witek52

cd UWAGA Wiele serwisów narciarskich o tym zapomina i ostrzy narty na 90° (bez podnoszenia czy bocznego zaostrzenia). Takie postępowanie nie dość, że niszczy "parametry narty" to wymaga potem umiejętnego odtworzenia ustawień "fabrycznych. Pamiętaj o tym oddając sprzęt do serwisu. Podane wyżej ustawienia będą optymalne dla większości z nas. Do rekreacyjnej jazdy nie musimy nic zmieniać, pozostaje nam tylko regularnie ostrzyć krawędzie z zachowaniem nadanych kątów. Jednak gdy drzemie w Tobie dusza ściganta zapraszamy do eksperymentów, poniżej znajdziesz kilka wskazówek: Przeczytałeś, zainteresowałeś się, już nie możesz wytrzymać... to do dzieła, zabieramy się za nasze krawędzie. W dużym skrócie można powiedzieć, że do naszych celów można używać dwóch rodzajów narzędzi: ostrzałki, amerykanie nazywają je narzędziami dla idiotów (for dummies - kto zna serie wie o co biega). Narzędzia te mocno utrudniają próby zepsucia krawędzi. Jak to działa? Ostrzałka składa się z plastykowej obudowy w której zamocowany jest fragment raszpli ( to taki specjalny pilnik), wkład ten jest wymienny, zamiast raszpli możemy włożyć do ostrzałki kamień i wtedy będzie nam ona służyła do utwardzania krawędzi. Współczesne ostrzałki mają możliwość ustawienia kąta pod jaki będą ostrzyły czy podnosiły krawędź. Zalecamy kupno solidnej ostrzałki, bowiem sposoby ustawienia kąta w najtańszych modelach nie gwarantują, że podczas ostrzenia narzędzie nie rozreguluje się samoczynnie. Ewidentnym minusem ostrzałek jest fakt, że wkład raszpli jest bardzo mały i bardzo szybko zużywa się. W chwili obecnej furorę na rynku robią tzw combi ostrzałki, czyli 2 lub 3 narzędzia w jednym. prawidła, to już narzędzia wymagające wprawnej i niezawodnej ręki, nieumiejętne posługiwanie się nimi może uszkodzić krawędzie. Prawidło to nic innego jak prowadnica w którą wkłada się pełno wymiarową raszplę, konstrukcja prawidła zapewnia odpowiedni kąt ostrzenia. W przeciwieństwie do ostrzałek nie ma tu "płynnej" regulacji kąta. Jedno prawidło to jeden kąt. Oczywiście do prawidła możemy również zamiast raszpli włożyć kamień i utwardzać nim krawędzie.

Ostrzenie i podnoszenie krawędzi Kategoria: Konserwacja sprzętu Autor: Piotr Burda Tym razem, wszystko lub prawie wszystko o podnoszniu i ostrzeniu krawędzi... Uzupełnienie naszego poradnika Tuningu Krawędzie, tajemnice podnoszenia i zaostrzania krawędzi Co kryje się pod tymi tajemniczymi pojęciami ? Postaram się w tym rozdziale w przystępny sposób wyjaśnić co pod nimi się kryje i przekonać Was do "tuningu" waszych desek (dwóch czy jednej - bez znaczenia). Choć w tekście piszę głownie o nartach to jednak większość podawanych tu rad ma zastosowanie również do snowboardów. Tak wygląda klasyczna krawędź narty, do niedawna większość nart miała w ten sposób ostrzone krawędzie, kąt 90° i już. Rewolucję zapoczątkowali deskarze, Ci zwolennicy jednej deski zauważyli że, na twardym śniegu przy dużych pochyleniach deski względem śniegu deska zaczyna tracić przyczepność postanowili zatem jakoś temu problemowi zaradzić i zaczęła się rewolucja. (na marginesie: powyższe dotyczy narciarzy amatorów, zawodowcy już od dawna kombinowali jak spowodować by narta lepiej trzymała). Pierwszy pomysłem było boczne zaostrzenie krawędzi na kąt mniejszy niż 90°, I tu mamy już odpowiedź na jedno z tytułowych pytań: zaostrzenie boczne to właśnie to. Specjaliści radzą by nie przesadzać zbyt bardzo z kątem (kąty w granicach 0,5 do 1 ° będą dla większości z nas zupełnie wystarczające. Kolejnym pomysłem było podniesienie krawędzi, czyli takie zaostrzenie dolnej części krawędzi by obniżyć jej zewnętrzną część względem płaszczyzny ślizgu. Co nam daje ta operacja? - po pierwsze ułatwia inicjację skrętu, narta czy deska łatwiej wejdzie w skręt gdyż krawędź znajduje się lekko ponad śniegiem - zmniejsza tarcie narty o śnieg, bowiem kontakt krawędzi ze śniegiem jest zmniejszony. Lecz prawdziwie rewolucyjne stało się dopiero połączenie powyższych rozwiązań, czyli boczne zaostrzenie połączone z podniesieniem krawędzi. Każdą z tych czynności tuningowych dokonujemy z różnymi kątami (dobór kątów zależy od własnych upodobań i związany jest z preferowaną techniką jazdy - o tym w dalszej części). Dzięki takiemu potraktowaniu naszych krawędzi narta czy deska łatwiej wejdzie w skręt a w skręcie wytrzyma zdecydowanie większe obciążenia niż narta ostrzona tradycyjnie. Jak już pisałem wcześniej rozwiązania te trafiły do narciarstwa amatorskiego z dwóch źródeł: snowboard i zawodnicy startujący w Pucharze Świata. Lecz by naprawdę zawładnąć umysłami narciarzy potrzebny był jeszcze jeden czynnik. Katalizatorem zmian w sposobie ostrzenia nart stało się pojawienie pod koniec lat 90 nart taliowanych (popularnych carvingów). Dlaczego ?, zapytacie. Odpowiedź jest dość prosta, narta carvigowa umożliwia jazdę z zdecydowanie większymi wychyleniami niż narta tradycyjna, przy tak dużych wychyleniach i sile odśrodkowej okazało się że, tradycyjnie ostrzone krawędzie, mimo taliowania narty, nie trzymają tak jak byśmy chcieli. Wynika to z zasad mechaniki, spróbujemy na poniższych rysunkach wyjaśnić to zjawisko (fizycy... wiem... wiem, wybaczcie ale to opracowanie popularne, więc pewne uproszczenia są dopuszczalne. Sytuacja na rysunku A Narty nachylone są wobec stoku o kąt mniejszy lub równy 45°(2),a krawędzie wcinają się w śnieg z zachowaniem optymalnego kąta (do 45°)(1). Narty zachowują przyczepność i wszyscy są szczęśliwi. Sytuacja na rysunku B Nasz narciarz postanowił jeszcze bardziej ścieśnić skręt, jego taliowane narty o niewielkim promieniu skrętu powinny mu umożliwić jazdę z większym pochyleniem względem śniegu (>45°(2)). Lecz oups!!! spotyka go niespodzianka narty tracą przyczepność, najpierw uciekają tyły potem reszta krawędzi traci przyczepność... i nasz narciarz musi się ratować. Tu w sukurs przychodzi tuning ślizgów, podniesienie połączone z bocznym zaostrzeniem pomoże nam otrzymać optymalny kąt natarcia krawędzi na śnieg przy większym nachyleniu narciarza względem powierzchni śniegu. Sytuacja na rysunku A Nasz narciarz tym razem podniósł krawędzie i zaostrzył je bocznie o ten sam kąt. Przy "normalnym pochyleniu narta doskonale trzyma się śniegu a w dodatku łatwiej ją wprowadzić w skręt. Sytuacja na rysunku B Narciarz ścieśnił skręt, by pokonać siłę odśrodkową pochylił się w stronę stoku, kąt natarcia nart spadła poniżej wartości optymalnej ale dzięki tuningowi kąt natarcia krawędzi nadal nie przekracza wartości optymalnej i pozwala krawędzią optymalnie wcinać się w śnieg. Na razie koniec z teorią, przystąpimy teraz do praktycznych rad, czyli ile stopni dla kogo. Oczywiście nie ma tu żadnych złotych i jedynych reguł, najlepszą szkołą doboru kątów są własne doświadczenia. Na dowód że nie ma doskonałych, jedynych kątów podniesienia i zaostrzenia bocznego niech będzie poniższy przykład zaczerpnięty wprost z stajni zawodników startujących w Pucharze Świata Pewien zwycięzca biegu zjazdowego (olimpada) rozgrywanego na dość "płaskiej" trasie trasie miał krawędzie podniesione o 4 do 5° i bocznie zaostrzone tylko o 1°, dlaczego? bo trasa była jak już pisałem płaska i takie rozwiązanie zredukowało do minimum tarcie krawędzi i zapewniło maksymalną prędkość. Takie przygotowanie krawędzi na stromą i zlodzoną trasę skończyło by się... no cóż pewnie na jednej z pierwszych bramek. Wracajmy jednak do obiecanych wskazówek, proszę jednak, w związku z powyższym przykładem, traktować je TYLKO JAKO WSKAZÓWKI. Tylko metodą doświadczalną dobierzesz właściwe wartości dla swojego stylu i poziomu jazdy. Większość współczesnych nart (snowboardów pewnie też) opuszcza fabrykę z następującymi "ustawieniami": krawędzie podniesione o 0,5° do 1,0° zaostrzenie boczne 1,0° do 2,0°

Może i dobrze bo masz całe kości i wiązadła. Wiązania są po to żeby, kiedy trzeba się wypinały, a nie tylko mocowały nartę do buta.

Trudno sobie coś uszkodzić gdy jako początkujący dopiero się ześlizgujesz, lub wozisz po stoku. Dopiero gdy już potrafisz, dajesz czadu no i wtedy: złapiesz krawędź, za mocno obciążysz tyły i nieszczęście gotowe.

Uwagi ogólnie trafne, z tym że trzeba pamiętać, że gondola nie jest jedynym stokiem w Świeradowie http://www.swieradowzdroj.pl/index.php?p=komunikat_narciarski

Jak w załączniku. Dzisiaj po południu będę testował Salomona 3V

Jutro ma być kolejne oficjalne otwarcie, w związku z tym działają zamiast do 16.30 do 15.00. Nocne jazdy bez zmian.

Foto Na stronie Świeradowa pojawił się fotoreprtarz z inauguracji sezonu 03.01

I w każdym odcinku, oprócz pokazywania ośrodków, zawsze pokazywane są różne sztuczki pomagające w doskonaleniu jazdy.

Ostatnio na Travel Chanel pojawia się sporo interesujących filmów o narciarstwie. Właśnie skończyłem oglądać filmik z serii Obieżyświat: "Przełamując lody w Alpach", opisujący narciarską wyprawę legendarnym szlakiem Haute Route Chamonix-Zermatt. Patrząc na umiejętności narciarskie towarzyszącego przewodnikowi prezentera jest to osiągalne można powiedzieć, że dla wszystkich mających odpowiednią kondycję. W sumie więcej jest podchodzenia niż zjeżdżania, ale wyprawa super. Naprawdę warto przyczaić się na powtórkę. Krótką namiastkę można zobaczyć na google: [gvideo]http://video.google.com/videoplay?docid=7681686469009441090[/gvideo] Znalazłem w necie jeszcze namiary na przewodników, bo bez nich taka eskapada jest niemożliwa: http://theadventure100.com/adventures.php?TourID=ed6f5f25adde62609c8fb36a1ca0f45 P.S. A teraz leci na Travel "Narciarski świat": Nowa Zelandia do Kolorado

W temacie wbijania kija szkoła amerykańska mówi o tym, aby wijać go w wierzchołek trójkąta równobocznego, którego pozostałe wierzchołki tworzą: dziób i przód wiązania.Rysunek na podstawie mojej narty:)

Klasyczny śmig prawdziwy wygląda tak: http://www.szus.info/technika.html

Ale wtedy przeciez tylko gondola chodziła, wiem bo byłem dzień wcześniej; a pod gondolką było super: śnieg zmrożony bez śladu przetarć

Miałem pewne wątpliwości, czy nie popełniłem pewnego nadużycia zamieszczając stopklatki z Twojego przejazdu, ale chciałem zmusić Alfreda do polemiki merytorycznej i zmuszenia go do zajęcia się tematem, który wywołał. Twoja reakcja na tę prowadzoną w tym miejscu pyskówkę jest godna polecenia innym (Homar?). Alfreda trzeba było przydusić argumentami i myślę, że mi się udało (coż za skromność) bo zmuszony do konkretów naprawdę nic odkrywczego nie wymyślił i zamilkł Przechodząc do meritum uważam, że generalnie jest poprawnie. Trochę "namieszał" Twój operator, bo trzymał krzywo kamerę i w konsekwencji na filmiku i na późniejszych zamieszczonych przeze mnie klatkach siedzisz więcej niż było to w rzeczywistości. Poprostowałem te klatki i skleiłem w sekwencję i wyszło tak jak w załączniku. Myślę, że spore znaczenie ma fakt, że filmik był kręcony na w sumie płaskim stoku (zaledwie ok 10st), więc żeby w miarę szybko jechać skręty należało kończyć dociskaniem piętek i to widać na 1 (układ stabilny, ręce przed sobą); przejście w następny skręt wg mnie płynne, a nie siłowe z pójściem w przód 4, z widocznym obciążeniem przodu.Ale w dalszym ciągu będę się upierał, że szkoda, że nie jeździliście pod gondolą i tam coś nakręcili, bo stromiej i wtedy trzeba się naprawdę przyłożyć.

Szkoda, że nie było też dziewczyn, to nie byłoby takich przestojów w końcówce.

Zawsze jak słyszę Domańskiego szukam gdzie jeszcze mozna oglądać, bo mnie diabli biorą jak słyszę tego madralę. Inna sprawa, że mam kupę radości jak wychodzi mu, że ktoś jedzie super (tragicznie)*, a tu nagle międzyczas pokazuje coś wręcz przeciwnego. *niepotrzebne skreślić

Na górnych krawędziach bramek były kolorowe lampki diodowe (dwie czerwone, jedna zielona), startować należało na zieloną, a ze niektórzy nie wytrzymywali, cóz zrobić.

Ale po to im płacą, żebyśmy wszyscy qrwa wiedzieli. Dlatego odpadł Cuche, bo był drugi na mecie drugiego przejazdu, a nie tak jak to robili wodę z mózgu nasi geniusze komentatorki, cały czas sumując przejazdy.

Tylko dlaczego Pan Bóg pokarał nas takimi komentatorami (Domański, Kurdziel), którzy jako jedyni nie wiedzieli, że w drugim przejeździe bramki nie otwierały się równocześnie, a z opóźnieniem wynikającym z pierwszego przejazdu. Doszli nawet do odkrywczego stwierdzenia, że jest to niemożliwe z technicznego punktu widzenia.

Z charakterystyki stoku wynika, że średnie pochylenie to 26%, z tym że początkowa 1/4 stoku jest bardzo łagodna i dopiero wtedy nabiera ostrości. Stok rzeczywiście jest zmrożony, żeby nie powiedzieć oblodzony (brak krawędzi może być problemem), w jakimś sensie przypomina ten pod gondolą w Janskich (wiem, że tam byliście w tym roku). Nie bardzo mogę sobie przypomieć jak wyglądają zniżki (sam już z nich parę lat temu wyrosłem;)), ale mozesz dryndnąć to Ci powiedzą.

Wszystkim szampańskiej zabawy i pomyślności w Nowym Roku

Czaiłem się już od wczoraj, ale komunikat o zbyt silnym wietrze zburzył mi plan. Dzisiaj od rana sytuacja taka sama, ale z opcją, że coś się zmieni. Odpaliłem więc maszynę, mając w odwodzie inne miejsce. W Jeleniej wykonałem telefon i uzyskałem info, że trwają jazdy próbne kolejki i jest szansa że ruszy, ale 100% pewności nie ma. Ponowny telefon w Szklarskiej, gdzie była następna możliwość odbicia na Świeradów, ale sytuacja bz. Nie chcąc ryzykować pojechałem do Babińca, bo tam jazda była pewna. Teraz wiem, że Świeradów w końcu ruszył.

alfredoMiałem wyprząc, ale miejmy to wreszcie z głowy.Oświeć nas maluczkich co jest źle.Nie oczekuj tego od nas bo my nie wiemy.

To zadaj sobie trochę trudu zamieść o co Ci chodzi, bo tak to ja wyprzęgam. Bicie piany mnie nie interesuje.

Wykładowca powinien udostępniać kursantom materiały dydaktyczne.Trafił się nam leniwy nauczyciel.