Koniec sezonu narciarskiego w Niemczech

Jedynym lodowcowym ośrodkiem w Niemczech jest Zugspitze nad Garmisch-Partenkirchen, na granicy z Tyrolem, pod najwyższym szczytem kraju (2962 m). Trasy na płacie Zugspitzplatt i lodowcu Schneeferner leżą na wysokości 2000–2720 m, najwyżej w kraju, więc wyciągi ruszają tam zwykle już pod koniec listopada albo na początku grudnia. Reszta Alp Bawarskich startuje w grudniu: Fellhorn, Brauneck i Spitzingsee-Tegernsee, najbliżej Monachium, w pierwszej połowie miesiąca, Garmisch-Classic pod Alpspitze zwykle w połowie grudnia, a Nebelhorn nad Oberstdorfem, gdzie pod koniec grudnia zaczyna się Turniej Czterech Skoczni, od początku albo połowy grudnia, zależnie od śniegu.

Poza Alpami narciarstwo w Niemczech to góry średnie. Feldberg (1493 m) niedaleko Fryburga, najwyższy szczyt Schwarzwaldu, ma sezon zwykle od grudnia do marca, w śnieżne zimy do początku kwietnia. Winterberg w Sauerlandzie ma najwydajniejsze naśnieżanie w niemieckich górach średnich i Skiliftkarussell potrafi częściowo ruszyć na sztucznym śniegu już pod koniec listopada. W tych regionach o starcie decyduje mróz, a ciepły grudzień przesuwa otwarcie nawet na okres świąt.

Koniec sezonu przypada zwykle na marzec albo okolice Wielkanocy. Feldberg, Brauneck i Garmisch-Classic kończą najczęściej pod koniec marca, Fellhorn na początku kwietnia, a Zugspitze i Nebelhorn jeżdżą do początku maja. Na otwarcie najpewniej jechać na Zugspitze, gdzie śnieg na lodowcu leży najdłużej. Wjazd na górę zajmuje trochę czasu (kolejka zębata z Garmisch, kolej linowa z Eibsee albo Tiroler Zugspitzbahn z austriackiego Ehrwaldu), co w krótkie grudniowe dni warto uwzględnić w planie.