Ranking

Mam wrażenie, że ci klienci 5 gwiazdkowych hoteli najczęściej nie przyjeżdżają do Krynicy jeździć na nartach Pozostaje mieć nadzieję, że nie wybudują tam kolejnej makabryły architektonicznej, tylko jakoś ta inwestycja wpisze się w krajobraz. Połączenie jakichkolwiek stacji narciarskich w Krynicy to i tak tylko sfera marzeń narciarzy. Tam na miejscu nikt specjalnie nie jest zainteresowany jakimikolwiek połączeniami . Ja tylko cieszę się że udało mi się kilka lat temu, w ramach wycieczki skiturowej zjechać tą dawną trasą ze Słotwin do Czarnego Potoku, bo wygląda na to, że nie będzie już okazji.

Na Jaworzynie dolna stacja nowej kanapy "wyrosła z ziemi".

Odnośnie Jaworzyny, konsekwentnie i trochę po cichu realizują swój plan. Jaworzyna Krynicka W planach PKL na 2022 rok, dotyczących rejonu Jaworzyny Krynickiej, jest budowa nowej kolei krzesełkowej „Izwór” o długości ok. 1 km, która pozwoli stworzyć alternatywny sposób dostępu do ośrodka, co istotnie poprawi komfort klientów. Kolejne inwestycje planowane są na 2023 rok. Obejmą one wymianę istniejących orczyków na koleje krzesełkowe, a także rozbudowę infrastruktury hotelowo-gastronomicznej w rejonie dolnej stacji. Łączny szacowany koszt planowanych inwestycji w Jaworzynie Krynickiej wyniesie ok. 100 mln zł. https://www.pkl.pl/post/polskie-koleje-linowe-prezentuja-strategie-rozwoju.html

Ciekawa oferta PKP Intercity Bilet na przewóz rowerów na dowolnej trasie od 16 do 22 września kupisz za 1 zł.

Mapka z zaznaczona nową gondolą

Nowa kolejka gondolowa ma ruszyć w See w dolinie Panznauntal. Nie ma jeszcze aktualnej mapki ale sądząc po nazwie - Furglerjoh - kolejka będzie wywoziła narciarzy i innych w rejon szczytu Furgler, na południe od istniejących terenów narciarskich (na mapce - po prawej stronie). Wygląda to na realizacje o wiele starszego projektu, który był zaznaczony w SkiAtlasie ADAC z 1997 r. - tyle trwają plany i inwestycje w Alpach... Co ważne, wygląda na to, że wraz z gondolą utworzone zostaną nowe trasy zjazdowe, co w ostatnich latach nie zdarza sie zbyt często. Zwykle starsze krzesło/gondola/orczyk zastępowane jest nowszym krzesłem/gondolą nie dodając nic do samych terenów narciarskich. Trudno wyczuć czy jest to krok w kierunku połączenia z Serfaus-Fiss-Ladis, bo mają na prawdę blisko i to byłaby rewolucja. Podobnie jak w przypadku planowanego połączenia pobliskiego Kappl z St Anton na drodze stoi prawdopodobnie ekologia. W każdym razie See, po tej inwestycji oraz wcześniejszej gondoli od "północnej" strony wywożącej na prawie 2500 mnpm z ośrodka małego przeistoczył się w ośrodek "nie taki mały"/"średnio mały"/"mały z aspiracjami do trochę większego". Ja tam byłem raz ale w okropną pogodę w sytuacji gdy bardzo intensywny opad śniegu zamknął pozostałe stacje w dolinie, więc w See zrobił się tłum. Zapamiętałem ten dzień jazdy jako trudny. Może trzeba będzie odwiedzić jeszcze raz i skorzystać ze wszystkich tras,

A Włosi mieli swój weekend sportowy, w koszykówce wyeliminowali faworyzowanych Serbów i do meczu na który czekałem, Dončić kontra Jokić nie dojdzie. Przy tym systemie pucharowym wyszło, że Polska jest lepsza od Serbii, co niestety oczywistą prawdą nie jest...

Wymieniają. Tu (raz jeszcze) moje zdjęcia z sierpnia (kto wtedy zaglądał na forum😉). Tak wyglądała wtedy górna stacja tej kanapy. A to czeka sobie na przeniesienie na trasę nr 5 (to podobno dopiero w przyszłym roku).

Na 100% wymieniają i to na najnowocześniejsze tego typu krzesło w Polsce.

A propos, wypowiedz Muellera przed meczem z Barceloną: "Mane już od kilku dni powtarza mi, żebym przypadkiem nie podawał Robertowi w tym meczu"

I młodzi Włosi pokazali, że można grać w siatkówkę jeszcze lepiej od Polaków. Nie wiem czy 2 ciężkie pieciosetówki zaszkodziły naszym zawodnikom, jeśli tak to raczej w sferze psychicznej niż fizycznej. Gianelli zrobił różnicę i od 2 seta poprowadził Włochów do zdecydowanego i zasłużonego zwycięstwa. Różnica nie jest jednak wielka i następnym razem wynik możliwy jest inny. Drugie miejsce też dobre. Czołówka siatkarska jest wyrównana i liczy się kilka drużyn w walce o medale, takie jak Francja, Brazylia, USA, Polska, Włochy, Słowenia, do tego jakiś czarny koń z tych nieco teoretycznie słabszych. W systemie pucharowym łatwo jest wylecieć z turnieju, czego najlepszym przykładem Igrzyska Olimpijskie i nasza drużyna...

Śnieg w Tatrach! Biały puch pojawił się na szczytach 12 września 2022

Rozpoczęła się wielka inwestycja, polegająca na dodatkowym połączeniu gondolami miejscowości Dorfgastein i Grossarl. Nie jest planowane wytyczanie żadnej nowej trasy zjazdowej, ale ma być dla narciarzy udostępniony fragment 4,5-kilometrowej skirouty (obecnie nie ubijanej), prowadzącej ze szczytu Kieserl w kierunku stacji pośredniej od strony Grossarl. https://www.krone.at/2803944

Albis - Labe - Elbe - Łaba. Na krótkim odcinku w Szwajcarii Czesko-Saksońskiej jest rzeką graniczną, ale ponad dwie trzecie jej długości (blisko 800 km) przypada na odcinek niemiecki. Po relacji z Czech zapraszam na drugą część bloga z Elberadweg - szlaku w granicach Republiki Federalnej Niemiec, a przynajmniej tej jego części, którą udało się nam przejechać w sierpniu tego roku. Niedziela, 21 sierpnia W niedzielę rano ciężkie chmury wisiały jeszcze nad doliną Łaby, ale przestało już padać. Wkrótce po wyjeździe z Dečina docieramy do granicy. Trochę się dziwimy, że opuszczamy terytorium ... Czechosłowacji : Jadąc po niemieckiej stronie mamy widok na Hřensko - bramę do najciekawszych szlaków Szwajcarii Czeskiej. Ciekawostka: Hřensko jest najniżej położoną miejscowością Czech - 115 m npm. Po niedawnych pożarach w obydwu parkach narodowych wznowiono już ruch promów na Łabie i otwarto szosę łączącą Hřensko z niemieckim Bad Schandau oraz część szlaków turystycznych. Do odwołania nieczynny jest szlak do Pravcickiej Bramy i wąwóz Kamienicy, gdzie pożar był najstraszniejszy. Znad rzeki nie widać szlaków pożogi - niestety okolica zmaga się również z plagą kornika-drukarza, który spustoszył świerkowe lasy i to już bardzo widać. Pijemy pierwszą niemiecką kawę i podziwiamy panoramę Bad Schandau: Przełom Łaby - część niemiecka: Twierdza Königstein - podziwiamy z dołu: Z lewego brzegu przeprawiamy się promem na prawy, do uroczego Kurort Rathen, skąd zaczyna się szlak pieszy do skalnych baszt (Bastei), górujących nad Łabą: Sakwy zostawiamy w jednej z restauracji, rowery przypinamy na zewnątrz i ruszamy na wędrówkę. Widoki? Sami zobaczcie! A to już pobliska Pirna: Na wieczór zajeżdżamy do Drezna - okazuje się, że zarezerwowany przez booking apartament jest w bardzo alternatywnej dzielnicy Nordstadt - pełnej knajpek, klubów, graffiti itp. Ciekawa okolica i pełna życia, choć w nocy było nawet spokojnie.

Piątek, 27 sierpnia Powrót pociągiem zaplanowaliśmy na piątek, w godzinach przedpołudniowych - aby uniknąć weekendowego tłoku w Deutsche Bahn. Wiadomo - bilet za 9 euro cieszy się popularnością, a jeden z pociągów naszego połączenia jedzie do Stralsundu, czyli nad morze. Rano mamy jeszcze trochę czasu, żeby pokręcić się po Magdeburgu, bo poprzedniego dnia już było za późno. Ostatnia fotka nad Łabą: Katedra - podobnie jak w Dreźnie - odbudowana z gruzów po wojnie. Udaje się wejść do środka przed nabożeństwem, choć oficjalnie nie ma o tej porze zwiedzania. A po przeciwnej stronie placu - Zielona Cytadela. Ostatni projekt Friedensreicha Hundertwassera, wzniesiony w 2005 roku. Gdy byłam w Magdeburgu w 2008 roku, cytadela była dużo bardziej różowa - przez kilkanaście lat drzewa urosły i coraz bardziej korespondują z nazwą obiektu: Pora zbierać się na dworzec. W pociągu dość tłoczno i duszno - cały przedział rowerowy zawalony sprzętem i kłótnie, kto i dlaczego ma wstać. Tłumy również na dworcu Berlin Hauptbahnhof i oblężone windy. Czterdzieści minut na przesiadkę okazuje się zapasem w sam raz, zanim przeniesiemy się z górnego poziomu na dolny i na właściwy peron. W składzie do Stralsundu już luźniej i więcej miejsca na rowery. Wysiadamy w Pasewalku, a ponieważ jest jeszcze "młoda" godzina, to zamiast jechać kolejnym pociągiem do przygranicznego Tantow, ostatnie 50 km pokonujemy rowerami - przy okazji pokazując naszym znajomym z Krakowa, gdzie jeździmy na co dzień. Robimy sobie postój w Krugsdorfie, żeby obejrzeć pałac i odpocząć trochę nad jeziorkiem Kiessee. Granicę przekraczamy w Dobieszczynie. Na liczniku ponad 900 km. Wyprawę kończymy następnego dnia rundką honorową i pamiątkowym zdjęciem w Szczecinie. Mam nadzieję, że dane mi będzie kiedyś dokończyć szlak Łaby odcinkiem w północnych Niemczech, aż do ujścia w Cuxhaven. A może w odwrotnym kierunku? O ile w Czechach, zasadniczo do okolic Pragi jedzie się "z górki", to w Niemczech jechaliśmy ... pod wiatr, czasem naprawdę silny i uciążliwy. Dlatego też większość niemieckich sakwiarzy spotykaliśmy jadących z naprzeciwka. I generalnie ten niemiecki odcinek jest bardziej popularny - od wielu lat wybierany jest przez ADFC jako najlepszy długodystansowy szlak rowerowy. Choć nam bardzo podobało się również w Czechach i ten czeski odcinek też polecamy. Z noclegami na trasie nie ma problemu, o ile nie traficie na jakiś festiwal czy inną masową imprezę. Ceny - od 900 do 2000 koron za dwójkę w Czechach i analogicznie od 52 do 72 euro w Niemczech, w zależności od standardu oraz opcji zjedzenia śniadania. Cała trasa zasadniczo jest dobrze skomunikowana koleją, więc można kombinować z odcinkami według własnej koncepcji i możliwości. Polecam też stronę: https://www.elberadweg.de/ - są różne wersje językowe, niestety polskiej brak. I niezawodną radreise-wiki z roadbookiem (po niemiecku): https://radreise-wiki.de/Elbe

Środa, 24 sierpnia Szlak rowerowy Łaby na północnych krańcach Saksonii i w Saksonii-Anhalt prowadzi głównie przez tereny rolnicze i wały powodziowe - niekiedy oddalone od rzeki o kilka kilometrów. Mało mam zdjęć z "terenu" z tego dnia, bo i co tu fotografować? Czasem zbliżamy się do rzeki - wtedy widoki są ładniejsze: Naszym celem tego dnia jest miasto Marcina Lutra i reformacji - Wittenberga. W Elster (niedaleko ujścia Elstery do Łaby) zmieniamy lewy brzeg na prawy, korzystając z jednego z promów. Mostów na Łabie na tym odcinku nie ma zbyt wiele i są czasem oddalone od siebie o wiele kilometrów: Sama Witenberga jest przepiękna i bardzo niemiecka. To wręcz esencja protestanckiego ducha środkowych Niemiec, a świetnie zachowana renesansowa zabudowa i liczne tablice pamiątkowe działają na wyobraźnię. Łatwo poczuć się tutaj jak w burzliwych czasach XVI wieku, kiedy mieszkali w mieście Marcin Luter, Lukas Cranach, Filip Melanchton czy Thomas Müntzer. W Wittenberdze jesteśmy w dniu, który jest świętem narodowym Ukrainy. Tutejsza społeczność uchodźców zbiera się właśnie na rynku, pod pomnikiem Lutra. Trochę abstrakcyjnie brzmi w tej scenerii odśpiewana gromko "Czerwona Kalyna", ale w sumie - czemu, nie? Żal mi trochę opuszczać to miasto i mam odczucie niedosytu. Ale chcąc dojechać następnego dnia do Magdeburga, musimy podciągnąć jeszcze przynajmniej kilkanaście kilometrów. Nocujemy w Coswig - dość nijakim i prowincjonalnym miasteczku, w pensjonacie "Pod złotym winogronem". [cdn.]

Wtorek, 23 sierpnia We wtorek rano przekropił nas jeszcze lekko deszcz - ostatni w trakcie naszej wyprawy. Przeczekaliśmy pod wiatką i ruszyliśmy dalej przez saksońską krainę pałaców i winnic. Opactwo cysterek Marienstein w Mühlberg/Elbe. Tutaj zahaczamy nawet o skrawek Brandenburgii. Belgern: Torgau z pięknym zamkiem, w którego fosie mieszkają ... trzy niedźwiedzie: Nocleg znajdujemy kilka kilometrów za Torgau, na kwaterze prywatnej u miłej, starszej pani. [cdn.]

Poniedziałek, 22 sierpnia Tego dnia było więcej zwiedzania, niż jeżdżenia, dlatego kilometraż (53 km) niezbyt imponujący. Apartament w Dreźnie mogliśmy zatrzymać do godziny 13.00, było więc sporo czasu, aby objechać atrakcje, choć oczywiście bez zwiedzania licznych muzeów. Te mam zresztą już zobaczone, gdy byłam w Dreźnie dziesięć lat temu. Drezno, to takie nietypowa metropolia, w którym tzw. Nowe Miasto (Dresden Neustadt), w którym nocowaliśmy, jest starsze niż starówka - Altstadt, zbombardowana w czasie wojny. Wszystkie zabytki to rekonstrukcje - niektóre całkiem nowe, bo odbudowę Katedry zakończono ledwie kilkanaście lat temu. Neustadt, przed fasadą naszego hostelu: Fantazji nie brakuje również właścicielom samochodów - pardon, trabancików: Na drezdeńskiej starówce - katedra (katolicka) pw. Świętej Trójcy (po lewej) i zamek Wettynów (po prawej): Gmach opery: Zwinger - z rozgrzebanym remontem, ale dało się znaleźć fotogeniczne zakamarki: Katedra luterańska pw. Marii Panny (Frauenkirche) Z widokiem na jedną z uliczek: Orszak książęcy z miśnieńskiej ceramiki - bardzo znane miejsce w Dreźnie: Akcent rowerowy - można i tak zwiedzać Drezno: Łaba w Dreźnie: I panoramka na "do widzenia": Ruszamy na północny zachód - w stronę Miśni: Otóż i ona. Miśnia - Meißen. Uniknęła losu Drezna i zachowała swoją historyczną zabudowę. A co za Miśnią? Za Miśnią zaczyna się najmniejszy region winiarski Niemiec - nawet nie wiedziałam, że Saksonia ma takie tradycje. Mijamy winnice na zboczach wzgórz, a nocleg wypada nam w pensjonacie "końskim", z własną ujeżdżalnią, świetną kuchnią i cudnym zachodem słońca. [cdn.]

Do Osieczek czerwonym, potem Wydma Lubiatowska, morzem w stronę Lubiatowa i do Bezinmiennej a potem jedna bramka wzdłuż morza i powrót szlakiem pieszym choć szeroko. Fajna urozmaicona traska.