Ranking

Autor artykułu jest przeciwny budowie wyciągów narciarskich na terenie PPK motywując to tym, że będzie to miało negatywny wpływ na przyrodę. Zapomniał tylko napisać, że przez teren parku przebiegają drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe i gminne jak również linia kolejowa. Znajdują się na jego terenie liczne stacje benzynowe , linie energetyczne, zakłady przemysłowe, itd.

Pan Florek to fajny gość, pamiętam jak jeszcze studiowałem to nam zawody narciarskie dofinansowywał. Niech buduję stacje, przyda się konkurencja dla Szczyrku.

Nie ma to nic wspólnego z PiSem.Zaczal budować 20 lat temu, za własne pieniądze, żadnych SSK. A środowiska łapówkarzy, wymuszających łapówki na inwestorach jest jeszcze starsze...

Doczytałem do słowa PiS i przestałem dalej czytać. Znowu przewał.

Zgadza się. Aby cokolwiek powiedzieć więcej to warto byłoby znać choćby ślad podejściowy i prognozowany zjazdu. Wszedłem na Google Earth (daje kapitalny wgląd) i nie bardzo rozumiem gdzie był wypadek, bo aby spaść 1200 m to trzeba byłoby porwać się na ekstremalne żleby po północno-zachodniej stronie. Tam na przykład plecak lawinowy do niczego by się nie przydał. Ale po drugiej stronie trasa wydaje się do zrobienia dla turystów. Nie zmienia to postaci rzeczy, że jeśli jest się solistą to plecak lawinowy jest jedynym realnym sposobem na podwyższenie szans przeżycia. Nawet gdyby je zwiększał tylko o 20%. Dla mnie symptomatyczne są te przeprosiny Wielickiego. Czyli, że był splot niekorzystnych okoliczności a Tekieli błędu nie popełnił. To jest jednak ciekawe, bo w tak stromym terenie, przy 3-ce, metoda Muntera pewnie by wyrzuciła "nie iść". Dlatego stwierdzenie (wcześniejsze) Wielickiego, że "niepotrzebnie" brał narty może być jak najbardziej słuszne, bo mógłby poruszać się po bezpieczniejszym śladzie. Albo nie podciąć deski. Może w takich okolicznościach lepiej zdjąć narty? Kiedyś z Robertem mieliśmy taką sytuację w okolicach Gran Zebru. Weszliśmy na ślad podejściowy w kotlinę gdzie był gigantyczny depozyt totalnie zdegradowanego śniegu (dosłownie pył). Czułem się jak na końcu lufy armatniej. Z dużym trudem doszliśmy do stromego brzegu zamykającego kotlinę. Tam mozolnie wspięliśmy się na ostrogę skalną i po skale już spokojnie, na grań. W każdym razie, każdy wypadek, w tym i Tekielego, powinniśmy traktować jako szansę na naukę i przemyślenia. Czekam cierpliwie na pełniejsze dane i wypowiedzi ekspertów. Na razie dyskusja podszyta jest "polityką" i emocjami. A co do zasady, to zawsze szukam błędu bo inaczej chodzenie po górach byłoby rodzajem loterii.

W czasach mojej młodości,gdy jeszcze jej nie poszerzyli i nie zniwelowali,rzeczywiście to była czarna...