Szczyrk Mountain Resort

W stronę Czyrnej schodzą trzy trasy, im bliżej orczyków prowadzą, tym są stromsze i bardziej wymagające, czerwona i dwie niebieskie, z czego najbardziej zewnętrzna jest naprawdę łatwa. W stronę Czyrnej opada też czarna trasa Bieńkula, prawdziwa „perła Szczyrku”. Posiada ona homologację FIS na gigant i liczy 1500 metrów długości przy 390 metrach różnicy wzniesień. Stok opada tu „tak jak należy”, jest odpowiednio szeroki i jazda może być naprawdę ostra.

Z Hali Skrzyczeńskiej można też zjechać do Soliska. Do wyboru mamy tu dwie trasy: łatwiejszą niebieską i czerwoną nr 7, jedną z najciekawszych w całym ośrodku. Z kolei na Julianach w obrębie Hali Pośredniej, prowadzą trasy łatwe oraz jedna (nr 10) nieco stromsza, czerwona. Natomiast z Hali w dół do Soliska zjeżdża się wymagającą czerwoną trasą o dużo mówiącej nazwie „Golgota”.

W sezonie 2017–18 wybudowano także całkowicie nową trasę zjazdową (niebieską) dla mniej wymagających narciarzy. Parkingi umożliwiające dostęp do terenów znajdują się w trzech miejscach, w Czyrnej (ewentualnie także w pobliżu, trzeba podejść kilka minut), przy dolnej stacji nowej gondoli, w Solisku, a także na wysokości Hali Pośredniej, przy serpentynie drogi prowadzącej do Wisły. W każdym z tych miejsc znajduje się gastronomia (a także na Polanie Suchej i Hali Pośredniej), a także wypożyczalnia sprzętu, serwis i szkółki narciarskie. W tym miejscu warto może jeszcze na koniec przypomnieć pokrótce historię tego miejsca, które przez wiele lat było oblegane przez narciarzy, a które Słowacy wykupili w stanie całkowitej recesji.

Pierwsze wyciągi powstały w tym miejscu od połowy lat 60., a kolejność ich powstawania widać w ich numeracji. W latach 80. i na początku 90. był to najlepszy, najmocniej zainwestowany teren narciarski w Polsce, funkcjonujący pod nazwą Górniczego Ośrodka Narciarskiego, głównymi inwestorami były tu śląskie kopalnie. W latach 90. w wyniku przekształceń własnościowych GON, który przejęła Gliwicka Spółka Węglowa, bez należytego uregulowania prawa własności przekazany został Gliwickiej Agencji Turystycznej S.A. Od tego momentu w ośrodku nie powstała żadna nowa inwestycja.

Od 2001 r. właścicielem GAT-u został Skarb Państwa, a jego sytuacja jeszcze się pogorszyła. Głównym problemem w całej sprawie są skomplikowane i nie do końca wyjaśnione stosunki własnościowe, grunt pod trasami zjazdowymi należą do przeszło 100 właścicieli, a infrastruktura do GAT-u. Dodatkowo czkawką odbija się problem przywłaszczenia przez Gliwicką Spółkę Węglową wyciągów, mimo że postępowanie w tej sprawie prokuratura umorzyła w 2001 roku. Zrodzone z tego rozczarowanie sporej części właścicieli gruntów, którzy liczyli na przejęcie wyciągów, doprowadziło do otwartego konfliktu pomiędzy GAT-em, a częścią właścicieli reprezentowanych przez zawiązaną spółkę Szczyrkowski Ośrodek Narciarski S.A. 9 z 13 wyciągów stanęło, a trasy zaczęto częściowo grodzić.

Mimo że sprawa ta należy już do historii, cała historia straszliwie zszargała opinię całego Szczyrku, jako miejsca narciarzom przyjaznego. Z roku na rok spadała liczba narciarzy odwiedzających miasteczko. Nie dziwne więc w tym świetle wydają się nadzieje, jakie narciarze, a także miejscowi przedsiębiorcy, wiążą z pojawieniem się w Szczyrku słowackiej firmy.