tanova

Pięknie! Mam cichą nadzieję, za miesiąc oglądać podobne widoki . Ale nie chcę się jakoś specjalnie nastawiać, bo już dwa, a w zasadzie trzy razy plany wyjazdowe w tym sezonie wzięły w łeb. Dobrego dnia na nartach! 👍⛷️❄️

Dzięki. Śnieg jest w zasadzie u nas od Nowego Roku - co trochę stopnieje, to znów dopada, więc przynajmniej jakoś jest jaśniej. Na razie przerwa w wycieczkach rowerowych, ale pieszo jak najbardziej można . Ciekawa jestem, gdzie się wybierzecie w weekend?

Za brexit? Na Szwajcarach?

Rozporządzenie już jest na stronach rządowych: https://www.ots.at/presseaussendung/OTS_20210112_OTS0151/gesundheitsministerium-elektronische-registrierung-fuer-einreisen-nach-oesterreich-verpflichtend Hotele otworzą pewnie dla swojaków, bo ośrodki w pobliżu Wiednia pękają w szwach w weekendy od jednodniowych turystów, ewentualnie ktoś ze Szwajcarii, Watykanu albo Grecji może przyjechać .

Nic z tego, formularz jest dodatkowo do kwarantanny, a test można zrobić najwcześniej 5 dni po przybyciu do Austrii. Negatywny test posiadany na wjeździe nie zwalnia z kwarantanny.

W zasadzie to nie ma tu co komentować, brak słów i gwóźdź do trumny dla sprawy otwarcia stoków.

W Wengen mieli superroznosiciela - Brytyjczyk zaraził 30 osób. Widocznie nawet w zdyscyplinowanej Szwajcarii środki bezpieczeństwa nie zawsze tak skutecznie funkcjonują, jakby się mogło wydawać. https://www.blick.ch/schweiz/bern/corona-alarm-in-wengen-be-kanton-will-mutation-in-wengen-mit-massentest-besiegen-id16289082.html

Myślicie, że tylko nasi górale kombinują, jak obejść zakazy? Otóż nie! Austriacy wcale nie gorsi . Można sobie bez problemu znaleźć lewy nocleg w Tyrolu (nie, żebym kogoś namawiała): https://tirol.orf.at/stories/3084504/ Ale mają już brytyjską odmianę wirusa w Tyrolu, w gratisie!

A godziny dla seniorów są?

Brakuje perspektywy, konsekwencji i zrozumiałego merytorycznego komunikowania ograniczeń. Ludzie się nie badają, to i statystyki nie rosną. Za to rośnie frustracja, a to podatny grunt na skrajne populizmy.

Obawiam się jednego - jak ośrodki otworzą się "na dziko", to nie będzie bata, żeby ludzie przestrzegali maseczek i dystansu. Nie wierzę, żeby narciarze sami z siebie stosowali się do wytycznych, skoro właściciele ośrodka nie stosują się do przepisów prawa. Będzie totalna anarchia i żywioł. Abstrahując od oceny, jakiej jakości są to przepisy.

Na luty to jest pewien element hazardu . Ale zależy jakie warunki odstąpienia od rezerwacji, ewentualnie ile jesteś w stanie zaryzykować, gdyby zmieniły się przepisy wjazdowe?

Proszę, tu jest strona oficjalna, rządowa strona internetowa, po angielsku: https://www.bag.admin.ch/bag/en/home/krankheiten/ausbrueche-epidemien-pandemien/aktuelle-ausbrueche-epidemien/novel-cov/empfehlungen-fuer-reisende/quarantaene-einreisende.html Stoi jak byk. Zawsze możesz się jeszcze skontaktować z gospodarzem, czy są jakieś regionalne uregulowania ponad to, co obowiązuje w całym kraju.

Austriacy wprowadzili w weekend stałe kontrole graniczne na granicy z Czechami i Słowacją. Kontrole są na większych przejściach, a te mniejsze są zamknięte, więc sprawdź sobie lepiej trasę. Na środową decyzję szwajcarskiego BAG nie musicie czekać, bo aktualne regulacje obowiązują po 15 stycznia. To jest cywilizowany kraj, a nie taki, w którym decyzje zapadają z dnia na dzień.

W związku z gwałtownym wzrostem zakażeń koronawirusem w Wengen i kantonie Berner Oberland, mającym prawdopodobnie związek z niedawnymi pobytami turystów z Wielkiej Brytanii, odwołano zawody w Alpejskim PŚ Lauberhornrennen w Wengen: https://sportsinwinter.pl/alpejski-ps-zawody-lauberhornrennen-w-wengen-odwolane-koronawirus-znow-gora/

Wygodniej bez, ale czasem jest potrzeba, żeby zabrać mały plecaczek. Szczególnie przy aktualnych obostrzeniach gastronomicznych.

Gdyby tak to działało w innych krajach, to może nie byłoby potrzeby zamykania stoków narciarskich. Trzeba mieć faktycznie maski, czy wystarczą kominy narciarskie lub chusty typu buff? Na wszystkich wyciągach i w oczekiwaniu do nich, czy tylko w kabinach/gondolach?

@cyniczny Gdyby nie informacja, że to Mazowiecki Park Krajobrazowy, to bym pomyślała, że gdzieś koło mnie, w Puszczy Wkrzańskiej, bo tereny wyglądają znajomo, tylko takich bunkrów brak. Życzę pomyślnej dalszej rekonwalescencji, bo widać, że już bardzo ciągnie Cię na rower.

Jak się nie ma co się lubi (narty), to się lubi, co się ma. Dzisiaj zimowo powędrowałam przez Wzgórza Bukowe. Zapraszam do lektury wpisu na blogu.

Wolna niedziela i wreszcie jakieś nieco bardziej przyjazne prognozy – dokąd by się tu wybrać? Na narty? – można zapomnieć. Na rower? – za zimno na dłuższe wycieczki. Nad morze? – za krótki dzień. To może piesza wędrówka gdzieś bliżej, gdzieś, gdzie nas dawno nie było? Padło na Puszczę Bukową, czyli Park Krajobrazowy na Wzgórzach Bukowych, na południowy wschód od Szczecina. To spory kompleks leśny, będący dość popularnym obszarem rekreacyjnym dla prawobrzeżnej części miasta. Około 10 rano zostawiamy auto na parkingu przy Jeziorze Szmaragdowym – powstałym w wyrobisku dawnej, średniowiecznej kopalni kredy, w szczecińskiej dzielnicy Zdroje. My – my czyli Monika (moja sąsiadka), Darek i ja. Na parkingu jeszcze pustawo, ledwie kilka samochodów, mimo iż godzina nie jest już wczesna. Temperatura – 0 stopni, po mroźnej nocy. Kaczki na podmarzniętej tafli jeziora – nieco apatyczne, chyba im zimno. Niedaleko grupa morsów żwawo przebiera się po kąpieli, świecąc gołymi, wypiętymi częściami ciała . Brr! Ruszamy na niebieski szlak, ostro wspinający się na klif nad jeziorem, a dalej prowadzący na południe, aż do Lipian. Naszym celem jest jednak pobliski Bukowiec – najwyższe z Wzniesień Bukowych – mierzący 149 m npm. Maszerujemy przez zimową buczynę rezerwatu Bukowe-Zdroje, a z każdym metrem lekko wznoszącej się ścieżki, robi się coraz bardziej biało. Miejscami jest dość ślisko – nawet raz ląduję na czterech literach, ale przynajmniej błoto zamarzło. Na południe od autostrady „Berlinki” jest prawie całkiem pusto – z rzadka mijamy biegaczy czy spacerowiczów. Monika i ja Skrzyżowania szlaków i inne charakterystyczne miejsca oryginalnie opisano kamiennymi znakami. Kamieni jest zresztą sporo – głazy narzutowe i ruiny przedwojennych budowli to częsty element tutejszego krajobrazu. Docieramy do Drogi Kołowskiej (asfaltowa szosa wijąca się grzbietem wzniesień, popularna latem wśród szczecińskich kolarzy). Teraz na asfalcie jest szklanka, czym zdają się nie przejmować mijający nas kierowcy. Z Przełęczy Trzech Braci odchodzi szlak w kierunku kulminacji Bukowca. Nazwa przełęczy pochodzi ponoć od trzech wielkich głazów granicznych – posiadłości Szczecina, klasztoru cystersów w Kołbaczu i dóbr rodziny von Palenów z Chlebowa. Miejscowa legenda głosi jednak, że kiedyś napadali tutaj na podróżnych trzej bracia rozbójnicy. Pewnego dnia rzucili się oni na przechodzącego tędy ślepego harfiarza z urodziwą córką. Ślepca zabili, a następnie pomordowali się wzajemnie w kłótni o względy pięknej dziewczyny. Córka harfiarza pochowała zbójów pod trzema głazami, z których wyrosły trzy wzgórza – Bukowiec, Klasztorne i Kopytnik, a sama po takich strasznych przeżyciach zamieniła się w dąb. Z dala widać stalową dostrzegalnię przeciwpożarową na Bukowcu. Szkoda, że nie ma tutaj ogólnodostępnej wieży widokowej, ponad koronami drzew, bo pewnie panorama na okolicę byłaby super. Z Bukowca schodzimy czarnym szlakiem niecały kilometr, ostatni fragment dość stromym zejściem do krzyżówki z czerwonym szlakiem. Dalej za czerwonymi znakami, głęboką doliną Zielawy. Obok nas porośnięte buczyną i zaśnieżone zbocza – czujemy się prawie jak gdzieś w Beskidach. Zamarznięte rozlewisko Zielawy: Niżej śnieg znika, a szlak robi się błotnisty. Docieramy do Drogi Chojnowskiej – starego brukowanego traktu. „Wodospad” na Zielawie: Znów przekraczamy autostradę – im bliżej Jeziora Szmaragdowego, tym więcej ludzi. Przewędrowaliśmy już 10 km – zgłodnieliśmy, więc czas na piknik. Kanapki i herbata z termosu smakują wyśmienicie. Wracamy nad Szmaragdowe, zaglądając jeszcze w kilka ciekawych miejsc. Odrestaurowany zajazd Szmaragd, który będzie niebawem pełnił funkcję schroniska młodzieżowego: Hmm, gdzie ten pies? Ruiny pałacu Toepffera – szczecińskiego przedsiębiorcy, właściciela dużej cementowni „Stern”. Piękny, dziewiętnastowieczny pałac z ogrodem przetrwał drugą wojnę światową, ale jak niestety wiele historycznych budowli, został w latach 50-tych bezmyślnie rozebrany na cegłę, wywiezioną gdzieś, pewnie na odbudowę Warszawy… Ostatnie spojrzenia na Jezioro Szmaragdowe - w promieniach popołudniowego słońca. Spacerowiczów po południu przybywa – nie chcąc mieszać się ze skupiskami ludzi, decydujemy się na powrót do auta. Z trudem wyjeżdżamy z przepełnionego parkingu i zastawionej samochodami ulicy Kopalnianej. Za nami solidny, trzynastokilometrowy spacer, dający dużo pozytywnej energii na kolejny tydzień zdalnej pracy .

Śniegu macie chyba nawet więcej, niż u nas w Zach-Pom. Pięknie! Dla mnie aktualnie trochę już za zimno na rower, ale pobiegłam dziś "szóstkę" po lesie, a jutro może jakaś piesza wycieczka?

Już nie wiem, co mnie bardziej irytuje, czy ta maniera zastępowania jednych zapożyczeń innymi, pseudo-prestiżowymi, czy nazywanie wszystkiego "narodowym"? Pamiętam, że jakiś czas temu obśmiałam się z jakiegoś "narodowego ski testu"(!) w Kasinie, czy tam innym "ski resorcie"

Jeżeli z baranów staną się małpami, to chyba postęp?

Po 15 stycznia wjazd z Polski do Szwajcarii dalej bez kwarantanny i bez testów. https://www.covid19.admin.ch/de/international/quarantine?mapZoom=europe

Wspomnienia żywe i pamięć do szczegółów - jakby to było kilka dni-tygodni temu, a nie lata wstecz. Klimatyczna podróż i całe mnóstwo obrazów, różnych impresji po drodze. Czekam niecierpliwie na kolejny odcinek.