Ranking

majac za soba kilka lat;) tego miodu:) mysle ze najwazniejsze jest to coś ta iskierka i oby nigdy rutyna i nuda sie nie wkradała Maciek - spożnione ale najserdeczniejsze zyczenia na te nową długą droge szczescia;)

Najważniejszy jest kompromis,czyli dechy o różnym promieniu skrętu:D-czyli motylki,albo podwójny radius;)Myślę,że dadzą radę,przecież nie są z centralnej Polski,a z Gór:rolleyes:

Mówisz, i masz:Dna priv;)

Poznanie błędów i przyznanie sie jest pierwszym krokiem do budowania techniki marzen. Ja zawsze staram się tworzyc w pamieci obraz jazdy i dlugo nad nim pracuje, az uzyskam płynny , swobodny nie męczący ruch. Tak sie składa, ze kazdy sezon to moje nowe odkrycia w jezdzie. Nie korzystam z nowoczesnych metod zapisu , nie analizuje swojej jazdy, ja analizuję jazde innych tych najlepszych i tych początkujących. Do kazdego podchodzę z szacunkiem (liczę zawsze na wzajemnosc). Jak jezdzę - to widzę po narciarzach , którzy mnie naśladują i słuchaja moich rad. SB , ja NIGDY nie byłem nauczany , to efekt (zgłupienia na narty - jest taka choroba?) ciągłego nasladownictwa najlepszych. Dużą role maja ksiązki.Ale ja je czytam 10-20 razy. Pod koniec wiem o co tak naprawdę chodzi i czego autor nie napisał albo nawet o tym nie myślał. Może to brzmi jak ...zarozumialstwo. Nie, na codzien jestem bardzo spokoinym nie rzucającym sie w oczy narciarzem. Patrząc na zdjęcie , film ,ja czuje się w ruchu. To trzeba w sobie znalezc. Na przykład, kiedy ogladacie zawody, widzicie upadek narciarza to jak reagujecie. Ja czuję ten upadek na własnej skórze, daleko mi do smiechu. Największym wrogiem postępu w jezdzie jest rutyna. Wielu którym pomagałem dostrzegli jak bardzo nas ogranicza. Najłatwiej jest to pokazać w realu, tu zawsze mozna tak pokierowac jazdą aby adept poczuł gdzie ma blokadę. Generalnie róbmy założenie , ze stac nas na wiecej a obecną jazde możemy poprawic co najmniej o jedną klasę.