Koniec sezonu narciarskiego w Bułgarii

Bułgaria rusza później niż Karpaty i Sudety. Oficjalne otwarcie sezonu w Bansku pod Pirynem, którego park narodowy jest wpisany na listę UNESCO, z trasami do około 2600 m, wypada zwykle w połowie grudnia, często w drugi albo trzeci weekend miesiąca. W tym samym czasie albo kilka dni później startują Borowec w Rile, na stokach Musały, najwyższego szczytu Bałkanów (2925 m), najstarszy górski kurort kraju, założony pod koniec XIX wieku jako Czamkorija, i Pamporowo w Rodopach. Z miasta na Banderiszką Polanę wjeżdża się gondolą, więc w pierwsze weekendy rano tworzą się do niej kolejki. Mniejsze ośrodki, jak Witosza nad Sofią, ruszają, kiedy pozwoli śnieg.

Klimat jest tu łagodniejszy niż w Alpach, a zima przychodzi później niż w Tatrach. Dlatego bułgarskie ośrodki opierają się na naśnieżaniu głównych tras, a pełny teren otwiera się dopiero po większych opadach. Pamporowo, w Rodopach niedaleko Smolanu, leży najniżej z tej trójki, z najwyższym punktem na Sneżance (ok. 1926 m), a Borowec ma trasy schodzące ze stoków Musały z wysokości około 2560 m.

Wiosną Bułgaria kończy wcześnie. Pamporowo i Borowec wyłączają wyciągi gdzieś między końcem marca a połową kwietnia, a Bansko, ostatnie z dużych, zwykle w połowie kwietnia. Do Borowca z lotniska w Sofii jest około 70 km (do Banska ponad dwa razy dalej). Na święta i Nowy Rok w Bansku robi się tłoczno, a samo otwarcie nie wypada przed połową grudnia; pewniejszy śnieg przynoszą zwykle styczeń i luty.