Cosworth240

No nie powiem - widziałem powtórkę dzisiejszego etapu TDF i znowu wygrywa Jumbo Visma - nieźle. Ciekawe, czy Wout van Aert coś zgarnie. Raz był już drugi. Sagan umocnił pozycję w zielonej koszulce. Jutro podobno etap, w którym często udaje się dojechać uciekinierom - może CCC pokusi się o tryumf.

Tym bardziej zwracam honor do kieszeni... 😉 a tak poważnie, to dla mnie średnie prędkości peletonu, to są może i osiągalne ale... na sporej górce w dół 😉 Moja stała 40 km pętla - trochę zależy to od świateł i ruchu na ze dwóch skrzyżowaniach, a także wiatru - to w moim wykonaniu średnia gdzieś między 26,5 a 28,5 km/h. Jak na liczniku trzyma się 30 km/h i cokolwiek powyżej, to uznaje, że jest OK. Ostatnio - z pewnym zażenowaniem przyznaje - wyprzedził mnie jakiś człowiek na rowerze wyglądającym na turystyka firmy Kelly's - a jechałem wtedy akurat 33-35 km/h - nie powiem, dało mi to do myślenia. Mam pewną nadzieję, że ten rower to był elektryk, a jak nie, to pełen respekt dla tego Pana, bo nie sądzę aby tamten rower ważył mniej niż 11-12kg. A z innej beczki, nie wiem, czy widzieliście filmik z kolarzami EF Education First, jak pojechali na wyścig gravelowy pod nazwą Dirty Kanza. "Prosów" (był jeszcze Peter Stetina z Trek Segalfred) pokonał gość nie startujący na codzień w zawodowym peletonie - natomiast film jak dla mnie super. Świetne są opowiastki Taylora jak łapał kapcia za kapciem, czy Lahlana, jak przeżywali załamanie z Alexem:

Hahaha - sorki 😀 potraktuj to jakoś zupełnie luźna uwagę 😀

Z czołówki wczoraj chyba definitywnie odpadł Bardet - zamiast nadrobić straty z czasówki to mocno stracił; Landa co prawda szarpnął w swoim stylu, ale jednak ostatecznie został doścignięty; stracił tez dla mnie dość niespodziewanie Kruijswijk; dobrze wyglądało Thomas i Pinot. Teraz chwila odsapki przez dalszymi decydującymi etapami. Moze w najbliższych dniach pokaże sie CCC - fajnie gdyby udało sie wygrać etap, ale łatwo nie będzie...

Nie wiem tez jaka miałeś trasę, ale oni do tego wszystkiego sie jednak troszkę wspinali - etap miał coś 4 tysie przewyższenia.

Podobno bardzo fajnie zorganizowana impreza.

A dzisiaj jeden z etapów, który może coś tam pozmieniać w klasyfikacji generalnej. Co prawda główne rozdanie kart i rywalizacja w tym roku rozstrzygnie się pewnie dopiero w trzecim tygodniu wyścigu ALE dzisiaj można sobie wyrobić zdanie, kto jest mocny, a kto nie i podbudować się psychicznie jeżeli dobrze pójdzie. Wydaje mi się, że czołówka raczej nastawi się na to, aby nic nie stracić, a niekoniecznie niewiadomo jak zyskać, ale oczywiście to takie gdybanie i czas pokaże co się dzisiaj wydarzy. Być może Ci co stracili na czasówce zespołowej - Bardet, Porte, Landa, Quintana - dzisiaj będą próbowali coś odrobić. Myślę, że może być ciekawie.

A co do zwycięstwa Sagana na rowerze Specialized, to tutaj skrót dzisiejszego etapu wyścigu:

Jako, że dzisiaj trochę podróżowałem, to wziąłem ze sobą kolejny numer niemieckiego miesięcznika Tour (w Polsce wydawany jest jako kwartanik - polecam), który subskrybuje m.in. po to aby szlifować swój niemiecki i znalazłem tam garść ciekawostek o żółtej koszulce Tour de France: 1. 4 razy w historii TDF udało się kolarzowi założyć żółtą koszulkę na pierwszym etapie i dowieźć ją do mety, a więc przez cały wyścig; udało się to w 1924 r. Ottavio Botecchia; 1928 i 1935 zrobili to odpowiednio Nicolas Frantz z Luksemburga i Romain Maes z Belgii; w 1961 sztuka udała się Jacquesowi Anquetil z Francji; 2. w 1929 r. w pelwnym momencie wyścigu aż trzech kolarzy jechało równocześnie w żółtej koszulce lidera; Nicolas Frantz (wspomniany już wcześniej) Andre Leducq i Victor Fontan mieli taki sam czas, jako liderzy; ówczesny dyrektor wyścigu Henri Desgrange, tak zinterpretował regulamin, że uznał iż w tej sytuacji wszyscy trzej kolarze powinni jechać w żółtych koszulkach lidera wyścigu; 3. w 1937 roku, doszło pierwszy raz do sytuacji, w której jadący w żóltej koszuce lider wyścigu zrezygnował z dalszej jazdy, nie z przyczyn jakiegoś urazu lub przyczyn zdrowotnych. W tym roku Belg Sylvere Maes obraził się na organizatorów wyścigu i sędziów, twierdząc że zachowują się wobec niego nie fair i faworyzują konkurencję, wobec czego, mimo jazdy w żóltej koszulce, odmówił dalszego uczestnictwa w wyścigu; 4. Jacques Anquetil z Francji (była już o nim mowa w pkt 1) był pierwszy kolarzem, który 5 razy wygrał więlką pętlę, a więc ukończył wyścig w żółtku - było to w latach 1957, 1961,1962,1963 i 1964; 5. w 1969 roku, wielki Eddy Merckx, wygrał swój pierwszy TDF, ale też jako pierwszy i do tej pory jedyny kolarz w historii tego wyścigu wygrał jednocześnie koszulkę żółtą, zieloną (sprintera) koszulkę najlepszego górala (dzisiaj w grochy, wtedy była chyba biała); 6. Najmniejsza różnica w walce o żółtą koszulkę wyniosła 8 sek. Greg Lemond wygrał o tyle z Laurentem Fignon; jednocześnie największa różnica na mecie TDF wyniosła 28 minut i 17 sekund, gdy w 1952 roku Fausto Coppi zostawił w pobitym polu Belga Stana Ockersa; 7. Eddy Merckx zakładał żółtą koszulkę w sumie 111 razy - jest to rekord TDF; 8. Najstarszym kolarzem w żółtej koszulce na koniec wyścigu był Belg Firmin Lambot - w 1922 roku miał 36 lat gdy wygrywał TDF; Najmłodszym był Francuz Henri Cornet w 1904 roku - miał 19 lat i jest najmłodszym zwycięzcą TDF (wtedy nie było jeszcze żółtej koszulki) - w tym sensie najmłodszym zwycięzcą żółtej koszulki był Jan Ulrich, który w 1997 roku, miał 23 lata; 9. Na cele dekoracji kolarze ubierają specjalną żółtą koszulkę z zamkiem z tyłu, aby ułatwić ceremonię dekoracji; koszulkę w której kolarz startuje na następny dzień, organizatorzy dowożą do jego hotelu wieczorem dzień przed startem; 10. Po ceremonii dekoracji - lider wyścigu - składa autograf na około 10-ciu replikach żółtych koszulek; takie repliki - oczywiście bez podpisu kolarza - można kupić za ok. 89 EUR; 11. Francuska firma Le Coq Sportif była sponsorem żóltej koszulki w latach 1951-1988 i od 2012 roku do dzisiaj; w innych latach były to m.in. firmy Castelli, Giordana i Nike; 12. Koszulki lidera produkowane są z fabryce firmy Le Coq Sportif w Romilly sur Seine; przed jazdą na czas - cały team krawców pojawia się w hotelu lidera wyścigu, aby ściągnąć dokładne pomiary i przygotować specjalny kostium do jazdy na czas; 13. Na żółtej koszulce znajdują się inicjały HD, dla uczczenia pamięci pomysłodawcy i twórcy wyścigu Henri Desgrange. Zwyczaj umieszczania inicjałów HD wprowadził następca Desgrange'a Jacqus Goddet w 1949 roku; inicjały HD zniknęły z koszulki w roku 1984, jednak powróciły znów w roku 2003 z inicjatywy ówczesnego szefa wyścigu Jean-Marie-Leblanca; 14. W tym roku - po raz pierwszy żółte koszulki będą spersonalizowane w ten sposób, że będą zawierały informację takie jaki imię i nazwisko kolarza oraz nazwę etapu, na którym ten kolarz jedzie jako lider; 15. Na koniec o być może największym "pechowcu" żółtej koszulki - Raymond Poulidor był trzykrotnie drugi w TDF i pięciokrotnie trzeci w TDF; w sumie więc stał 8 razy na podium TDF, jednak ani jednego dnia (ani jednego etapu) nie udało mu się pojechać w żółtej koszulce lidera wyścigu. Tyle ciekawostek przepisanych z magazynu Tour. Zainteresowanym polecam tą pozycję, która w Polsce występuje jako kwartalnik - za to słusznej grubości.

Odpowiadając na słuszną prośbę @MarioJ założyłem wątek o kolarstwie - zaraz wrzucę tam garść ciekawostek o tzw. żółtej koszulce:

Na specjalną prośbę @MarioJ i aby nie zaśmiecać wątku o relacjach rowerowych stworzyłem niniejszy wątek, gdzie można pogadać o obecnie rozgrywanym Tour de France i kolarstwie w różnych wymiarach.

Mnie ten sport interesuje bardzo ALE rzeczywiście musimy chyba wrzucić na luz, bo mocno odeszliśmy od wątku zasadniczego. To jak - jeździł ktoś coś ostatnio po jakiś ładnych okolicach?

A tutaj jest samiutka końcówka: Zwracam uwagę na kolarza Bora w koszulce mistrza Niemiec (Ackerman), który wściekłe wali ręka w kierownice, bo gdyby scenariusz był normalny (ucieczka skasowana) to on tu „miał wygrać”. Tu jest sama końcówka - warto pewnie obejrzeć trochę więcej np. Ostatnie 5-10 km jak widać jak peleton coraz bardziej sie zbliża. Oglądałem to na żywo i oczywiście trzymałem kciuki za ucieczkę, wiec ten filmik tych emocji, które były ma żywo nie oddaje, ale widać o co chodzi, zwłaszcza ostatni zryw Cimy.

Absolutnie tak, tylko rzadko sie zdarza, ze peleton sie przeliczy i ucieczki nie dogoni. Wygrana Cimy była kompletnie z D, bo tego dnia miały wygrać zespoły sprinterskie. Zostało trzech gości z przodu i wydawało sie, ze peleton ich dojdzie ALE wiało. Czołówka peletonu rzuciła sie do szaleńczej pogoni i trójka z przodu juz była w zasięgu ALE wtedy z jakimś desperackim zrywem Cima rzucił sie jeszcze raz zostawiajac dwójkę wspoluciekinierow, których peleton zjadł a on jakimś cudem dotrwał do kreski czując oddech sprinterów na plecach. Eweidentnie peleton sie przeliczył a Cima swoim aktem desperacji połączonej z determinacja wygrał etap Giro i tego mu juz nikt nie odbierze. Dlatego ta historia jest taka fajna.

Tak, tak. Chodziło mi, ze drużyny World Tour na nich nie jeżdżą, bo te marki nie płaca takiej kasy. Dlatego widuje sie je bardziej w drużynach ProConti. Co nie zmienia faktu, ze czasem taki zespół i taka marka rowerowa odniesie wieki sukces. Androni w tym roku wygrało ze dwa etapy Tour of the Alps i etap na Giro. Zwycięstwo Damiano Cima z zespołu Nipo Vini Fantini (rower De Rosa) na tegorocznym Giro to jedna z fajniejszych historii tegorocznego włoskiego wielkiego touru.

Tez mam takie zdanie. Teamy co jakiś czas zmieniają te rowery głownie se względu na kasę, a nie dlatego ze sprzęt jednego jest lepszy od drugiego, chodzi o to kto z producentów da teamowi więcej - Dimension Data jeździł na Cervelo, tym roku ma BMC; Giant był w Sunweb teraz poszedł do CCC, które do zeszłego roku jeździło jako zespół BMC ale jako CCC jeździli na Guerciotti itd. Jedyny raz jak słyszałem aby jakiś team naparzal na sprzęt, to był to zespół ProContinental, a wiec level niżej niz WorldTour i ten zespół nazywał sie Aqua Blue i jeździł na rowerach 3T z uwaga jednym blatem z przodu. Kolarze bardzo na to narzekali. Sprzęt był awaryjny, a to dość rewolucyjne rozwiązanie nie do końca przeszło chrzest bojowy w warunkach zawodowego peletonu. Taka Bottechia czy Guerciotti nie jeżdżą w World Tour tylko ze względu na mniejsze możliwości wyłożenia na to kasy, a nie dlatego ze sprzęt jest gorszy. Co nie zmienia tego, ze indywidualnie moze kolarz zawodowy ma jakieś indywidualnie niuanse i preferencje, ale w zespole jezdzi trochę więcej niz jeden kolarz...

Ale jak Bianchi, to tak bez osprzętu Campagnolo juz jakoś nie to ...😜 Ale Paule rozumiem, bo na 40te urodziny kupiłem sobie Canyona - pierwsza kolarka żeby zobaczyć, czy w ogóle mi sie to podoba. I tak sobie myślałem, ze na 45te kupię sobie jakaś włoska klasykę i patrzyłem właśnie na Bianchi.

Jako, ze jestem fanem marki Canyon, to Pauli polecam rower podobny do tego na jakim jezdzi nasza najlepsza polska kolarka Kasia Niewiadoma. Rower w kolorze damskiego teamu Canyon Sram, do tego można dobrać teamowe ciuchy z kolekcji Rapha. link do roweru: https://www.canyon.com/pl-pl/women-bikes/road-bikes/race-bikes/ultimate/ultimate-wmn-cf-slx-disc-9.0-team-csr/2118.html?dwvar_2118_pv_rahmengroesse=M&dwvar_2118_pv_rahmenfarbe=BK%2FMC

Trochę rozwleczone geograficznie te igrzyska - Mediolan, Bormio, Cortina, ale cieszę się ze względu na to, ze zapewne polepszy to infrastrukturę w Cortinie. Najpierw MŚ a potem Olimpiada. Wow...

Drodzy Forumowicze - wiem, że nie do końca na temat - jeden z moich ulubionych wątków. Co do zasady nie zdarzają się tu kłótnie, a dodatkowo można przekonać się o walorach krajobrazowych naszego kraju (i nie tylko). Pewnie nieprędko będę mógł sam wypróbować tych tras, co nie zmienia faktu, że oby więcej relacji i zdjęć.

Czytałem na lotnisku gdzieś miedzy jednym ładowaniem a kolejnym startem i nie zwróciłem uwagi, ze to miała być reklama.

Na zagarek łatwo spojrzeć to dla mnie podstawowa zaleta. Inna sprawa - Co jak ktoś nie lubi biegać z telefonem? Ja na przykład nie lubię jak mi coś „dynda” podczas biegania. Telefon na ramieniu tez mi nie odpowiadał. Innych przykład - Mój iPhone mógłby mieć tez problem z działaniem w basenie, czego nie można powiedzieć o moim zagarku Garmina.

To tak trochę na marginesie - może nie wszystkich zainteresuje, ale może warto wiedzieć. Bardzo lubię tę okolicę. Świetne tereny narciarskie i na pewno jest co robić także wiosną i latem, przy czym tak pół żartem a pół serio, przy okazji rozglądam się, jakie to obrazki wiszą na ścianach w pensjonatach i domach, bo może się okazać, że na ścianie będzie wisiał Gierymski albo Matejko. Mało osób zdaje sobie z tego sprawę, dlaczego w Zell am See i okolicach mogą znajdować się polskie dzieła sztuki. Tutaj opisana jest cała ta historia: http://cennebezcenne.pl/wp-content/uploads/2017/11/CBU_2014_3-4-s-16-19-KUHNKE.pdf Tematem zainteresowałem się trochę, gdy czytałem kiedyś o rodzinie z Polski, która przyjechała do Zell am See na narty i jedząc śniadanie zobaczyli w jadalni pensjonatu obraz, który wyglądał na pochodzący z Polski. Zdaje się, że ktoś w tej rodzince spożywającej śniadanie był historykiem sztuki. Okazało się, że właściciel pensjonatu nie wiedział skąd w ogóle ten obrazek tam się znalazł - po prostu "był w rodzinie". Okazało się, że była to część dzieł sztuki, które zostały przez nazistów pod koniec wojny zwiezione do zamku Fischhorn. Jako, że kolekcja tych dzieł po klęsce Hitlera nie była szczególnie strzeżona w tymże zamku, część z niej została niestety rozgrabiona przez m.in. żołnierzy amerykańskich, ale także lokalsów, w efekcie jedynie część wróciła do Polski. Podobno zdarzało się, że po latach niektórzy nie widząc, jak cenne rzeczy mają w posiadaniu, wyrzucali niektóre z nich do śmieci : https://www.tvp.info/14024113/tajemnice-zamku-fischhorn "Między innymi jedno z takich dzieł odnaleziono w 2007 r. w altance śmietnikowej w austriackiej miejscowości Zell am See. Był to XII-wieczny wysadzany rubinami krzyż pasyjny, pochodzący z kolekcji Czartoryskich. Krzyż wyrzuciła na śmietnik rodzina zmarłego mężczyzny. Wartość obiektu oceniono na 400 tys. euro." W Zell am See w 2015 roku, zorganizowano na ten temat wystawę plenerową: http://www.dzielautracone.gov.pl/aktualnosci/112-polskie-skarby-na-zamku-fischhorn-historia-niedokonczona POLSKIE SKARBY NA ZAMKU FISCHHORN – HISTORIA NIEDOKOŃCZONA 26-10-2015 Od 5 października do 6 listopada 2015 r. na skwerze w miejscowości Zell am See eksponowana jest wystawa plenerowa POLSKIE SKARBY NA ZAMKU FISCHHORN – HISTORIA NIEDOKOŃCZONA. Ekspozycja powstała przy współpracy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Ambasady RP w Wiedniu oraz władza Landu Ziemia Salzburska. Otwarciu wystawy towarzyszył pokaz tegorocznej edycji filmu MUZEUM UTRACONE poświęcony osobie polskiego obrońcy skarbów Bohdana Urbanowicza. Wystawa prezentuje losy polskich zabytków wywiezionych z Warszawy i złożone w okolicznym zamku. Ekspozycja prezentuje zarówno nadal zaginione obiekty, będące przedmiotem poszukiwań rządu polskiego jak i dzieła sztuki, które w ostatnich latach udało się odzyskać. Po upadku powstania warszawskiego, na początku października 1944 r. okupacyjne władze niemieckie wywiozły do Austrii i ukryły w zamku Fischhorn najcenniejsze zabytki z Muzeum Narodowego, Zamku Królewskiego, Biblioteki Krasińskich, Biblioteki Narodowej, Pałacu Błękitnego. Porucznik Bohdan Urbanowicz, historyk sztuki, więzień obozu w Murnau am Staffelseepo oswobodzeniu z niewoli przez wojska amerykańskie (Siódma Armia gen. Pattona) w kwietniu 1945 r. pozostał w Austrii gdzie pełnił stanowisko spokesman of Polish people – State of Salzburg – pełnomocnikiem wysiedlonych Polaków. W lipcu 1945 r. Bohdana Urbanowicz powziął informację, że w górach, na zamku w Fischhorn, są ukryte skarby królów polskich, polskie obrazy, meble, książki. Amerykański Military Gouverment, po otrzymaniu pełnomocnictwa udzielonego Urbanowiczowi przez polskie Ministerstwo Kultury i Sztuki, podjął decyzję o zabezpieczeniu polskich dzieł sztuki. Pozostawione bez opieki zbiory narażone były na grabież dokonywaną zarówno przez okoliczną ludność jak i żołnierzy amerykańskich. We wrześniu 1945 r. władze amerykańskie wezwały Urbanowicza do podjęcia pracy przy inwentaryzacji odnalezionych artefaktów.. Dzięki wysiłkom Bohdana Urbanowicza oraz pomocy dowódcy Rainbow Division z zamku Fischhorn w miejscowości Zell am See koło Salzburga ewakuowano: 408 obrazów w tym dzieła m.in. Baciarrellego, Matejki czy Gierymskiego , 68 gobelinów, 43 rzeźby, 154 zabytkowe meble z Zamku Królewskiego w Warszawie i Pałacu w Łazienkach, pasy kontuszowe, militaria oraz zbiory graficzne z Gabinetu Rycin Uniwersytetu Warszawskiego czy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Ostatecznie transport z Salzburga dotarł do Warszawy 23 kwietnia 1946 r. i liczył 12 wagonów.

A tu przy okazji znalazłem coś jeszcze dla miłośników dwóch kółek i nart - da się to wszystko ładnie połączyć 😉 :

Ty bazujesz na prasie i własnej ocenie, a ja na innych źródłach...