Ranking

Się wróciło to trzeba coś skrobnąć. Droga: start z Włocławka, w tamtą stronę 13 h, powrót 11 h. W drodze powrotnej pobiłem dwa rekordy. Przejazd na jednym zbiorniku paliwa 920 km (VW Amarok 2,0 TDI). Oraz to, że rzeczone 920 km przejechałem jednym ciągiem bez żadnego pit stopu. Uznanie również dla moich pasażerów w tym 9-cio i 5-cio latka. Mieszkanie: Kaltenbach - namiarów dokładnych nie mam bo pani nie ma nawet web strony. Znalazłem w wyszukiwarce kwater na stronie http://www.best-of-zillertal.at/de/winter/unterkuenfte/ koszt 700 Eu/ tydzień za 5 osób. Odległość 5 minut marszu od dolnej stacji. Pogoda: no tu trochę było wkurzające bo od obfitych opadów śniegu pierwszego i drugiego dnia po wiatr, zamiecie trzeciego i piątego dnia. Praktycznie tylko ostatni dzień był idealny do jeżdżenia na nartach. Warunki śniegowe: ogólnie to było bardzo ciepło, jednak ośrodek położony jest pow 1500 m (poza Golden Piste), więc śniegu nie brakło, ale zjazd do dołu od stacji pośredniej gondoli Hochzillertal - no niby otwarty, ale wąski i po kawie z mlekiem a nie po śniegu, nawet nie próbowałem, szkoda nart. Ludzie: na przyszłość jak ktoś z forowiczów usłyszy, że w lutym lokiec3 chce jechać do tak popularnego ośrodka to niech mnie kopnie tam gdzie trzeba. Kolejek nie było może specjalnie dużych, ale wydajność transportu na górę zwłaszcza w centralnej części ośrodka jest nieco przesadzona i na najpopularniejszej trasie 5 i 6 wyglądało jak w Białce. W skrajnych częściach ośrodka jednak dało się pojeździć. Trasy i wyciągi: Ogólnie ośrodek można podzielić na dwie części: tą od strony Kaltenbach oraz tą od strony Hochfugen - niestety mało poznaną ze względu na różne okoliczności. Od strony Kaltenbach Najlepsze trasy to od czerwonej 6 i wszystkie numery powyżej aż do 10. Na plus zasługuje komunikacja pomiędzy skrajnymi częściami ośrodka bo z górnej stacji Kristal Exspres można do dolnej stacji Neuhuttenbahn zjechać na raz, a w drugą stronę wystarczy podciągnąć się tylko jednym krzesłem (Schnee expres). Pod tym względem plus. Wiele tras jest ze sobą połączona, tworząc możliwość dowolnych konfiguracji zjazdu. Jest to niby plus, jednak dla mnie nie. Nie jest problemem jeżeli dwie trasy krzyżują się tak, że narciarze zjeżdżają się praktycznie pod tym samym kierunkiem. Jednak kiedy różnice kierunków są znaczne nawet do przecięć pod kątem prostym tak jak to tworzy przez cały ośrodek trasa Z może to prowadzić do niebezpiecznych zderzeń a przynajmniej trzeba mocno uważać. Takich krzyżówek jest tu mnóstwo i ja uważam, że jest to do bani. Najgorsza część ośrodka to część centralna z dwoma krzesłami Mizunbahn i Sonnenjet. Oba te krzesła wyrzucają nieprawdopodobną ilość narciarzy na trasę 5 i 6 - jak wspomniałem jazda tam nie ma nic wspólnego z jazdą. No niby jeszcze można zjechać trasami 3 i 4, ale to są popierdułki nie trasy. Wystarczyłoby w zupełności postawić tam dwie czteroosobowe kanapy zamiast 6-cio i by było ok. Do drugiej części ośrodka od strony Hochfugen można dojechać trasą 12 i krzesłem Wedelexpres. I na dół, tu uwaga: WISIENKA NA TORCIE Trasa czerwona nr 1 Shuttle Berg Zu Tal, 880 metrów przewyższenia, szeroko - żadnych zwężeń, stromość w górnych rejestrach czerwonej jednostajne nachylenie, długość ok 4 km, chyba tylko jeden łagodniejszy fragment. Mój Janek wysiadł w połowie (w ogóle jakoś tym wyjazdem mu nie szło). Zjechać tą trasę na raz to trzeba mieć kondychę i technikę, a zjechać ją po całości z prędkością na jaką pozwala ekspozycja to trzeba mieć i nerwy stalowe. W każdym razie cały czas trzeba robić, robić i końca nie widać, ale wrażenie po dojeździe na dół jest niesamowite. Dla tej trasy warto tu przyjechać. Dalej na stronę Pfaffenbuhel ze względu na Jasia się nie zapuszczaliśmy, więc jej nie opiszę. Chociaż widok na czarne trasy (których nie jestem zagorzałym miłośnikem) z opisanego powyżej zjazdu też jest imponujący i trasy wyglądają słusznie. Zabezpieczenie tras: niestety tu mam najwięcej zastrzeżeń do gestorów ośrodka. Pomijając fakt, że dużo jest dróg na półkach skalnych to są one kompletnie niezabezpieczone. Ja rozumiem, że jak taka trasa biegnie w lesie i zdarzy się komuś spaść na dół to zatrzyma się na jakimś krzaku, czy pieńku. Tu chociaż na zakrętach po zewnętrznej nad przepaściami powyżej linii lasu powinny być jakieś siatki. A przepraszam jedną siatkę widziałem - przy zbiorniku wody - widocznie boją się, że im delikwent może ssaki zapchać. Huty (dla niewtajemniczonych knajpy): z ichniego jedzenia nie korzystałem bo swojego jeszcze jakoś do domu nam się przywiozło, ale wyglądały niektóre stylowo. Podsumowanie: ośrodek imponujący pod względem wielkości i nowoczesności i komunikacji. Pod względem bezpieczeństwa, prowadzenia tras niestety niezbyt wzorcowo. Nieco przerośnięta wydajność wyciągów w centralnej części ośrodka. Popularność ośrodka jest minusem. Plusem jest łatwy i szybki dojazd. W sumie polecam dla samej ciekawości, ale nie w lutym. Dziękuję za wypowiedź, a wytrwałym za dobrnięcie do końca. Pozdrawiam. PS Przechowalnia sprzętu duża szafka dla 5-6 osób 55 Eu/6 dni.

5 dzień W tym dniu miał być wyjazd do oddalonego o 15km Fieberbrunn http://www.bergfex.pl/fieberbrunn/, które obejmuje ten sam karnet Schneewinkel. Rozmawiając na stokach czy w gondoli z napotkanymi Polakami okazało się, że np. niektórzy mieszkają właśnie w Fieberbrunn, Lofer, a przyjeżdżają jeździć do Waidring, bo twierdzą, że tu jest najfajniej, najbardziej różnorodnie i w sumie jest najwięcej tras. Po analizie mapki okazało się, że gdybyśmy pojechali do Fieberbrunn, to żona i synek jeździli by tylko po jednej trasie wzdłuż gondolki, bo reszta w ciekawszych i ładniejszych miejscach, to głównie trasy czerwone. A że ja musiałbym jeździć z nimi, to nie zwiedziłbym pozostałej części ośrodka. Tak że decyzja podjęta, zostajemy w Waidring. A skoro tak, to ja byłem już na górze rano kiedy uruchamiali wyciągi. I powtórka z porannej jazdy poprzedniego dnia. Sztruks, słońce, puste trasy, jest idealnie. Robię mało zdjęć, a praktycznie tylko jeżdżę góra-dół różnymi wariantami czerwonych tras. Przy tym włączone aplikacje iSki tracker oraz OnTheSnow z dokładną personalizacją ośrodka. I tak sobie jeżdżę często prawie na maksa i... jestem zawiedziony... patrzę na aplikacje i iSki pokazało mi maksymalną prędkość 99km/h, a OnTheSnow 96,1 km/h. Nie jeździłem w ogóle dla max. prędkości, a tu było tak blisko, żeby pokonać magiczne 100km/h. Gdybym tak przed jedną ścianką nie zwalniał dla bezpieczeństwa, bo za progiem nie było widać co dzieje się na spadku, albo pojechał później na krechę to spokojnie 100 by strzeliła. Na powtórkę nie było jednak czasu, bo właśnie Gosia z Bartkiem dojechali gondolką i trzeba było przerwać swoją jazdę, a zacząć jeździć z nimi. I ponownie jeżdżenie po wszelkich niebieskich z kolejnym wypadem do niemieckiej części ośrodka. W tym dniu Gosia z Bartkiem zrobili swój rekord 19 km zjazdów. Tak wyglądał poranek w Steinplatte: I widok z samej góry Steinplatte na ośrodek w Lofer http://www.bergfex.pl/lofer/, gdzie będziemy jeździć ostatniego dnia: cdn.

6 ostatni dzień jeżdżenia - Lofer Od samego początku pobytu w ostatni dzień zaplanowałem, że będziemy jeździć w Lofer http://www.bergfex.pl/lofer/. Ośrodek ten mimo, że oddalony od Waidring o 10km znajduje się już w regionie Salzburg i niestety karnet Schneewinkel nie obejmuje go. To jednak nie było problemem, bo Schneewinkiel mieliśmy na 5 dni. Problemem stało się to, że nagle Bartkowi nie wiadomo czemu odechciało się jeździć. Ale prośby, obietnice jakoś poskutkowały i ruszyliśmy. Po ok. 15 minutach byliśmy na miejscu i nie wiedząc za bardzo gdzie są parkingi udało nam się zaparkować 20 metrów od dolnej stacji gondoli. A w sumie parkingów jest kilka, niektóre powyżej dolnej stacji gondoli, do której zjeżdża się na nartach. A dookoła wiosna, w słońcu 15-20 stopni, w cieniu 8. Dolna stacja gondoli na Loferalm: Wagonik oblegany przez dzieci i wszechobecne krowy, ponieważ teren Loferalm w okresie wiosenno-letnim jest jednym wielkim pastwiskiem: Dojazdówka do dolnej gondoli z parkingów no i z ośrodka, na dole z racji nasłonecznienia i temperatury w nie najlepszym stanie, ale widać, że śniegu jest nasypane i utrzymują ją przy życiu: Czarna 10 Postalm w dolnej części ośrodka nieczynna: Zjazdówka nr 1 czarno-czerwona do dolnej stacji gondoli: No i wjechaliśmy drugą gondolką na górę, zjazd do krzesła i jedziemy 8-os. krzesłem Family Express jeszcze wyżej. Poniżej rozstawione tyczki na czerwonej 4b: Po lewej czerwony wariant 4a, a po prawej niebieski 4: Widok na Waidring-Steinplatte, gdzie dotychczas jeździliśmy: Po lewej niebieska 3, a po prawej górna część niebieskiej 4: I snowpark wzdłuż trasy nr 4: cdn.

I krótki spacer, po pięknym i bardzo urokliwym miasteczku Lofer. W centrum nie ma chodników, chodniki są ulicami, a ulice chodnikami, które biegną między nieharmonijnie rozstawionymi budynkami z pięknymi fasadami, malowaniami, wykończeniem.

ciąg dalszy 6 dnia górna część 4 i widok na górną stację krzesła na Schonbuhel: I rejon tras Schonbuhel. Główne to szerokie niebieskie 7 i 5, a do tego krótsze fragmenty tras czerwonych 5a, 6, 8, 8a: "Główny deptak" w Lofer, niebieska 4: Dywanowy łącznik pomiędzy dolną stacją krzesła Family Expres a górną stacją gondoli Almbahn II, a jednocześnie wyciąg dla dzieci, przy wydzielonym dla nich terenie: cdn.

Niestety netbook padł i dopiero teraz po powrocie mogę opisać swoje wrażenia.Podróż trwała autokarem 27-28 godzin dla mnie to nie problem , minęło szybko, pomagaliśmy sobie zdecydowanie alkoholem ( nie piwem bo przerwy są co 4-5 godzin).Sama wioska (dla snobów - Kurort) Alpen De Huez przypomina trochę blokowisko 5 piętrowych apartamentowców z Austriackimi chatami.Jest odkryty basen, lodowisko (w cenie karnetu po 1 wejściu) tor kartingowy/ jeepów ,dużo sklepów , restauracji, dyskotek, klubów itd.... każdy może znaleźć coś dla siebie po nartach (nawet wynająć samolot z pilotem).....Cały wyjazd zostawił niestety spory niedosyt .... przez pogodę i dlatego wiem że tam wrócę :smile: Początek pobytu nie zapowiadał tego co będzie się działo z pogodą (widok z apartamentowca) .... Widok z trasy na główną miejscowość: Niedziela i poniedziałek minęła genialnie narciarko zwiedziliśmy region tras Vaujany ,Oz En oraz ten który zrobił na mnie najlepsze wrażenie Auris z wprost genialną trasą Fronteroide.Francuzi zdecydowaną większość tras robią techniką na 3 ratraki ,nawet wielkie polany są tak ratrakowane ma to minusy, ale i plusy jeżeli ktoś lubi free-ride - to jest po prostu raj dla nichWieczorem w poniedziałek zaczyna się armagedon ..... Wtorek rano wita nas dodatnią temperaturą i .... mgłą, która z przerwami na śnieg i deszcz ze śniegiem na dole trwa do soboty W czwartek byliśmy w pobliskim Les2Alpes .... niestety ośrodek był zamknięty przez zagrożenie lawinowe, opady śniegu oraz wiatr .... więc oprócz trzech orczyków nie chodziło absolutnie nic !!! Pożegnanie w sobotę z rana- poprawa pogody: Podsumowując:Dwa dni fajnej pogody to mało, ośrodek jest zdecydowanie warty odwiedzenia, nie można się tam nudzić przez cały tydzień, wyjeżdżając było bardzo dużo śniegu w samej miejscowości - grubo ponad metr (na wysokości 1800 metrów).... śnieg na chwilę obecną zaczyna kończyć się na wysokości 1400 metrów (pierwsze zielone placki) a na 1200 metrów jest idealnie wiosennie. Przez pogodę nauczyłem się jednego, slalomki nie nadają się jako jedynie narty na wyjazd w takie warunki .... musiałem posiłkować się wypożyczalnią.... Kilka zdjęć na koniec:

No to zaczynamy :)Tutaj macie takie tryumfalne: Teraz kilka moich ulubionych Tutaj ponoć myślała o mnie, ale mnie się wydaje, że tylko tak kurtuazyjnie powiedziała, żeby mi było miło Te robione telefonem, dlatego jakość słabsza A to było z dedykacją dla mnie tuż po tym, jak przejechała linię mety :)

cd. Lofer Widok na ośrodek z górnej stacji krzesła Schonbuhel: Widok z trasy nr 9: No i nasza ekipa na szczycie Schonbuhel: Freeride jest wszędzie: Widok z 9 na połączenie 9 z 3: Pamiątkowe zdjęcie Bartka z alpejską krową: I część przeznaczona dla najmłodszych: cdn.

Miało być osobno, bo nie było odzewu góry odnośnie igrzysk. Wyszło jak wyszło, ale nie martw się jest specjalna klasyfikacja igrzysk prowadzona i w tej chwili wyniki wyglądają w ten sposób: 1.darek67 29 2.ojciecpramatki 26 3.marioen 22 4.roch 21 5.pete 18 6.rush 17 miraz 17 8.buenosaires 16 hucu 16 10.dzw 14

ciąg dalszy 5 dnia A poniżej już zdjęcia ze wspólnego jeżdżenia. 4-os. krzesłem Mosern wjazd na górę: Tą dojazdówką przejeżdżamy na stronę niemiecką Winklmoosalm: To co nam się bardzo podobało i jednocześnie zaskoczyło, to wielu narciarzy obu płci, którzy byli dobrze po 70, a niektórzy nawet po 80. Uśmiechnięci, cieszący się życiem, jazdą na nartach i przede wszystkim sprawni. Też chciałbym być takim staruszkiem. A poniżej starszy pan podchodzący pod górę na skiturach: Tędy będziemy wracać na stronę austriacką: I Winklmoosalm w całej okazałości. Długie, płaskie i niesamowicie szerokie. Idealne miejsce do stawiania pierwszych kroków a nartach i dla kogoś kto lubi się wozić na nartach a nie jeździć: Przekraczamy granicę na czerwonej 15 i widok na część austriacką: No i czas coś zjeść i napić się:

Dobra, jest to jakieś wyliczenie ale... Trzeba również brać pod uwagę stan toru, jego gładkość. Wiadomo, tor nie jest regenerowany po każdym biegu. Ale są też i inne czynniki, np. ilość widzów w hali, to czy ktoś otwierał jakieś drzwi w trakcie trwania biegu. a moze włączyła się automatycznie wentylacja mechaniczna? Nie bez znaczenia jest w którym kierunku krzykiem dopingowano łyżwiarzy robiąc "wiatr". A może ktoś w czasie biegu kichnął, pierdnął? A może w czasie biegu ktoś się poruszał robiąc zawirowania powietrza? A ilość tlenu w powietrzu, a temperatura powietrza i lodu, a cisnienie w hali a..... Może tak porównać wagę łyżwiarzy i liczyć jak szybko porusza się kilogram panczenisty?:smile: A najlepiej to trza było tego Holendra ostrzyc, byłby lżejszy i bardziej opływowy! No i wykastrować, przyrodzenie by nie przeszkadzało i byłby lżejszy! Przynajmniej o jedno jajko!:smile:

Dajcie spokój z tymi uogólnionymi opiniami o Czechach ( i Słowakom się oberwało) bo poniekąd stajecie się podobni do tej właścicielki Willi Kamila! Mnie także spotkało parę nieprzyjemności w tych krajach. Odmówiono mi sprzedaży, "stróże prawa" wymuszali mandat. Ludzie są tylko ludżmi, mają swoje uprzedzenia. W przypadku włascicieli tej willi, jeśli to prawda, jest to przypadek do leczenia! Nie do komentowania. Ludzie tak nietolerancyjnie nastawieni do innych powinni się izolować dla własnego dobra i zdrowia. Prowadzący pensjonat muszą być otwarci na różnorakie żądania ludzi a także godzić się na nie zawsze poprawne zachowanie klientów. Taki juz jest świat. Proszę, nie zniżajcie się do poziomu Kamilli.

Dzień Czwarty, ostatni - Jurgów. Poranek przywitał nas pięknym Słońcem. Aż żal było się pakować i wyjeżdżać...ale cóż, wszystko co dobre, szybko się kończy. Jemy śniadanko, żegnamy się z przesympatycznymi właścicielami pensjonatu, w którym mieszkaliśmy i wyruszamy w stronę Jurgowa. To Hawrań jest ostatnim celem naszej "Walentynkowej wyprawy". Jesteśmy na miejscu parę minut po 10. Kupujemy karnety dwugodzinne po 35 zł (brak karnetów 3 godzinnych - dlaczego?, cóż - taki lokalny folklor) i udajemy się na stok. Dzisiaj znowu towarzyszyć nam będą znajomi ze Starego Sącza, więc zapowiada się nartowanie w miłej atmosferze. Pierwszy rzut oka - i widzimy ustawiony gigant: Coś mi się wydaje, że to "sprawka" jednego z Forumowiczy?... Mimo sporej liczby samochodów na parkingu, tłok na stokach jest tylko "falowy". Temperatura +3, świeci słoneczko a podłoże dosyć twarde, z lekkim cukrem w dolnych partiach stoków, zwłaszcza przy wyciągach. Gdy byłem tu ostatni raz - jakieś cztery lata temu...??? - w ośrodku było tylko jedno krzesło. W chwili obecnej jest ich dwa - co znacznie podwyższyło przepustowość - wspomnienie z przed lat, to kolejki przy bramkach. Widok na szczyt i górną stację pierwszego, wybudowanego tu wyciągu "kanapowego": Jazda jest przyjemna, krawędzie trzymają - jedyny feler - to, od czasu, do czasu "slalom" między innymi narciarzami. Szerokość głównej trasy w pewnym momencie jest imponująca: Niestety, pomimo sporej ilości naprodukowanego śniegu - trasa czarna, którą nigdy nie jechałem nie została przygotowana: Widok na Tatry jest przepiękny! Stok, którego kiedyś również nie było, a który zaliczyłem - to krótki i dosyć płaski fragment na części szczytowej ośrodka. Wyciąg - talerzyk. Po treningu giganta... ...udało mi się uchwycić stadko ufoludków: Hawrań posiada oddzieloną część tzw "oślich łączek", co zdecydowanie poprawia bezpieczeństwo na głównych trasach. Szczytowa część - talerzyk, przy głównej trasie: Czas upływa nie wiadomo kiedy? Super nartowanie w miłym gronie dobiega końca. Cztery dni na Podhalu mijają w ekspresowym tempie. Udało nam się odwiedzić w tym czasie: Litwinkę, Harendę, Suche, Nosala, Kasprowy i Jurgów...a miało być lightowo... Cóż - taki life narciarskiej pary, która zamiast term i innych zbytków woli śnieg, prędkość, szusy i obcowanie wśród Gór i innych tego typu zapaleńców. Miało być romantycznie...i było, tak po narciarsku! Tytuł wątku do czegoś zobowiązuje, więc na koniec walentynkowa fotka: pozdrawiam marboru PS. Jak się ogarnę, obrobię, to wstawię kilka filmików nagranych podczas tej wyprawy.

Niezwykle ciepły filmik, o nartowaniu w Sarajevie. Bałkańska muzyka, klimat miasta, przygoda w egzotycznym narciarsko miejscu. Za miastem ruiny, pozostałości działań zbrojnych, poprzeplatane górkami...a to wszystko w puchu, w lesie :happy: ...a Sarajewo było przecież gospodarzem zimowej Olimpiady w 1984 roku :happy: Wtedy jeszcze Jugosławia. Z dzieciństwa pamiętam skoki w wykonaniu Nykanena i Weisfloga... W slalomie natomiast na 6 pozycji była Małgorzata Tlałka-Mogore :happy: Zachęcam do obejrzenia filmiku: [video=vimeo;39202260]

Krótko na temat soszowa... Byłem w niedzielę. Jak ktoś ogląda czasami jazdę po muldach w tv to na soszowie było gorzej. Wieczorne ratrakowanie pomogło na poł godziny. Z czerwonej trzeba zjechać na zielona gdzie mamy trasę pół śnieżną pół ziemną. Jak dla mnie szkoda czasu i pieniędzy. Bardziej walka aby się nie połamać nart niż jazda.

Jako suplement do relacji, kilka krótkich filmików, ze stoków, na których byłem. Niestety Litwinki nie sfilmowałem - w sumie nie wiem dlaczego? Zapomniałem :frown:: Nagrań dokonywałem z ręki, aparatem fotograficznym, więc jakość nie jest zbyt dobra - przepraszam. 1. Harenda. Zwróćcie uwagę na "ekipę" po prawej stronie stoku i gościa jadącego śmig. Dziewczyna, która prowadziła instruktarz - jej jazda, rewelacja. Niestety karta pamięci i jej wielkość, nie pozwoliły mi na nakręcenie drugiego obrazu. [video=youtube;dRNoLuhLFtU]http://www.youtube.com/watch?v=dRNoLuhLFtU 2. Poronin - Suche. Ależ mi się super jeździło na tym stoku. Idealna górka do jazdy karwingowej. Ośrodek z klimatem, do którego z całą pewnością wrócę. Polecam wszystkim, którzy nie byli. [video=youtube;S_3y7DA0_W0]http://www.youtube.com/watch?v=S_3y7DA0_W0 3. Nosal. Obraz niedziałającego krzesła i czynnej części stoku. Piękne kolory nieba na zachodzie słońca. [video=youtube;IgwFpAWDw6o]http://www.youtube.com/watch?v=IgwFpAWDw6o 4. Kasprowy Wierch, widoczki i zjazd z aparatem w ręku po ściance trasy gąsienicowej. [video=youtube;oDAYphEaba4]http://www.youtube.com/watch?v=oDAYphEaba4 5. Słoneczko i widoczek z Jurgowa. [video=youtube;VSDuw_vMhTM]http://www.youtube.com/watch?v=VSDuw_vMhTM

Klara 3 lata i 3 miesiące już ciśnie sama na talerzyku, kontroluje prędkość i skręty pługiem. Dobry użytek mamy z pachołków treningowych, slalom wprowadził urozmaicenie i córa chętnie się na nim bawi a i inne dzieci dołączają co wprowadza element pozytywnej dziecięcej rywalizacji. Poza tym wymusza skręt, bo jak sam jej powiem "skręcaj w prawo" to oczywiście skręci w lewo itp. Z każdym dniem na nartach zyskuje pewności i ochoty na jazdę. W tym sezonie ma już 13 nartodni. Próbowałem z nartami 100cm i w ogóle ich nie mogła opanować, więc czekają aż podrośnie, podobnie zresztą z kijami. [video=youtube_share;4KKnF6qv8q0]

Jutro GS 1 przejazd start o 6:30, 2 przejazd o 10:00

Karpacz - narty na Kopie nowocześniejsze Karpacz - narty na Kopie nowocześniejsze: poszerzenie tras, modernizacja wyciągu Zbyszek, system naśnieżania na Złotówce Poszerzenie tras zjazdowych, nowe wyciągi i system naśnieżania to część kompleksowej modernizacji tras narciarskich w Karpaczu. Koszt całej inwestycji wyniesie około 40 mln zł. Jak powiedział PAP zastępca burmistrza Karpacza Ryszard Rzepczyński, rozpoczęły się właśnie prace przy wycince drzew, dzięki czemu możliwe będzie poszerzenie tras narciarskich w okolicach miasta. „Do tej pory zajmowały one powierzchnię około 20 ha, która teraz zostanie powiększona o 2,6 ha. Dzięki temu narciarze będą mieli więcej miejsca na szusowanie. Dla ich wygody powstanie również wyciąg łącznikowy między ul. Olimpijską w Karpaczu a dolną stacją wyciągu na Kopę. To sprawi, że z parkingu będzie można podjechać bezpośrednio pod wyciąg, bez konieczności długich wędrówek w niewygodnych butach narciarskich” – dodał Rzepczyński. W planie jest również modernizacja wyciągu „Zbyszek”, który prowadzi na samą Kopę. Obecnie jest to wyciąg jednokrzesełkowy, a po inwestycji będzie czterokrzesełkowy. Zostanie też przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Po remoncie jego przepustowość wyniesie zimą ponad 1,2 tys. osób na godzinę i ponad 600 osób na godzinę w sezonie letnim Nowoczesny wyciąg na Kopę będzie też dużo bardziej odporny na wiatr, dzięki czemu będzie mógł funkcjonować nawet podczas dość wietrznej pogody. Istotną częścią inwestycji jest także budowa systemu naśnieżania m.in. na trasie zjazdowej „Złotówka”. „Jak pokazała tegoroczna zima, bardzo często funkcjonować mogą tylko te trasy, które są sztucznie naśnieżane. Ta inwestycja przyciągnie więc do nas więcej amatorów białego szaleństwa” twierdzi Rzepczyński. Przedsięwzięcie jest realizowane dzięki inwestorowi, którym jest Miejska Kolej Linowa Karpacz Sp z . Źródło: PAP, Onet.

Oto dlaczego Bodzio płakał: http://sport.wp.pl/kat,1039857,title,Amerykanie-oburzeni-zachowaniem-dziennikarki-NBC,wid,16412407,wiadomosc.html

Trochę oglądam te Igrzyska i stwierdzam, że jest zdecydowanie dwóch debeściaków: Przemysław Babiarz i Piotr Dębowski - komentują oni dyscypliny, o których praktycznie nie mam pojęcia (bo kojarzenie dwóch czy trzech zawodników, którzy zdobywali medale na poprzednich IO to żadna wiedza), a dzięki nim z prawdziwą przyjemnością oglądam łyżwiarstwo. Z drugiej strony chciałbym się odwołać do wczorajszego komentarza podczas zawodów bobslejowych. Tak się złożyło, że mogłem oglądać tylko przez moment, akurat trafiłem na Polaków i aż sobie usiadłem, jak usłyszałem komentarz tuż po starcie. Nie wiem, kto to komentował, ale w słowach nie przebierał: "Nikt nie walnął w tą dechę, tylko Mróz musiał!" :biggrin:

Witam wszystkich o poranku-z racji zamieszkiwania Kotliny Kłodzkiej wtrącę kilka słów na temat naszych sąsiadów. Ja i moi znajomi jesteśmy częstymi gośćmi po drugiej stronie granicy na nartach jak i na rower lub też dla ich dobrej kuchni. W tym sezonie praktycznie od poczatku sezonu czyli od grudnia zaczeliśmy śmiganie na nartach tam i ?I nie żałujemy warunki na narty są,były i będą lepsze od naszych górek.Nie mogę potępiać naszych sąsiadów bo zawsze jaka zima by nie była to przygotowanie stoków i w/g podejście do sportu profesjonalnego jak i amatorskiego muszę przyznać mają ciut lepsze od nas:biggrin:A co do nacji czy nas lubią czy nielubią jest tylko i wyłącznie naszą winą,a na koniec po prostu informujmy się o przypadkach złego traktowania nas czy to w Czechach czy Austrii lub gdzie indziej i eliminujmy to przez nieodwiedzanie tych miejsc a nie całego kraju:stupid:

jak ja lubię takie generalizowanie bez uzasadnienia. A obsesje, takie jak u niektórych, ponoc można już leczyć. W CZ bywam zbyt często by nie wiedzieć, że w każdej nacji znajdą się osobnicy, którzy nigdy w życiu nie powinni zajmowac sie usługami, ale i tacy, którzy nigdy w życiu nie powinni z nich korzystać.....

...tabletek zapomniałeś połknąć....

Czekałem,czekałem i się doczekałem swojego wyjazdu narciarskiego w tym roku.: Od 21.02 odwiedzę znowu kraj do którego na narty jeżdzimy nader rzadko-NORWEGIA A konkretnie NOREFJELL SKICENTER,za kilka dni kilka fotek i mały opis tej niedużej miejscowości niedaleko Oslo.Teraz jest dwa metry śniegu

To teraz ja poddam się krytyce. Chociaż funcarving traktuję bardziej jako okazjonalną zabawę na stoku, ale zawsze można coś poprawić. W temacie fun-u jestem samoukiem. [video=youtube;G6v17AVnV54]

Jeszcze raz dziękuję wszystkim :happy: a każdemu z Was w ramach podziękowań samych takich chwil, takich dni i takich warunków:

Odwiedziłem dziś rano Telegraf, żeby zobaczyć jakie są warunki i nie wyglądało to źle. Stok wygląda na pierwszy rzut oka ładnie, wyratrakowany, nie widać żadnych prześwitów, kamieni, itp. Śnieg twardy, dość mocno zmrożony po nocnych przymrozkach i pewnie bardzo szybki. Dziś nie bardzo mogę, ale jutro melduję się tu o 10 :smile:

...Johnny, to było wczoraj...

Ja polecam Yema F16, z tego co widzę to korzystają z technologi Audi :stupid: a kosztuje 3x mniej.A resztę spamu to przemilczę

Ponieważ nigdy nie byliśmy z ekipą w Beskidach postanowiliśmy w tym roku okres ferii wykorzystać zwiedzając ośrodki w rejonie Wisły, wykorzystując ją jako bazę wypadową.Choć sam wyjazd, z powodu pogody, wisiał na włosku prawie do ostatniego dnia, finalnie stanęło na postanowieniu, że jedziemy i zobaczymy co będzie. I tak w sobotę 8 lutego koło południa dotarliśmy do wiosennej Wisły. Śniegu - poza jego pasami w mijanych ośrodkach w Ustroniu, Nowej Osadzie czy Cieńkowie - grama nie było widać, ale skoro przyjechaliśmy na narty trzeba wykorzystać to co jest.[ATTACH=CONFIG]13987[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]13988[/ATTACH]I tak zaczęliśmy od Nowej Osady, karnet od 18-tej i bez szczególnego czekania chwilę później jesteśmy na kanapie. Stok dość szeroki, prosty, z góry wygląda na solidnie naśnieżony. Jednak pierwszy zjazd pokazał, że temperatura w ciągu dnia bliska 10 stopniom zrobiła swoje i stok jest bardzo miękki i przy tej okazji, szczególnie w dolnej części mocno zmuldzony i kaszkowaty. Jednak pierwsze koty za płoty i trzy godzinki szybko przeleciały. Zaznaczyć należy, że ilość tras na ich mapie to ściema, bo tak naprawdę to jedna trasa plus nieczynna nartostrada, którą widać było zniwelowaną przy wyciągu. Na plus fajnie rozlokowane knajpki przy trasie.Dzień drugi to wizyta w Cieńkowie. Tu już tak dobrze z naśnieżeniem nie wyglądało: ścianka zamknięta, choć jednym czy drugim boczkiem jakoś prześliznąć się dało, ale też niżej przetarć i miejsc do omijania było sporo. Ośrodek, pomimo gorszych warunków na trasach, ciekawszy od Nowej Osady, ma kilka wariantów zjazdu, może nie jakichś super ciekawych, ale jednak są. To też ośrodek, który zapisze się w historii naszej ekipy jako ten, w którym pierwszy raz skorzystaliśmy z pomocy panów z GOPR (pozdrowienia przy okazji), gdzie po kilku godzinach bezproblemowych zjazdów, już w drodze ze stoku do samochodu, koledze przydarzyło się coś takiego jak zwichnięcie łękotki, kolano odmówiło posłuszeństwa i dla niego nartowanie na tym wypadzie się zakończyło. Po wizycie w Cieńkowie, obawiając się o dalsze warunki, podjęliśmy próby wywołania opadów śniegu za pomocą różnych płynów i ich dozowania w odpowiednich dawkach. Efekty zaczęły być już widoczne wieczorem. A nad ranem obraz, który ukazał się nam za oknem wywołał tzw. banana na naszych twarzach. Decyzja szybka, jedziemy do SON, bo tam wyżej i wydawało nam się, że opad mógł być tam największy. Na miejscu banan się pogłębił, bo i biało i słonecznie. Jako, że byliśmy z dziećmi pojawiły się obawy o wjazd na kotwicach, jak się później okazało słuszne, bo jazda z 6-latkiem po oblodzonym, nierównym torze i kotwicą pod kolanem to istna mordęga. Dlatego też ekipa po dwóch zjazdach się podzieliła i część wróciła do Wisły. My natomiast zwiedzaliśmy to co było otwarte i można było pojeździć. Warunki po opadzie były bardzo dobre, na 10 trochę twardo, 8 świeży śnieg, na którym świetnie się jechało, dalej Golgota, o którą się najbardziej baliśmy, ale była całkiem przyzwoita i właściwie poszła na raz, bez lodu i muld, może końcówka trochę słabsza była. Pozostało jeszcze Suche, a więc szybkie przedreptanie przez dróżkę, krótka jazda do góry i 7 na dół. Krótko, ale bardzo przyjemnie, śnieg bardziej miękki, ale nie za miękki, fajna jazda więc jeszcze kilka razy powtórzona i dalej powrót na Juliany. Słonko cały czas świeciło, widoki były, warunki się nie pogarszały więc i u nas banan trwał i po tym czego zasmakowaliśmy padło, że musimy się tu na jakiś weekend zjawić jak będzie dużo więcej śniegu i wszystko otwarte, jednak na pewno bez mniejszych dzieci. Po dobrych wrażeniach z dnia wieczorkiem jeszcze na godzinkę pojechaliśmy na Soszów. Godzina 20.00, ludzi prawie wcale, pięć szybkich kursów koleją i dwójką w dół. Przyjemna traska na godzinę, dwie, szczególnie do góry się można fajnie rozpędzić, jednak nie wyobrażam sobie jak wygląda dojazd do wyciągu wzdłuż drogi, wąskim odcinkiem przy większej ilości narciarzy na stoku, którzy zjeżdżają wszyscy do tej trasy. Kolejny dzień, czyli wtorek, przyniósł znów opady tylko niestety tym razem deszczu i dzień minął pod znakiem zwiedzania, bez nart. Jednak zachęceni ostatnimi modłami wspomaganymi napojami od „sponsora” postanowiliśmy, że je powtórzymy, no i powtarzaliśmy do późnej nocy. No i znów się udało, środa przyniosła całodzienny opad śniegu i choć ten dzień spędziliśmy ponownie na Cieńkowie, warunki były niełatwe, bo mimo, że padał śnieg to ciuchy były mokre jak przy sporej ulewie ponieważ temperatura koło 0 powodowała, że śnieg na ziemi leżał, ale już na ubraniu czy krześle była woda. Dało się też lepiej pojeździć na ściance, jednak tu mocno wkurzaliśmy się na deskarzy. Ich zjazd, a właściwie spych powodował, że cała kilkucentymetrowa, nieubita warstwa śniegu, po którym na nartach dało się jechać, po jednym zjeździe (spychu) parapeciarza odkrywała na nowo ziemię i do jazdy trasa się już nie nadawała. Po tym dniu wyjeżdżeni, ale też mokrzy z nadziejami patrzyliśmy na prognozę na czwartek. Sprawdziła się, mrozik był, śnieg ze środy pozostał, niebo czyściutkie, nic tylko pozostało ruszyć na Skrzyczne. Już sam wjazd nawet starym krzesłem dał świetne wrażenia, przede wszystkim wizualne. Trasy pod nim są przygotowywane, jednak śniegu na nich jeszcze sporo brakuje. Dojazd do Jaworzyny i już widać, że inni się dobrze bawią. Nowa kanapa, wypasiona, jak widoki ze Skrzycznego. Trochę podziwiania widoków i zjazd FISem, trasa bardzo fajna, szeroka, ludzi sporo, warunki niezłe jednak czym później tym gorzej się robiło. Ścianka się mocno zmuldziła, a przejazd na Kaskadę i sama Kaskada ze zjazdu na zjazd koło południa robiły się coraz bardziej oblodzone. Mimo tego wrażenia pozytywne. W międzyczasie zjechaliśmy też zamkniętym Ondraszkiem i tu mniej więcej do przejazdu pod krzesłem było ok, jednak dalej masakra, czułem się jakby ktoś miał moją laleczkę voodoo i kuł ją co sekundę, bo takie odczucie towarzyszyło nartom, które miałem pod nogami, a to przenosiło się na mnie. Tej trasy póki co nie polecam. I tu pierwsza wizyta w Beskidach się zakończyła, wrażenia raczej pozytywne, chociaż w Wiśle przydałoby się coś większego, bo ośrodków sporo, ale wszystkie małe. W Szczyrku z kolei tak jak wszyscy piszą, trasy świetne jeno uciążliwe dostawanie się na nie (poza Skrzycznem). Pewnie jeszcze się tam pojawimy, ale przy lepszych warunkach śniegowych.PozdrawiamArtur

4 DZIEŃ ciąg dalszy Ponad 1,5 godziny pojeździłem dość intensywnie po swoich ulubionych trasach, ale kilka minut po 10, kiedy zrobiło się już pochmurno, gondolą wjechała żona i synek i rozpoczęło się ponowne jeżdżenie razem, które także dostarczyło mi dużo radości przede wszystkim przez to, że Bartek złapał bakcyla, nie boi się jeździć i bardzo chce jeździć. Tak samo Gosia radziła sobie z każdym dniem coraz lepiej. Wspólnie jeździliśmy po tych samych trasach co do tej pory, z tymże postanowiliśmy też odwiedzić niemiecką część ośrodka Winklmossalm, którą obejmuje ten sam karnet http://www.winklmoosalm.de/. Mnie ta część poza górnym lekko czerwonym odcinkiem w ogóle nie zachwyciła, bo bardzo płasko, długo na ok. 2km i niesamowicie szeroko (ok. 100 metrów) i nudno, a do tego bardzo dużo szkółek narciarskich i bardzo dużo jeżdżących ludzi. Mnie nie zachwyciła, ale żonie na przykład podobało się, bo po prostu zjeżdżała lajtowo z górki. Jednak w całym ośrodku po obu stronach granicy to właśnie tu znajduje się najlepsze i najnowocześniejsze 6-osobowe krzesło Scheiblerg. Poniżej kilka fotek: Tu jeszcze zdjęcia kiedy jeździłem sam: 6-osobowe krzesło prowadzące na szczyt Steinplatee, a wzdłuż niego czarna 8, w górnej części prowadzącej ze szczytu do połączenia z czerwoną 9 nie jest ratrakowana: Fragment górnej części czarnej 8: Połączenie czerwonych 6 z 7, a następnie niżej z 5: Czerwona 9 i 9a na wypłaszczeniu i rozstawione na niej tyczki, a w tle czarna 8: A to trenujące dzieciaki na tyczkach: Poniżej już zdjęcia z jazdy z żoną i synkiem: Jesteśmy już w niemieckiej części i zjazd niebieską 17, to jej górna część, na której właśnie żołnierze ćwiczą zjazd z toboganem: Odcinek do dolnej stacji 6-os. krzesła, do górnej stacji jedynego czynnego orczyka Kurvenlift i w tle do górnej stacji gondoli Winkmoosalm i dolnej stacji krzesła 4-os. Na stoku miejscami troszkę tłoczno: Widok na dolną stację 4-os. krzesła i górnej gondoli: No i full wypas na krześle Scheilberg:

Dziękuję Wreszcie nia pierwszym miejscu - jestem w gazie :stupid: A zwróciliście uwagę, jak typowała Anetka? To się nazywa patriotyzm!

Super miasteczko :happy: Latająca radość Twoja i Bartka :applause:

Maila podałeś a nie link ......

Jak tak patrzę na "wynik" Holendrów, to musiał być u Pani Kamili, ten co przegrał z naszym Bródką :biggrin:

kolejne newsy: http://sport.tvn24.pl/f1,116/kamera-na-kasku-winna-obrazen-schumachera-zadzialala-jak-mlotek,399170.html

odpowiadając na pytania: - nie ma karnetów punktowych, jedynie czasowe - od 11, od 13 jeśli się nie mylę, musicie sobie przekalkulować czy to się w ogóle opłaca; - karnety grupowe, o ile się orientuje zniżki są powyżej 20 osób, przy 11 osobach cena się nie zmienia; - na pewno kursuje skibus do Gurgli, my mieszkaliśmy w Langenfeld i stamtąd ruszał skibus, oczywiście siłą rzeczy przejeżdżał przez Solden.

Spełnienia marzeń i metra śniegu pod nartami w piękne słoneczne dni!

Myślę że tworzysz problem sztucznie zza monitora, a może by wartało jednak udać się na konwencjonalne zakupy do prawdziwego sklepu? Aż z ciekawości poczłapałem do garażu z metrem, mam tam najprostsze najtańsze pokrowce, a w 1 z nich buty mojego syna, rozmiar skorupy 335 mm, pozostały luz to jeszcze 40 mm. Tak więc wejdą tam buty znacznie większe niż Twoje i myślę ze do każdego innego pokrowca wejdą, bo to zwykły pokrowiec z Martensa za cenę taką jaką zapłacisz za samą wysyłkę z allegro. Jak dobrze pamiętam to koszt tego pokrowca to 29.99 . I nawet go w Bydgoszczy kupisz, tylko nie pytaj gdzie:rolleyes::

Kamil Stoch nokautuje Na pewno Kasai 100 razy godniej i sympatyczniej się zachował zajmując 2 miejsce niż Holender przegrywając z Bródką ;-) gdyby wzrok mógł zabijać... Wysłane z mojego iPhone przez Tapatalk

Konkretna relacja okraszona zdjęciami, to jest to :applause: I poczytać i pooglądać można :happy:

Korek do ronda można w prosty sposób ominąć. Na wysykości centrum Wisły, jak zaczynają się dwa pasy wskakujesz na lewy i jedziesz nim do końca. Przejeżdzasz przez rzekę, kręcisz w prawo na Konopnickiej i jesteś przy Orlenie:)

Niestety kompresja jest bardzo duża Nie wiem czy można - zamieszczam link do mojego bloga a tam więcej zdjęć - http://blog.justmarried.com.pl/2014/02/16/ski-amade/#more-7451 Jeśli nie można dawać linków to przepraszam. Pozdrawiam Paweł

Coś komuś sugerujesz?:biggrin:

Tak mi zazdrościła wyjazdu (właśnie wczoraj wróciłem). No to teraz ja będę Tobie zazdrościł!!! Duuuuuuużo słońca! (ale i trochę mroziku, żeby stok trzymał).

Kasprowy - część II Fotka ze słowacką stroną: Wiatr jest mocny - chwila z aparatem, bez rękawiczek i nie czuję palców u rąk. Zawieja i zamieć śnieżna - tego niestety aparat nie potrafi uchwycić. Jest niesamowicie, bo takiej aurze towarzyszy słoneczko i gra świateł. Tatry! Piękno! Tradycyjny widok na górną stację krzesła z gąsienicowej oraz na stację meteo: Jeździmy cały czas bez zbędnej zwłoki! Warunki ani trochę się nie pogarszają - ścianka, to ekstaza narciarstwa! Potem - potem jest tylko lepiej. Raz za razem, raz za razem - czas mija niezwykle szybko. Słońce przesuwa się na nieboskłonie tworząc cudną grę świateł: Przez chwilę wiatr, tworzy totalny armagedon. Zamieć pokazuje swoją moc, przez chwilę opanowując kocioł, po którym szusujemy. Niesamowite. Jeden zjazd i totalna odmiana... ...zauważam tabliczkę TPN. Ehhh gdyby nie oni, może mielibyśmy namiastkę alpejskich ośrodków z prawdziwego zdarzenia? Kończy się dzień. Kolejny na Podhalu. Łączne dokonanie dnia, to 15 zjazdów trasą gąsienicową. Ostatni wyjazd w górę o 15:42...i zagadka: dlaczego krzesło działa tylko do 15:45? Głupota jak dla mnie. Spokojnie można byłoby jeszcze szusować - tym bardziej, że w końcówce dnia - jesteśmy rozgrzani i spragnieni więcej... Wracamy drugą w kolei kabiną kolejki w dół. Uwagę tym razem, będąc tu - nie przykuwa wcale Giewont, ale drzewa...las, który częściowo jest mocno naruszony przez niedawny, mocny halny, który połamał drzewa jak zapałki. Klimat jest niesamowity: Kończymy ten cudownie narciarski dzień, mając wrażenie, że zbyt szybko minął... ...ale zawsze, to co dobre, zawsze szybko się kończy :frown:: Ostatnia fotka: I w dół do Kuźnic, czas na porządny obiad i zimne piwo. Zasłużyliśmy.

Sz-cyrk na kółkach 2 Wczoraj były zapowiedzi dość pięknej słonecznej pogody,a rano całkiem sporego przymrozku.Sobota zapowiadała się też wolna,więc szybko bez nadmiernego kombinowania dogadaliśmy się z ekipą,że jedziemy do Szczyrku na Skrzyczne.Ta nowa kanapa nam przypadła do gustu,ostatnie relację też brzmiały optymistycznie. Szósta rano.Naparza budzik.Za oknem półmrok.Pierwsza myśl:"znowu do roboty".Ale nie!Dziś wolne!Narty!Zrywam się szybko i zaczynam zbierać.Kiedy wstało już słońce idę jeszcze do pokoju,żeby spojrzeć przez okno jak wygląda nasz dzisiejszy cel.Przejrzyste powietrze odsłania piękny widok: Oooo!Dobrze się zapowiada.Jednak po wczorajszych Walentynkach zaczynam czuć mdłości.Przecież ja nie mogłem zajść w ciążę!Gender to przeca pic na wodę... tak mi się wydaje,choć według niektórych mediów/posłów nie koniecznie... Tego nie przewidziałem.Trochę czasu spędzam w łazience i miałem nawet odwołać mój udział w wyprawie.Jednak już po 20 min. czuję poprawę.Wciskam na siłę jedną kromeczkę,szybko pakuję sprzęt i cisnę na umówione miejsce.Szybkie przepakowanie i tuż przed ósmą meldujemy się pod Skrzycznem.Dzięki ciepłej zimie ciągle można bez problemu parkować tam gdzie zazwyczaj zalega metr śniegu - na chodniku.Nieoczekiwanie wieje dość silny wiatr,co oczywiście niepokoi,ale z dołu wygląda to zachęcająco: Szybko zmieniamy buty na te niewygodne,zbieramy sprzęt i do kasy.Tam czeka nas mała kolejka.Zastanawiamy się tylko,czy dziś będzie jeździć ta nowa kanapa... Skoro wieje,to niestety nie jeździ!Ale jest jeszcze czynny orczyk koło FIS-a,o którego na wszelki wypadek się dopytujemy.Niestety pani z okienka informuje,że on też jest zagrożony.Trzeba jednak przyznać,że chyba ktoś pomyślał i dziś sprzedają tylko karnety punktowe.Dla wytrawnych narciarzy zazwyczaj mało się to opłaca,ale przynajmniej nie ma ryzyka poniesienia strat.Chwilę spędzamy na konsultacjach,spojrzenie na kolejkę do okienka,która rosła szybciej niż bezrobocie w Polsce i... rezygnujemy!Czemu?Bo tu czynny jeden orczyk,milion ludzi i jedna trasa.Lepiej więc podjechać kawałek do SON. Sytuacja sprzed dwóch tygodni się powtarza.Andy znów musi przebrać buty - ciężkie życie ma driver - i wskakujemy do samochodu.Po kilku minutach meldujemy się pod Golgotą.Stoi już tu trochę konserw,ale miejsca nie brakuję.Szybki gramoling,konsultacje i pozostawiamy niezbyt dobrze wyglądającą Golgotę,udając się pod Suche. Kupujemy karnet do 13.Pani w okienku mówi nam,że wyciąg na Halę Skrzeczeńską na razie nie chodzi,bo spadła lina.Usłyszeliśmy nawet,że to drzewo się oparło... Lekko speszeni ruszamy do góry.Już na Suchym wieje jak jasny gwint!Patrzymy w stronę wyciągu,a tam jednak wpuszczają narciarzy.Trasa też wygląda dość dobrze,jakby jeszcze nie ruszona.Znaczy się nie ruszona przez narciarzy. Ruszamy więc wyżej.Widać,że panowie włożyli ogrom pracy,żeby przygotować trasę pod orczykiem.Właściwie cała została sztucznie usypana łopatami!Zima mizerna,ale w SON się nie poddają i walczą.Wypinamy się z orczyka i pierwsze spojrzenia na trasę - ta wygląda zachęcająco: Faktycznie!Tak do połowy jedzie się świetnie!Im niżej tym gorzej.Gdzieś w połowie widać ogromne przetarcie,właściwie jest przejazd na szerokość narciarza.Na szczęście tam płasko,więc krecha.Dalej w większości śniegu dość,ale bardziej nierówno i więcej grudek lodu.Mimo wszystko tu nam się podoba,więc powtórka i na wyciąg.Jedziemy tak sobie,aż nagle coś tam z przodu przed nami jakby majtnęło... Tak tak,to lina.Przypomina mi się wypad sprzed może 2 lat,kiedy te spadały hurtowo i już mam obawy.Lekki uśmiech i trzeba dojechać do trasy. Mati jeszcze dopytuje jakiegoś gościa,ale niestety niczego dobrego nie usłyszał - "co jakiś czas,jak wiatr przywieje,lina spada i nic z tym się nie da zrobić".Z żalem zjeżdżamy do Suchego i dalej testujemy dolną część trasy nr 7.Niestety tu kompletna porażka!Bardzo dużo takiego ciężkiego cukru,tudzież trochę pól lodowych.Już na wstępie wyglebił jakiś narciarz.Sam czuję się niepewnie,więc asekuracyjnie do dołu.Rezygnujemy z dalszej jazdy tutaj i udajemy się w stronę Julianów.Wcześniej jakiś narciarz nam mówi,że Golgota jest tragiczna.Odpuszczamy ją sobie i ciśniemy od razu do samej góry wyciągiem nr VI.Na testy bierzemy zieloną nr 8.Tutaj nawet dość fajnie.Mam takie wrażenie,że w wyższych partiach gór trochę dosypało wczoraj naturalnego śniegu.Może szału nie ma,ale jazda wyraźnie lepsza.Ponieważ już po pierwszym zjeździe tworzy się spora kolejka,odpuszczamy i ruszamy na czerwoną nr 10. Obok niej chodzą oba wyciągi co skutkuję sporą ilością ludzi na trasie.Na szczęście to tylko takie chwilowe Tsunami,które można przeczekać/uciec/ominąć (niepotrzebne skreślić).Warunki całkiem dobre,jedynie na ściance oraz przed wyciągiem trochę sztormu na przemian z torem dla panczenów.Najlepsze jest tuż za ścianką - szeroko,twardo,ale bez lodu: Mimo szybkiej degradacji części tej trasy,jeździ się dość dobrze.Tutaj spędzamy najwięcej czasu.Jednak ogólnie średnio nam się podoba,więc rezygnujemy i powoli zmierzamy w stronę Golgoty.Ale najpierw trzeba się tam dostać.Ponieważ nie chcę nam się znów obchodzić orczyków,próbujemy przez pola,przy okazji zaliczając coś w rodzaju freeridu w 10 cm warstwie puchu.Jak wiadomo,poza trasą można spotkać wszystko,np. kabel... Od razu na myśl ciśnie mi się: "jaki kraj taki freeride"... Przemykamy jak Pendolino na polskich torach,następnie zielona ósemka i czas na ostatnią zagadkę dnia: Golgota. Z góry wygląda dobrze.Nawet nie widać za bardzo lodu.To cieszy,bo mnie nie rajcuje skeleton na nartach z powyłamywanymi zębami.Ruszam bardzo asekuracyjnie,choć nie potrzebnie.Jest co prawda trochę małych muld,ale nic groźnego i można śmiało pojechać!Po wcześniejszych doświadczeniach nie mam jednak dość śmiałości. Golgota składa się z dwóch części: pierwsza i druga.Dokładnie to pierwsza do małego wypłaszczenia i druga to co dalej.Ta pierwsza,jak wspomniałem wcześniej,fajna,ale druga to już zupełnie inna bajka.Z resztą nie pierwszy raz się o tym przekonuje.Już na wstępie widać czarne pola,lód oraz obok jakby wzburzony nurt górskiej rzeki. Właściwie wygląda to jak dwupasmówka: po bokach równe lodowe pasy i na środku nie skoszony pas zieleni.Nie dziwi więc,że ludzie walczą o przeżycie,niektórzy parkują co 5 metrów,a jeszcze inni sprawdzają sprężystość tylnej części ciała.Jednak popróbowałem tej lodowej rynny i całkiem spoko. Uznajemy,że lepiej dać sobie dziś spokój,bo przyjemność to taka,jak rozmowa z teściową co ma muchy w nosie.Odsprzedajemy karnety i udajemy się do samochodu. Podsumowując,dziś nie specjalnie zadowolony,co rzadko mi się zdarza.Wiatr po części tłumaczy COS,do tego mizerna zima.Ale zastanawiam się,czy dziś pan Richter (Boss w SON),jak co rano,przejechał się po wszystkich trasach?Pod orczykami tory zlodzone i mocno przeorane.Warunki na trasach kiepskie,choć informacja na nowych elektronicznych tablicach mówi co innego.O Szczyrku chciałoby się powiedzieć:"ten typ tak ma i już".

Wczoraj rano wyskoczyłem do Kamieńska. W nocy był jakiś tam przymrozek więc miałem nadzieję na sensowną jazdę po względnie twardym. Zabieram "żwirowe" gigantki, bo nie toleruję allmountain :biggrin: i tuż przed 9 jestem pod stokiem. Niestety warunki od samego początku kiepskie, bardzo miękkie. Pojeździłem 3 godzinki, ale jazda gdy woda chlapie spod nart na twarz nie jest zbyt fajna, chociaż na nartkach nie przybyło rys mimo paru przetarć :wink:. Jak zwykle kilka zdjęć:

4 DZIEŃ KTO RANO WSTAJE TEMU PAN BÓG DAJE... SZTRUKS, SŁOŃCE I PUSTE STOKI Tak, tak, po wczorajszym porannym falstarcie, dzisiaj pogoda i warunki na stoku wynagrodziły mi wszystko. Część wyciagów rusza o 8:30, część o 8:45, a część o 9, więc niedługo po 8:30 melduję się na górze, a przed sobą mam raj. Na stokach jeszcze bardzo niewielu narciarzy, wszędzie sztruks, równiutko, a do tego widać, że za kilka-kilkanascie minut słońce rozgoni chmury. Ponieważ jestem bez żony i synka, którzy dojadą pewnie za ok. 1,5 - 2 godziny, postanawiam wyjeździć się na świetnych czerwonych trasach biegnących z samej góry Steinplatte, aż po dolne stacje ośrodka, czyli na trasach 5, 6, 7, 9 i 9a. Jadąc z samej góry mają one od 1,5km do ok. 3km długości i poza samą górą przebiegają głównie w szerokich leśnych przecinkach. Jazda tak fajnie idzie, że w ciągu godziny robię ok. 12km zjazdów. Non stop góra-dół bez żadnych kolejek czy tłoku na stokach. Poranny sztruksik, to lubię" Czerwone trasy nr 9 i 9a: W tle czarna 8, odcinek dolny, ratrakowany: W dole górny odcinek 9, najbardziej płaski, ale piękny widokowo: Widok ze Steinplatte na początek czerwonych 6 i 7: Ulubiona czerwona 7 ze Steinplatte w kierunku Kammerkor: I czerwona 3 z Kammerkor: cdn.