bruno

Zdrowych i pogodnych Świąt, smacznego jajka i wesołego dyngusa oraz dużo Błogosławieństwa Bożego dla Was i Waszych Rodzin!!!

Miałem ogromną przyjemność brać udział w zawodach na Nosalu, w co do tej pory nie mogę uwierzyć ponieważ jeżdżę na nartach 5 lat, a sam za miesiąc mam 40 (brakło mi troszkę do grupy "starszaków"). Patrząc z perspektywy czasu bardzo żałuje tych lat bez nart. Przyjąłem to wyzwanie pokonując pewną barierę i odczuwam wielką satysfakcję, że dałem rady tej górze, a jeszcze większą, że mogłem rywalizować ze wspaniałymi gośćmi, którzy naprawdę pokazali klasę, a sami mówili, że nie było łatwo. To była niesamowita przygoda mobilizująca do dalszej pracy nad sobą, poznałem super ludzi, dziękuję Wam bardzo za możliwość wspólnej rywalizacji i spędzenia czasu w przesympatycznym gronie. Były to moje pierwsze zawody, których nigdy nie zapomnę, a namówił mnie do tego mój super przyjaciel ps.afrikaner i bardzo mu za to dziękuję.

Dzięki za uznanie, na pewno nie odpuszczę, poza tym mam synka i nie chcę żeby zmarnował tyle lat, wziąłem go pod skrzydła, ma 6 lat załapał bakcyla i nieźle sobie już śmiga, jestem z niego dymny. Pozdrawiam.

Witam, widzę kolego, że sportu Ci nie brakuje i Twój problem nie polega na wyćwiczeniu mięśnia, a zwiększeniu jego wytrzymałości. Polecam ćwiczenie tzw. krzesełko, przysiad w kącie prostym z plecami opartymi o ścianę i do bólu ile wytrzymasz, systematycznie w wolnych chwilach i mierz sobie czas. Poza tym jeśli masz możliwość w bloku bieg po schodach, oczywiście ze zbieganiem w dół. Pozdrawiam.

Hejka lukee, super spotkanie i atmosfera, bardzo mi miło i pozdrawiam!

Witam serdecznie, bardzo mi miło i pozdrawiam.

Witam również kolegę sąsiada, bardzo mi miło i pozdrawiam.

Dziękuje Ci Krzysiu, bardzo mi miło. Pozdrawiam.

Chciałbym wszystkich serdecznie przywitać ponieważ jestem "nowy" i to mój pierwszy post, aczkolwiek miałem już ogromną przyjemność brać udział w ostatnich zawodach na Nosalu, w co do tej pory nie mogę uwierzyć ponieważ jeżdżę na nartach 5 lat, a sam za miesiąc mam 40 (brakło mi miesiąca do grupy "starszaków"). Patrząc z perspektywy czasu bardzo żałuje tych lat bez nart. Przyjąłem to wyzwanie pokonując pewną barierę i odczuwam wielką satysfakcję, że dałem rady tej górze, a jeszcze większą, że mogłem rywalizować ze wspaniałymi gośćmi, którzy naprawdę pokazali klasę. To była niesamowita przygoda mobilizująca do dalszej pracy nad sobą, dziękuję Wam bardzo za możliwość wspólnej rywalizacji i spędzenia czasu w przesympatycznym gronie. Były to moje pierwsze zawody, których nigdy nie zapomnę, a namówił mnie do tego mój super przyjaciel ps.afrikaner i bardzo mu za to dziękuję.