, że dzieci chętniej słuchają obcych, a podczas zajęć mają możliwość wspólnej zabawy i rywalizacji w grupie.
Rodzice, choć z pewnością ciekawi postępów czynionych przez pociechy, powinni powściągnąć się od towarzyszenia podczas narciarskich lekcji. Ich obecność rozprasza i dekoncentruje małych kursantów; w razie niepowodzeń dzieci , zamiast przezwyciężać trudności, skłonne są szukać pocieszenia w ramionach rodziców.
Zdarza się, że w wieku 4–5 lat, pomimo stworzonych ku temu warunków, dziecko wciąż nie wykazuje chęci jazdy na nartach. W takiej sytuacji nie należy stosować presji, lecz poczekać na kolejny sezon i ponowić próby.