Ranking

To, że ludzie nie potrafią wsiadać i wysiadać, to jedna, ale... Jest drugie dno, o którym się u nas nie mówi. A mianowicie, ze względu na koszty, brak miejsca, perony np. kolei na Halę są najkrótsze z możliwych, a co za tym idzie osoby wsiadające i wysiadające maja mało czasu. Bardzo ciekawym rozwiązaniem, jest peron gondoli w Soelden, gdzie do wsiadania mamy kilka wagoników na raz, jadących prostopadle do kierunku kolejki.

Jedyną moją wątpliwością jest jazda na slalomkach w świeżym śniegu. Tego nie wypróbowałem. No ale czuję, że jednak na takich nartach mogę zrobić krok do przodu. Otwarta była trasa niebieska (ta pod Olpelerem). Wzdłuż orczyków przy snowparku coś dłubali ratrakiem. Jeszcze kilka zdjęć z wczoraj. Powinienem być już w pracy, ale niestety pociąg powrotny ma 90 min opóźnienia. Cóż, zdarza się. Przynajmniej zwrócą trochę pieniędzy. Aż ciężko uwierzyć, że wczoraj o tej porze śmigałem gdzieś hen hen wysoko.

Dziś już widać trochę więcej. Piękne zakończenie sezonu 2025/2026 (licząc koniec sezonu na 30.06)

Czerwiec zaliczony, ale zaraz. Czy to na pewno jest czerwiec? Dzisiejszy dzień na nartach przypominał mi bardziej styczniowy, lutowy a może i marcowy. Ale od początku. Od rana zachmurzenie pełne, na dole trochę kropiło. Szkółki narciarskie niezrażone gnały jednak na górę. Dzięki czemu mogłem nawet postać w kolejce. A im wyżej tym widoczność coraz gorsza. Na górze lekki mróz, całkiem spory wiatr i opady śniegu. Środek zimy. Widoczność raz słaba, raz słaba. Nie było tragedii - kilka tyczek do przodu dało się zobaczyć. Na końcu tras kropił deszcz. Śmigał Funitel oraz dwa orczyki. Krzesło i gondola zamknięte. Gondola chyba się zepsuła, bo najpierw ją wyciągnęli, a potem coś naprawiali. Na orczyku poznałem Słowaka, który ósmy rok pracuje tutaj i kontroluje trasy narciarskie. Cały rok mieszka na wysokości ponad 2600 m npm. Ciekawa praca, trochę kusi. Warunki na trasach? Mało rozjeżdżone, były miejsca wyratrakowane, a tuż obok sporo świeżego mokrego śniegu. Przez cały dzień na górze utworzyła się półmetrowa zaspa widoczna tuż za mną: Liczyłem, że po obiedzie pogoda się nieco poprawi. Zmieniła się niestety w drugą stronę. Wiatr się wzmógł, opady wzmocniły. Marznący śnieg z deszczem bijący wiatrem po twarzy nie należy do najmilszych masaży. Z kolei tuż po nim wjechałem w przyjemny dla skóry deszcz, który po kilku zakrętach dotarł aż do skóry. Dawno tak nie przemokłem na nartach. Trwa budowa nowej gondoli z Sommerberg: Niestety obróciło zdjęcie, ale widać na nim powstającą dolną stację. Górna ma już konstrukcję budynku. A do Hintertuxa można dojechać z Mayrhofen autobusem. Przejażdżka takim elektrycznym wynalazkiem kosztuje 7,90 euro. Sporo. Za to rano można było w środku zobaczyć kilku narciarzy. Co samo w sobie było dziwnym widokiem jak na czerwiec. Nie wiem czy do jutra dam radę wszystko wysuszyć. Może zamiast nart wybiorę się na spacer po górach. Tak czy inaczej będzie to dobry, bardziej słoneczny alpejski dzień. Teraz czuję się tak, jakbym właśnie wrócił z podróży w czasie sprzed kilku miesięcy.

Mayrhofen zdobyte. Nocna podróż pociągiem nie należała do najprzyjemniejszych. Próby spania w przedziale były tylko częściowo udane. Za to punktualnie udało się dojechać do Salzburga. Tam akurat 3h szybkiego zwiedzania: Ogród karłów (czy tam krasnali): Dom Mozarta: Kościołów w Salzburgu jest pełno. Warto wejść do środka, są całkiem ładne. Twierdza tym razem nie została zdobyta. Trzeba ją zwiedzić innym razem. Tuż pod nią znajduje się za to najstrasza piekarnia w mieście ze świeżo wypiekanymi produktami. Hop do pociągu. Najpierw jednego, potem drugiego. A w tym drugim już można podjerzeć, czy autobus do Mayrhofen przyjedzie punktualnie: Śnieg już widać. Żywo zielona trawa dopełnia piękna alpejskich widoków. Ahornbahn śmiga do 17, więc już się nie przejechałem. Z bliska ta potężna kabina robi duże wrażenie. A jutro hop na Hintertux!