Ranking

5:30. Viva At budzi nas fajną muzyką, za oknem ciemno, wszyscy śpią, poza ratrakiem, który niczym wielki żuk wspina się i schodzi z pobliskiego stoku świecąc szperaczem po oknach. Zobowiązałem się po pijaku, że zrobię śniadanie, a że u mnie słowo rzecz święta, to nastawiam czajnik, rozlewam herbatę do ośmiu kubków. Kroję ogórki, pomidory, cebulkę, troszkę oliwek i oliwy, sałatka gotowa. Odkrywam jakiś sprzęt do tostów kiedy zjawia się pierwsza niewiasta i natychmiast wytrąca mi narzędzia zbrodni z ręki. Teraz wszystko nabiera tempa, stoliczku nakryj się, nabiera nowej jakości. Tak czy owak, wszyscy siedzą i konsumują pół godziny później. Szybka zbiórka, pierwsza część ekipy wyrusza punkt ósma trzydzieści a druga o 9tej. Jak zwykle pakujemy się w gondolę i teleportujemy się na Kohlmaiskpf położony na wysokości 1794 metrów. Dziś naszym celem jest Legoland, to znaczy tak naprawdę region narciarski nazywany Leogang ale w naszej terminologii już został przechrzczony. Wraz z otwarciem drzwi kolejki uderza nas w twarze wiatr, ale też świetna gra słońca, które bawi się w ciuciubabkę z chmurami raz podświetlając a raz kryjąc okoliczne szczyty. Szczęk dopinanych klamer, kilka fotek i ruszamy do Legolandu Jedzie się świetnie, stok jest dobrze przygotowany, mija kilka chwil i pakujemy się na podgrzewaną kanapę, która wynosi nas na Prundlkopf 1879m a po chwili ruszamy ostro w dół krojąc świeży śnieg krawędziami do kolejnej kanapy, która prowadzi do Wildenkargogel 1910m. Szybka konfrontacja z mapą i ruszamy czerwoną 61 i następnie 62a do kolejnej kanapy, która wyniesie nas na Gr.Asitz 1914m. Znów tak szybko jak się da spadamy w dół kierując się w kierunku Kl. Asitz 1870m, by po chwili dostać się do pośredniego celu naszej eskapady. Dopadamy czerwonej trasy prowadzącej w dół do Legolandu, katujemy sprzęt w promieniach słońca, błyskają krawędzie, śnieg raz po raz stawia błękitną mgiełkę, strzelamy mnóstwo fot w przerwach, chwilę jedziemy synchronicznie śmiejąc się wzajemnie, bo centymetry dzielą nas od wielkiego BUM! Dojeżdżamy do fajnej knajpy na Stocklalm, gdzie spotykam jedną z kobiet mojego życia. Takie rzeczy się czuje natychmiast, niestety pani dość słabo mówi po angielsku ale stara się poprawiając włosy raz po raz. Odpuszczam z żalem, bo kelnerki, barmanki i hostessy w pracy to mega trudny temat, przypomina mi się natychmiast z Kinga z Katowic Boże... Wpadamy w kolejną czerwoną trasę i ruszamy w kierunku gondoli, następnie czarną 59tką spadamy na sam dół do dolnej stacji. Słońce operuje wspaniale ukazując zapierający dech w piersiach pobliski masyw górski, strzelamy parę fot i pakujemy się do wagonika, który szybko wynosi nas w górę. Docieramy na szczyt, oddaję pałeczkę kumplowi i...natychmiast gubimy trasę. No problem! Endrofiny buzują, spadamy w dół do stacji pośredniej i instalujemy się w wagoniku do góry. Znów prowadzę i tym razem trzymamy właściwy szlak, warunki są niesamowite, szerokie, dobrze przygotowane nawierzchnie wręcz zachęcają do pałowania na granicy przyczepności, umiejętności i sprzętu! Mija dosłownie chwila, gdy znajdujemy się przy dolnej stacji kolejnej gondoli. Teleportacja do góry i zmykamy do domu. Warunki pogarszają się, opada mgła, przesuwamy się krzesłami w kierunku 68ki, która zaprowadzi nas do Viehhofen. Na chwilę gubimy szlak, by po chwili odnaleźć go we mgle. Ruszamy w dół na ulubiony, bo pusty fragment ośrodka! Brak wyciągów, oraz infrastruktury powoduje, że szlaki są szerokie i puste. Wpadamy na chwilę w puch, gdzie wygłupiamy się jakiś czas testując wyrywanie z wiązadeł i bieg kończący się zaryciem twarzą w śnieg Docieramy na dół, szybkie zakupy w lokalnym sklepie i już z torbami w ręku wciągamy się "wyrwirączką" do hotelu. Prysznic, piwo, relacja Dalej...Natura jest wspaniała, dziś przez nią nie zasnę.

Dzień czwarty - Hinterglemm. Cz. 2 Widok czarnulki z miasteczkiem w tle: Wciągamy się na Schatteberg West i znajdujemy się na wysokości ponad 2096 m npm. Widok jeszcze delikatnie zmącony pozostałościami chmury: Tutaj jedziemy piękną, mega szeroką trasą numer 6. Czerwona, doskonale przygotowana, równa - czego chcieć więcej? Znajdujemy się już na terenie miejscowości docelowej - Hinterglemm. Zachwycające miejsce! Tutaj robimy sobie pośrodku trasy przerwę obiadową w bardzo nasłonecznionej, taniej, z doskonałym jedzonkiem knajpce. Po pauzie ciśniemy w dół, do miasteczka... ...na drugą stronę ulicy do kolejnej gondoli. Ze szczytu, w dół jedziemy... ...czarną 14stką. Warunki na niej - podsumowując jednym słowem: lodowisko. Ścianka w końcowej części zjazdu - tak na oko ok 70% nachylenia. Pokonujemy jeszcze jedną ulicę... ...i wciągamy się na Zwolferkogel. Trasy po tej stronie Hinterglemm? Takie jak widać poniżej: Tu robimy zawrotkę i wracamy na kwaterę - czas nas determinuje do pośpiechu, nogi zaczynają odczuwać przejechane kilometry. A na kwaterze? Chłodne piwo i wspaniałe towarzystwo - szkoda, że Artur wyjechał. Dzięki Kolego za inspirujące towarzystwo, za żarty, spory, a przede wszystkim za mile spędzony czas, wspólną jazdę oraz niezapomniane chwile. Do zobaczenia niebawem! Dzień Czwarty - The End. Słońce zachodzi...a widok z naszego balkonu przedstawia się następująco... pozdrawiam marboru

Wisła-SkolnityBardzo dobre warunki panują na stoku SkolnityDarmowy parking przy samej kolejceNie trzeba zostawiać auta na dole i drałować do góry po schodach,chyba że ktoś chce :tongue:Oczywiście trzeba być na pierwsze krzesło to jazda w 5 osób przez pierwsze dwie godzinki i gwarantowane miejsce na darmowym parkinguTrasa przygotowana tak jak pisałem b.dobrze,brak przetarć,minerałówSztruksik :smile:Żeby nie było że wszystko tip-top w dwóch miejscach małe zagłebienia po ratakuPrzy lajtowej jeżdżie i nie dociskaniu krawędzi można zaliczyć glebęTyle,teraz do pracy a jutro powtórka

Dzień czwarty - Hinterglemm. Cz. 1 Pora się trochę poznęcać... Dzień czwarty w naszych planach, to Hinterglemm. Pogoda z samego rana niewyraźna - niebo zachmurzone, delikatnie prószy śnieg (w nocy na dachu auta 10 cm puchu). temperatura -5 - ciepło. Ruszamy jak zwykle punktualnie o 8:30. Ehhh szkoda, że Artix już pojechał - raźniej byłoby niszczyć sztruks. Wybieramy sobie jedną z tras pomiędzy Viehhofen a Saalbach... ...i jeździmy na maksa powtarzając dwa warianty zjazdu z krzesła kilkukrotnie. Marboru w akcji: Narty trzymają wyśmienicie. Naturalny śnieg, porządnie przygotowana trasa - bajka! Każdy ma swoją część zjazdu, każdy swój kawałek wyratrakowanego nieba. Paula na stoku: Góra dół, góra dół...a górka tylko nasza... Wszystko się udaje, wszystko dla nas... ...nawet niebo pokazuje przepiękny kolor błękitu. Szerokie deski? Kto ma, ten poza trasą może znaleźć niczym niezmącony całun białej kołderki. Gdzie są ludzie? Gdzie są inni narciarze? Jakie szczęście, że jeszcze długie minuty pozostaje nam rozdziewiczać takie miejsca... Chmury tańczą wokół szczytów... ...ahhh jak te Alpy przereklamowane są. Podniebne statki kursują po niebie dostarczając spragnionych narciarskiego raju. hahaha - dość tej poezji! Chmura będąca po drugiej strony Saalbach powoli ustępuje - przenosimy się na drugą stronę miasteczka... ...i postanawiamy zaliczyć czarną jedynkę. Widoki po drugiej stronie doliny? Spójrzcie: Choć to wąska trasa, przygotowana jest świetnie - amatorów jazdy po niej: 0. ...no może poza jednym, czy dwoma...

Punkt szósta rano budzik w telefonie oznajmia światu ograniczonemu do niewielkiej przestrzeni w Viehhofen, że czas wstać z ciepłych objęć Morfeusza i zacząć szykować sprzęt. Królowa lodu nie ma litości, a jej chłód dający tak wiele emocji zdaje się być czymś tak pociągającym i jednocześnie abstrakcyjnym, że nie wypada się spóźnić. To już trzeci dzień, pierwszego przeszliśmy przez piekło, burze śnieżne, temperatura poniżej -15 stopni oraz zacinający, marznący na kominiarkach śnieg w połączeniu z fatalnymi warunkami śniegowymi owocują skrajnym wyczerpaniem. Stoki pustoszeją, tylko szóstka śmiałków przemyka niczym cienie wśród zawieruchy, raz po raz kładąc się w zakrętach, które zdają się kłaniać pobliskim drzewom. Kryzys przychodzi po kliku godzinach, dziesiątki kilometrów przebytych w tych warunkach robi swoje, mięśnie ud palą niczym stalowy pręt wetknięty w palenisko Hefajstosa, mimo to brniemy dalej. Chyba czas kończyć, zjeżdżamy w dół, kiedy nagle snowboardzista ginie w tumanach śniegu i nie podnosi się. Najbliżsi z paczki rzucają się natychmiast w tamtym kierunku, ale już wiadomo…nie jest dobrze. Złamanie w dwóch miejscach wyklucza go z dalszej eskapady…W zasadzie jazda poza trasą jest tak samo wymagająca jak ta po „przygotowanych” stokach a może nawet bardziej komfortowa, bo te ostatnie wyglądają jak po bombardowaniu lotniczym… Podnoszę się czując wyraźnie każde ścięgno i mięsień nóg, pleców oraz rąk na wysokości ramion. Poprzedniego wieczoru wyczerpująca dyskusja odnośnie kredytowania zakupów samochodów do użytku prywatnego wykończyła mnie dość mocno. Niestety, nie udało nam się dojść do porozumienia, czasem trudno przekazać oczywistą oczywistość, że kredyt ma sens tylko wówczas, jeśli służy inwestycji. Szybka kąpiel, śniadanie, pakujemy sprzęt i ruszamy raźno w dwa samochody do Saalbach, gdzie porzucamy je dokładnie o ósmej trzydzieści. Widoczna w pobliżu gondola mająca wyciągnąć nas w górę ciągle śpi, leniwie bujając się na wietrze. Oddaję karnet kolegi, który już niestety nie pojeździ z nami, szykuję sprzęt i po chwili raźno ruszamy w kierunku zamkniętej ciągle bramy do wyciągu. Po chwili wszystko rusza, jak zwykle jesteśmy pierwsi do roboty, mknąc z dość dużą prędkością w górę. Oczy rejestrują piękno otaczającej nas przyrody, słońce głaszczące wierzchołki okolicznych wzgórz pieści nasze zmysły, tylko stukające w uszach ciśnienie przypomina, że przenosimy się w szybkim tempie do nieco innej, zimnej i pozornie nieprzyjaznej, ale jednocześnie bardzo pociągającej rzeczywistości. Ostatnie poprawki, stuk dopinanych klamer, hałas suwaków ustępują uniesieniu, kiedy to jak zaczarowani patrzymy na ołowiane niebo, spod którego słońce pozdrawiając nas oświetla przeciwległy masyw górski. Rozdzielamy się, pół ekipy rusza raźno w kierunku Leogang a ja z kolegą w przeciwnym, jak zawsze pod prąd. Jedzie się ciężko, każde większe dociśnięcie narty owocuje natychmiastowym protestem mięśnia uda, bądź łydki w zależności od konfiguracji do tego stopnia, że jedynym marzeniem jest siąść gdzieś w cieple i napić się kawy. Natychmiast jednak pęd powietrza, wrażenie tańca śniegu i tego, co nas otacza w połączeniu z uderzeniami adrenaliny dają kopa do dalszej jazdy. Słońce chowa się i kontrast między śniegiem a linią horyzontu niemal przestaje istnieć, jedzie się bardzo ciężko nie czując zupełnie konfiguracji terenu. Nawet gogle z refleksem niewiele dają, nie mniej jednak nadal przemy w wyznaczonym kierunku. Gondolę Bernkogelbahn osiągamy po paru minutach, idę na chwilę do ściany wypłacając dzięki rudemu and his company euro po 4,74 (koryta raz wywalczonego nie oddamy nigdy), ładujemy się do windy, by po chwili zasiąść na wygodnym siedzisku w górskim akwarium, które mknie z zawrotną prędkością do góry. Szybka kawa, pojawia się słońce i zaczynamy żyć! Szybko mkniemy na dół starając się wycinać ładne esy floresy w tym razem dobrze przygotowanym stoku. Widać ciągle sztruks. Miejsce podoba nam się na tyle, że krążymy na nim w pętli przez kilka godzin wyciskając z siebie i sprzętu, co się da. Obsadzamy kanapę Bernkogel i natychmiast okazuje się, że Goebels miał rację mówiąc, że mając telewizję podbiłby świat. Przypadkowy Niemiec pyta mnie na wyciągu, czy w Polsce to już mamy dyktaturę? Odpowiadam mu hasłem naszych kibiców, żeby lepiej pilnował swoich kobiet a nie naszej demokracji. Nasz szczęście okazuje, się, że facet ma poczucie humoru, zatem gawędzimy sobie do końca „lotu” i żegnamy przybitą piątką rozjeżdżając w przeciwne strony. Po kilku godzinach na stoku zmęczenie daje się we znaki, podejmujemy, zatem decyzję o teleportowaniu się w kierunku naszej bazy w Viehhofen. W planach mamy zjechanie ze stoku wprost do narciarni! Okazuje się, że widokowa trasa numer 68 prowadząca lizerą lasu przez wzgórza jest przejezdna, zatem szybko podejmujemy decyzję. Wciągamy się w górę i zjeżdżamy z dół tak szybko jak się da, przemieszczając się konsekwentnie w kierunku obranego celu. Kilka fotek, bo przyroda rozpieszcza dziś wyjątkowo nasze zmysły i już wyjeżdżamy na ostatni odcinek! Drzewa obsypane śniegiem, spore spadki, szeroko i równo – krzyczymy niemal z radości, bo endorfina buzuje. Spotykamy przypadkowego freeridera i obserwujemy miejsce, z którego się pojawił. Oceniamy je, jako bardzo obiecujące – wrócimy tam jutro. Słońce chowa się już za górami dziękując nam za wspólną wędrówkę w czasie kolejnego dnia w tym najlepszym ze światów, trasa zmienia się w ścieżkę, pojawiają się niewielkie przetarcia i minerały, ale są dobrze widoczne, więc mijamy je bez problemu. Dojeżdżamy do niewielkiej wyrwirączki w pobliżu naszej bazy i wciągamy się do góry żartując z okoliczności. Wyglądamy komicznie w kaskach, goglach i mocno spiętych butach wśród uczących się dzieci. Krótki zjazd na drogę dojazdową i po chwili zatrzymujemy się przed narciarnią. Plan zrealizowany w stu procentach. Prysznic, piwo, obróbka wspomnień zatrzymanych w formie zer i jedynek na karcie pamięci. Chyba zagramy dziś w pokera? Zagracie z nami?

Dzisiaj domowa zwierzyna obudziła mnie zbyt wcześnie, o 6:30 podczas gdy planowałem spać do conajmniej 10.. No ale nie ma tego złego, padła szybka decyzja skonsultowana tylko i wyłącznie z samym sobą by skoczyć te 80 kilometrów na Górę Kamieńsk. Stok, którego zaletą jest.. no właśnie, może karnet czasowy i względny luz w środku tygodnia z rana, no i spora jak na ośrodki poza górami różnica wysokości. Dojeżdżam na spokojnie i chwilę przed 9 jestem na miejscu, kupuję karnet poranny (9 - 13:30) za całe 40 zł i ruszam pod krzesło. Snieżą trasę po lewo od krzesła (śnieżą już od soboty ale otwarcie dopiero w sobotę 23.01): Po prawej nie śnieżą, ale za to jest fajny twardy sztruks: A na chwilę przed otwarciem wyciągu takie tłumy: No i wio, krzesłem do góry. Krzesło.. no właśnie, na początku, 11 lat temu gdy otwarto ośrodek to był szał, ale teraz nie zachwyca, wlecze się i nie wiem czy przez cały czas nie chodzi przypadkiem na pół gwizdka. Armatki sypią w twarz, sypią na krzesła, sypią wszędzie: Od 9:00 było fajnie, twardo i pustawo, dało się przycisnąć mocno na krawędzi. Po 10:30 już sporo ludzi, już trochę rozjeżdżone i trochę cukru ale i tak nie było źle: O 11:45 ludzi było już zbyt dużo by jazda miała sens, resztki karnetu sprzedane za grosze i w drogę do Łodzi. Jak w sobotę otworzą drugą trasę to będzie sens się wybrać w tygodniu z rana :wink:. Pozdrawiam narciarską brać!

Witam, kolejny dzień w Czarnej Górze:wink:,otworzyli dzisiaj traskę B:tongue:, zaczynamy tak Kręcimy się łącznikami pomiędzy trasami B,C i D I takim sposobem mija kolejny udany dzionek w C.G:biggrin:Ps. mróz jest solidny a armatki zamiast kurzyć i poprawiać warunki narciarskie lub sypać pozostałe trasy stoją w gotowości tylko nie wiem do czego:stupid: :wink:

Kazimierz nad Wisłą Wczoraj wieczorem byłem w Kazimierzu. Miejsce opisywane wielokrotnie na forum przez marboru, a ostatnio przez jodka i leitnera, więc nie będę się rozwodził. Jazda od 17 do 19 za 25 zł, warunki dobre: równo, twardo, ale nie lodowo, zero minerałów, na dole trochę cukru - jak na tę porę dnia i fakt, że stok był ratrakowany tylko rano, naprawdę nieźle. Ludzi za to całkiem sporo, znacznie więcej niż się spodziewałem, ale mimo to jazda cały czas bez kolejek. W sumie fajne miejsce zwłaszcza dla początkujących. Jeśli chodzi o zaplecze, żona trochę narzekała, że w barze (nomen omen "Pod Psem" :smile:) brakuje narciarskiego klimatu. Rzeczywiście, siding na ścianach, stoły z różnych epok (typowe mydło i powidło), trochę widocznej blachy to nie jest to, co tygrysy lubią najbardziej, ale może za bardzo się czepiamy. Tym bardziej, że espresso było naprawdę dobre i w dodatku podane z wodą!:smile: Najważniejsze, że czwarty dzień w sezonie zaliczony. Weekend, niestety, zajęty, a w przyszły piątek 29 stycznia wyjazd w jedynie słusznym kierunku.:biggrin: Pozdrawiam Andrzej

Zaraz za przejazdem kolejowm,pod stacją narciarską kręcisz w prawo Wiza-wi drogi która powadzi z buta Na górze zmieści się z 10-15 aut :

Relacja jak będzie to po powrocie. Na razie zajawki. Żeby nie szusować podczas opadów :stupid: zjawiamy się na miejscu w niedzielę i nartujemy od poniedziałku :biggrin: Na początek ośrodek, w którym nie byłem i który polecają lokalsi czyli Flachauwinkl z Zauchensee + Kleinarl. Cóż mogę powiedzieć :Ilość ludzi na trasach do zaakceptowania Czas stania w kolejkach do zaakceptowania Ilość śniegu do zaakceptowania Widoki do zaakceptowania Wartość dodana do zaakceptowania

Eee myślałem, że będzie jakaś ciekawa dyskusja a tu same nudy ...

Fotki z dzisiejszego pobytu w SON.

Właśnie siedzę na promie w drodze powrotnej z WZFa :sorrow: Dlaczego trzeba pracować? :biggrin:Drogi w całych Niemczech przejezdne i utrzymanie w bardzo dobrej kondycji. Jedynie nocny opad zpowolniłmnie z Zell am See do Salzburg.Dziękuję Marboru i całej ekipie za super spotkanie i niemalże rodzinne wieczory. Kochanym panią ( Paula i Martyna) za wspaniałe, smaczne, POLSKIE obiady i śniadania :cheerful: Wiem że panowie też mieli udział w tej wspaniałej kuchni, ale staram się być dżentelmen :tongue:Pozdrawiam was wszystkich Artix. To już jest koniec :wink:

SB podajcie tezę argumenty ,zlożcie wniosek a POTEM Trybunał orzeknie.. znam SB - osobiście -równy gość, ale teraz pewne ugrupowanie polityczne wszedzie robi zmiany ,ale my tu na forum nie POLITYKUJEMY TYLKO NARTKUJEMY.

Niesamowite, co to taka latarka czołówka potrafi zdziałać :stupid:

Kompletnie nie rozumiem o co chodzi w tym pytaniu : Tak to już bywa na forach, ktoś jest administratorem, ktoś moderatorem, itd....

19-01-2016 Wtorek Wagrain vs FlachauZdecydowanie Flachau. Wagrain ratuje tylko to co pod Grafenbergami. Reszta w stronę Alpendorf to popierdułki nie trasy. Najeździlim się wyciągami aż do samego Alpendorf a na nartach to nawet zadyszki nie złapałem. Ponadto dużo krzyżujących się tras i kierunków jazdy narciarzy. Momentami niebezpiecznie. No i śnieg na Flachau lepszy, więcej naturalnego. Może słabiej trzymają te trasy, ale jak dla mnie dużo przyjemniejsze podłoże. Z resztą na Wagrain non stop sypią- czułem się jak w Szpindlerowym. Także końcówka dnia pod Rote8 i Mozartem. Dużo przyjemniej. No i infrastruktura lepsza na Flachau. Przede wszystkim dużo więcej długich wyciągów. A trasy jak się krzyżują to wszyscy narciarze zjeżdżają się w jednym kierunku.Kilka fotek: Wagrain z G-linka Nasze mieszkanko z G-linka Poglądowe zdjęcie obrazujące pogodę Pozdrawiam.

Nie zaśmiecać wątku... :stupid: :crazy: O Q... Dopiero teraz patrzę,że mój prywatny-publiczny mod przeniósł założył nowy temat. W mojej ekipie decyzje podejmuje się autorytarnie,...nie ma dyskusji ani marudzenia.Co najwyżej można zostać w domu.:wink: :tongue: Pomników było bez liku,ale wiedeńskie drogi troszkę rozkopują,bałem się zgubić,to jechałem prosto na Semmering.:laughing: Ryż,ryż,...hmmm. Jest kasza gryczana.Może być? Co tam dalej nurtowało SB? Aha,pakowanie.Torba Bodego i to co na sobie,jakieś 15 minut.Próbowano mnie zmusić do zabrania ręcznika.: Nie żebym się nie lubił kąpać,czy unikał higieny,ale lubię jak jest po mojemu.:angel: Po co? Jest w pobliżu Vivax (basen w Mürzzuschlag) i termy bliżej Wiener Neustadt (Linsberg Asia),powiedziałem,tam można wypożyczyć ręcznik ,szlafrok i wr ocić wykąpanym do mieszkania. Owszem,mam marzenia przedsenne :,żeby było jutro słonecznie i nieco bliżej zera.Bo cały dzień od -16 do -12 to mi się już nudził ten mróz. Śnieg głównie wytworzony,żeby nie pisać sztuczny.Równo,twardo i pod koniec dnia,szczególnie w dolnych partiach trzeba się pilnować.Nie ma lodowiska,ale trafiają płaty. Klientów umiarkowanie,żadnego stania do wyciągów.Na trasach luźno a miejscami pustawo.Wszystkie trasy tutaj mimo,że posiadają oznaczenie niebieskie i czerwone mogłyby być oznaczone jednym kolorem,albo najlepiej dwoma ale każda jedna. Ja oznaczyłbym wszystkie raczej na czerwono. Mimo to są na tyle szerokie,że nie widać aby ktoś specjalnie się męczył nawet na tych ,które są oznaczone kolorem niebieskim,a mają mocniej nachylone odcinki. Mnie się tutaj podoba.Szczególnie,że mam tu z domu tylko 460 km.

Wtorek - 19.01.2016W porównaniu z dniem wczorajszym, dzisiejsza pogoda trochę rozczarowywała, no ale nie zawsze może świecić słoneczko. Z samego rana tradycyjnie już warunki bardzo dobre, po godzinie 10 pierwsze łaty lodowe na trasach po północnej stronie, dodatkowo na 5 i 14 sporo ludzi, mimo że do wyciągów bez kolejek. Na południu 32 w dobrym stanie z ograniczoną widocznością w gratisie, czerwona 31 z odsypami i lodową "ścianką". Kolejne rozczarowania na 36 i 31a - pierwsza zupełnie nie przygotowana do jazdy, ogromne zwały śniegu z nocnej produkcji, druga - podobnie, ale na szczęście zwały tylko po jednej stronie, więc dało się jeździć. Podsumowując dzisiejszy dzień można powiedzieć: bez tragedii i bez rewelacji. :happy:

Zachęcony forumowymi relacjami od zeszłego roku planowałem chociaż spróbować skiturów, udało się skompletować sprzęt tzn narty z wiązaniami turowymi (dzięki Tomek:wink:) oraz foki. Buty oraz kijki bez zmian. Na próbę wybieram podejście na Małe Skrzyczne. Nie śpieszę się jakoś specjalnie i ok. 11 wyruszam z Czyrnej w Szczyrku trasą nr 3 w kierunku Hali i od razu czuję lekkie zdziwienie czując ruchomą piętę, ale szybko się do tego można przyzwyczaić :biggrin: Śniegu raczej średnia ilość, nawet ratrak przejechał, ale zjazd nie stanowi większego problemu, mimo tego że trasa jest zamknięta. Po jakimś czasie (dłuższym niż przewidywałem, jednak ponad 5 kg... na jednej nodzę da się odczuć :tongue:) docieram na Halę i zmierzam od razu na szczyt, mijając armatki naśnieżające górną część "dwójki" Mniejsze nachylenie oraz piękne widoki sprawiają, że idzie się bardzo przyjemnie. Widząc z daleka pracujące ratraki przechodzę pod trasę wyciągu i po niecałych dwóch godzinach spokojnego tempa i przerw na robienie zdjęć docieram na Małe Skrzyczne. Co jeszcze warte zauważenie, na prawdę dużo ludzi przemieszcza się pomiędzy ośrodkami zjeżdżając ze Skrzycznego w stronę Soliska. W planie był już zjazd, ale opuszczenie takiego miejsca w taką pogodę byłoby grzechem więc postanawiam zaliczyć jeszcze Skrzyczne. Po drodze przerwa w chatce, herbata z termosu, śnieg, słońce, góry, cisza - czego chcięc więcej? : Spacer grzbietem jest chyba najprzyjemniejszą częścią wyprawy, może nawet bardziej od późniejszego zjazdu :stupid: Czas już niestety odpiąc foki, co czynie dość niepewnie przez brak wprawy, przepięcie wiązań i jazda na dół. Wychodzi jednak trochę kamieni, trasa dość płaska więc jadę raczej powoli "trójką" do Hali i później "polankami" na parking. Teraz dopiero czuję zmęczenie w nogach i każdy skręt zmiękcza moje nogi jeszcze bardziej :biggrin:

Przeciez ja tam w zeszłym sezonie szedłem z dworca z całym ekwipunkiem na plecach. Fajna rozgrzewka a najlepsze są schodki. W tym roku nie byłem bo mieli dłuzszy czas sporo kamieni na trasie.(takie informacje były na forum) Taka ilość schodków to jest mały ,,pikuś'' dla kazdego przecietnie sprawnego narciarza w wieku 5-70 lat.Tylko Bez obrazy proszę. Wczoraj byłem z córka na N.O. i tam to podejście do dolnej stacji kolejki z przystanku PKS wcale nie jest łatwiejsze od tych schodków na Skolnity. Dzisiaj pojechałem do SON bo myślałem ,że sobie pojeżdzę na trzech trasach. Żeby było szybciej to od razu przedstawię warunki. Jeżdziłem od 10:30 do 13:30. Wszystkie zjazdy na ,,siódemce'' na odcinku Hala S. -Suche. Dlatego, bo trzech narciarzy w czasie wyjazdu orczykiem ostrzegło mnie przed warunkami na Golgocie (tamże ,,beton i lodowe placki'') oraz przed licznymi grudami lodowymi i silnym wiatrem na czerwonej 10-tce na Julianach. Ósemka na ,,Julianach'' za płaska to trzy godziny spędziłem na jednej trasie. Na tym dłuższym odcinku siódemki było dzisiaj dosyc dobrze, chociaż też bardzo twardo. Dało się nieźle pojeżdzić.Warunki meteo:temp. -5do-4, zachmurzenie duże z niewielkimi przejaśnieniami, okresami niewielki opad śniegu, wiatr umiarkowany, okresami silniejszy i porywisty, warstwa śniegu naturalnego około 25 cm. Sporo jeżdzących po trasach 2 i 4 ,oficjalnie zamkniętych. Od tych osób wiem ,że raczej nie warto bo liczne kamyki,za mało śniegu i porysowane narty w efekcie.Frekwencja w czasie mego pobytu :na Golgocie pojedynczy narciarze a na orczyku przy ,,siódemce'' (długi odcinek trasy) niewielka kolejka. Na Julianach nie byłem. Dojazd środkami komunikacji publicznej na trasie Szczyrk - Ruda śląska planowo, bez spóżnień.Jestem trochę zawiedziony warunkami panujacymi w SON i Wiśle- N.O podczas 4 moich styczniowych wyjazdów do tych S.N.,ale nie żałuję.Te dni były oczywiście narciarsko udane:smile: Wprawdzie opadów śniegu jest mało,ale mrozu do dzisiaj w styczniu nie brakowało. Można było chyba lepiej przygotować trasy. Szczególnie zawiódł mnie SOn i to juz drugi sezon się powtarza.TMR mnie zawodzi. Ciekawe kiedy zaczną coś konkretnego budowac bo ich plany na przebudowę SON to istna gigantomania.

Sławek, weź no wykasuj ten wątek. Toż to badziew jakich mało

A dlaczego chcesz jechać z Łodygowic? Jeżeli jedziesz pociągiem od strony Katowic wysiądz na dworcu głównym w Bielsku-Białej i jechdź busem do szczyrku - staje zaraz obok kolejki, busy jeżdzą średnio co 30 minut z dworca PKS naprzeciwko dworca PKP

Uuu widzę tu ukryty talent :smile:

Gospodarce, czyli nam wszystkim. Przejście na EUR po takim kursie to zabójstwo dla krajowych firm, zwłaszcza eksporterów. Kilka faktów: 22.09.2011r. - średni kurs NBP 4,4900zł/EUR 30.11.2011r - 4,5494zł 13.12.2011r - 4,5600zł 05.05.2012r - 4,5135zł (w tym czasie wciąż jesteśmy "zieloną wyspą") 31.05.2012r. - 4,4126zł 24.12.2014r. - 4,3060zł 24.12.2015r. - 4,2411zł 20.01.2016r. - 4,4659zł Skutki droższego EUR (słabszej złotówki): indywidualnie, przy wzroście kursu o 0,20zł wyjazd kosztujący 2000EUR jest dla nas droższy o 400zł. Gospodarka: zmienia się bilans płatniczy (na +), wzrasta opłacalność eksportu , spada opłacalność importu (jest to również szansa dla firm borykających się na rynku wewnętrznym z "importową" konkurencją), powstają miejsca pracy, biznes się kręci. Dotyczy to także usług, zakupy dla Słowaków są tańsze i górale zbierają dutki, urlop w Polsce (nie tylko w górach, bo tu jesteśmy słabą konkurencją) kosztuje w EUR grosze (może centy), goście z zagranicy mogą wydać więcej na noclegi, jedzenie, przyjemności. Zyski w skali makro są znacznie większe niż straty w skali mikro. Lepiej mieć pracę i zapłacić drożej za urlop, niż nie mieć pracy. Sugerowałbym mniej emocji, więcej chłodnej kalkulacji.

Kurza stopa, taka piękna trasa a ja się muszę wdawać w dyskusję o tym czy Sławek ma być moderatorem:frown:::redface:::wink: A w temacie trasa jest bardzo fajna. Lubiliśmy po niej szusować. Na tym filmiku praktycznie 85% materiału na tej trasie, kręcone z gondoli. [video=youtube;Y7Tv50oiaTU] Wtedy jednak warunki były dużo gorsze. Och jak ja wam zazdroszczę, tak pozytywnie oczywiście :wink: Jeszcze raz pozdrowienia dla całej ekipy.

To fakt, nawet wrzucenie to tematu seksu i pieniędzy nie pomogło

Nawet gdyby...osobiście nie widzę żadnej przeszkody, jestem tu kilka lat i nawet przez chwilę nie przyszło mi do głowy aby zadać sobie takie pytanie.

MB(dawniej Figo) śle coś takiego i błaga o latareczkę czołóweczkę, a ja mówię mu że to muszą być 2 przytwierdzone na butach:biggrin:

Dzień trzeci - Leogang. Cz.2 W Leogangu jest do samego miasteczka dwie gondolki - stara i nowa. Do samego dołu również prowadzą dwie trasy - są długie, doskonale się trzymają przez cały dzień. To zasługa przede wszystkim ich nachylenia, ale również mniejszej ilości narciarzy w tej części Skicircus. Po przedostaniu się do ich górnych stacji - można zjechać pod krzesło z pomarańczową bublinką, wciągnąć się na sam szczyt... i zaliczyć naprawdę solidnej długości zjazd. A na górze takie oto widoki: Nowa gondola - full wypas. Widoczek z jej wnętrza na końcówkę niebieskiej trasy. Leogang w całej okazałości: Marboru and Artix na pokładzie komfortowego środka transportu: Jak to Mitek, w którymś z wątków napisał... :tongue: Alpy są przereklamowane :biggrin: Do końca dnia katujemy ww trasy i jeździmy obydwoma wyciągami. Warunki do końca są wyśmienite - jazda super wypasiona. Drzewa, zima i narciarstwo - cóż chcieć więcej? Paula w akcji: Kończymy kolejny fantastyczny dzień - jak to dobrze, że przed nami jeszcze cztery... pozdrawiam marboru PS. Jak widać - przy ograniczonej widoczności zrezygnowałem z szyby w kasku na rzecz tradycyjnych gogli.

Dziś udało się wyrwać na narty z mężem w ciągu dnia, a że czasu z założenia było niewiele, bo maksymalnie 3 godziny wybór padł na coś z szybkim dojazdem i był to Soszów. Byliśmy tam pierwszy raz odkąd są kanapy, więc przerwa spora : Pod kolejką stawiliśmy się w południe i wybraliśmy karnet na 2 godziny. Zgodnie z informacją na stronie czynne są tylko trasy 1, 2 i 5 począwszy od górnej stacji kolejki. Miejscami bardzo twardo (szczególnie na 1), na innych małe bryłki lodu, zdarzyło się też kilka mniejszych minerałów, głównie na trasie nr 2. Ludzi bez masówki i jeździło się na bieżąco - żadnej kolejki do kolejki :wink: Ogólnie jesteśmy zadowoleni z wyjazdu, choć przydałoby się trochę więcej śniegu, najlepiej naturalnego :stupid: Pierwotnie myśleliśmy o Szczyrku, ale mąż nie przepada za jazdą ze mną na orczyku :sorrow: :wink: tak to już bywa przy dużej różnicy wzrostu :crazy:

No to ja dziś zrobiłem szybki i nieplanowany wypad na Stok Środula w Sosnowcu w sumie wcześniej tam nigdy nie byłem na nartach a z domu mam 20km... Karnet 2h - 20 zł, co do warunków to w sumie nie ma się do czego przyczepić, równo, twardo i minerałów brak. Armatki cały czas pracują więc google jak najbardziej potrzebne. Temperatura około -4, zza chmur czasami wychodziło słoneczko więc było dość przyjemnie. Ludzi w sam raz, kolejek brak = jazda na bieżąco, a jeśli już zrobiło się "tłoczno" to góra 5 osób, ale to pojedyncze przypadki. Średnio 1 kurs góra - dół to około 5-6 minut. Jak na szybki wypad po pracy to jestem zadowolony Poniżej dorzucam kilka zdjęć.

Tak na pewno miałby Mirek czas a przede wszystkim chęci :tongue:

Ale lampa! Co za widoki! :smile:

Moim zdaniem tak. Bo chciał? Może go zapytajmy? SB Dlaczego się stałeś moderatorem hę? :wink: Pozdrawiam

Poradę i wskazówki uzyska tu, na forum. W sklepie tylko kupi. Jaka to różnica w którym? Choć trudno się z Tobą @johnny nie zgodzić, masz rację. Oczywistym jest że najlepiej kupować u fachowca. Można też przymierzać u fachowca, wybrać model, rozmiar i... poszukać w sieciówkach czy necie.:smile:

W niedzielę śmigałem po lewej i po prawej stronie kanapy. Nie na Babie. Prawa strona wymagała przymrużenia oka jeśli chodzi o szanowanie sprzętu. Jutro pewnie będzie już śniegu pod dostatkiem. Jeśli chodzi o Buczynkę, wydaje mi się że trwają przygotowania do uruchomienia wyciągów i tras powyżej Szczawin jak również przynajmniej zjazdu przez Buczynkę do Soliska.

Może o Buczynce to prawda. Test oświetlenia i śnieżenie.

Dzień trzeci - Leogang. Cz.1 Dzień dzisiejszy nie zapowiadał się, że będzie słoneczny. Rano chmury przykrywały niebo i tyko gdzieniegdzie prześwitywały promienie słońca. Temperatura od -10, do -5 popołudniu. Widoczność - kontrast był ok. Plan na dzień trzeci - Leogang. Nim jednak zaczęliśmy jechać w jego stronę trochę pokręciliśmy się na stoku nam najbliższym - było trochę filmowania i przepięknych zdjęć. Przed pierwszym zjazdem: Pierwszych pięć zjazdów było w perfekcyjnych warunkach. Nic dodać, nic ująć: I jeszcze jedno... Pokręciliśmy, pobawiliśmy się kilka chwil i trzeba było wykonać kilka zjazdów by przedostać się na stronę Leogangu. Po drodze do niego: Artix ciśnie... Leogang - najwyższy punkt, zdjęcie z górnej stacji krzesła. Na początek trasa pod starą gondolą... Jak dla mnie - rewelacyjna! Długa, szeroka, ani nie za łagodna, ani nie za stroma - idealna. Cud, miód, malina. Dolna część nieco oblodzona i niestety na trasie małe kamyczki - trzeba było uważać. Towarzystwo: Do godziny 14stej zjazd idealny - dużo lepsze warunki, bez lodu i kamyczków na wariancie z lewą odnogą i fragmentem czarnej. Przy górnej stacji gondol - świetna knajpka z pięknym drewnianym kołem napędzanym wodą. Jedzonko - pierwsza klasa.

Z góry to wszystko wygląda na prawdę fajnie Trochę śniegu brakuje, ale zjechać na pewno się da trasą po prawej od krzesła. Tym czasem ptaszki ćwierkają, że góra ma ruszyć na weekend, a może nawet i w piątek. No i podobno z Buczyną też jeszcze nie wszystko stracone, jakaś nadzieja jest. Zobaczymy co czas pokaże. A według prognoz jutro ma dosypać

18-01-2016 poniedziałekWczoraj padło wifi więc relacja dopiero dziś@mifilim Jechać do Flachau. Wagrain dopiero dziś objedziemyTaki mam widok z tarasu: Kwatera super 20 Eu od łebka i jeszcze skipasy ze zniżką pani nam załatwiłaTak było wczoraj: A jakby komu śniegu było mało to na Grafenbergu wciąż sypią. Po stronie Flachau najbardziej przypasiła mi trasa pod Mocartem.Trasa pod Rote8 Fajna, ale trochę stromy początek i w cholerę długa. Dla Jasia zbyt męcząca tak ja uważam. Choć synek był innego zdania. Jak zjechaliśmy tą pierwszą ściankę i spojrzeliśmy w tył to trochę oczy zrobiliśmy.Tera na narty idę. Pozdrawiam.

Jeszcze 2 zdjęcia z wizualizacji Kosodreviny za rok :smile: Projekt jest z przed kilku lat, ale, z tego co wiem, nadal jest aktualny. http://www.casopiseurostav.sk/galeria-stavieb/architektura-na-slovensku/galeria2012/kabinkova-lanova-draha-15-mgd

Wisła Nowa Osada. Krótko. Wyjazd rodzinny.Konkretnie to ojciec z córką. Według życzenia córki, narciarki rekreacyjnej (lat 24) ,której średnia wyjazdów za ostatnie 14 lat to 2 wyjazdy w sezonie. Na tyle ma ochotę i nie ma dyskusji. Ja chciałem na Czantorię,ale ... Przyjemne ,,nartowanie'' na N.O. ,ale warunki takie sobie.W skali 1-6 tylko 3 i muszę stwierdzic ,że 07.01 było lepiej.Na pewno z rana było lepiej. Jeżdziliśmy w godzinach 11:00-14:45. Stok nieżle już ,,zjechany'' bo ludzi sporo ,momentami kolejka na 6-8 mninut ,ale po 13:30 dużo lużniej (3 razy bez kolejki) Trochę placków lodowych w dolnej części trasy, odsypy liczne, kamyków nie zauważyłem. Mieszanka śniegu sztucznego (armatki prawie cały czas pracowały) i naturalnego na zlodowaciałym śniegu sztucznym z poprzedniej ,,produkcji'' (w czasie fali mrozów w 2 ostatnich dniach grudnia i pierwszych 3-4 dniach stycznia). Temperatura -5 stopni, zachmurzenie zmienne ,okresami słabe opady śniegu, którego warstwa poza trasą wynosi około 15 cm. Z wyjazdu jesteśmy oboje zadowoleni i to jest najważniejsze.Pozdrawiam.Edit:

Poniedziałek - 18.01.2016Jasiek ma chyba większe szczęście do warunków na Chopoku... : ale do rzeczy, pogoda bajka, może trochę zbyt mroźno, po założeniu kominiarki dało się wytrzymać. Mimo ferii, na trasach i wyciągach brak tłoku, większość to i tak obcokrajowcy, rozmawiający dziwnie znajomym językiem. Trasy przygotowane perfekcyjnie, sztruks i beton. Jazda z "bananem" gdzieś do 12, później niestety coraz więcej lodowych łat. Czarna na południu była dzisiaj najbardziej uodporniona na zalodzenie, no i oczywiście moje ulubione 31a i 36 - idealne warunki przez cały dzień. Zobaczymy co przyniesie jutrzejszy dzień. :happy:

Dzień pierwszy - śnieżyca. Pierwszy dzień nie rozpieścił nas aurą. Pogoda była iście freeridowa - co zobaczycie na poniższych zdjęciach. Przez dzień i noc spadło ok 30 cm puchu. Temperatura -5 do - 10, tak więc prognozy o siarczystym mrozie się nie sprawdziły. Charakterystyczna poczwórna gondola w Saalbach... ...koszmarnie niewygodna, stojąca. Warunki z rana oprócz intensywnego opadu śniegu - wiatr. Artix, Paula, marboru: Początek dnia - jazda w puchu. Śladów ratraka brak. Expat pięknie ujął Artura podczas walki... Mnie zresztą również. W masce na twarzy wyglądam jak lord Vader. Śniegu spadło naprawdę sporo - spójrzcie na dach kolejki. Popołudniu pojawiło się krótkie okienko pogodowe. Wyszło nawet na chwilę słońce, a widzialność, kontrast zdecydowanie się poprawił. Można było zrobić kilka zdjęć a na nartach parę dynamicznych ruchów nie na ślepo. Okolice Saalbach - trasy szerokie. Widoczek: Chwila z błękitnym niebem: Tutaj kilku członków ekipy zaliczyło parę przewrotek: ...na szczęście niegroźnych. Poza trasą było naprawdę free. A tak wygląda zmęczony narciarz po kilku, kilkukilometrowych zjazdach po muldach... ...a może to emigrant jakiś w trakcie modłów? Cdn...a tym czasem jestem wzywany do stołu... Pozdrawiają: marboru, expat, artix i Paula.

Gdybym był adminem,wprowadziłbym nowy dział Polityka, bo nic tak nie rozpala namiętności.Wtedy nie dochodziłoby do kłótni politycznych, które podzieliły ostatnio nawet rodziny /moją też/, bo piszący tam nie przenosiliby emocji negatywnych na inne fora.A tak-spotkasz koleżankę czy kolegę z forum na stoku i pierwsze skojarzenie będzie-to ta PiSowska czy POwska ku.. A co do meritum-każdy ma prawo wybrać drogę życiową w nowej sytuacji politycznej, zależnie od stopnia wystraszenia-można wyemigrować, zostawiając wszystko lub sprzedać wszystko, kupując euro po 4,50... Jak mawiał Voltaire- O wszystkich tych zdarzeniach Lud fałszywie mniema Prócz naszej naiwności- Innych cudów nie ma...

Nie mogę po prostu nie mogę! Czy wszędzie musi być polityka ?!Powiedziałem A, muszę powiedzieć B, bo się we mnie gotuje.Ceny rosną wszędzie, ale rosną też zarobki. Siła nabywcza pieniądza rośnie, za średnią wypłatę mogę kupić więcej chleba czy paliwa niż za średnią wypłatę sprzed 15 lat.*Także nie marudzimy. Deprecjacja waluty krajowej nie oznacza tragedii. Przykładowo ściąga inwestorów,a co za tym idzie powstają nowe miejsca pracy. Co do obecnych rządów. Dajmy tym ludziom rządzić. Nie panikujmy. Nie jestem pisiorem, daleko mi od pochwalania ich socjalistycznej wizji społeczeństwa i niektórych pomysłów (vide 500 PLN na dziecko), ale jak widzę i słyszę tą całą nagonkę to dochodzę do wniosku, że coś jest na rzeczy. Plakaty takie jak poniższy mnie zwyczajnie śmieszą. Wszystkim zaciekle broniącym wolności słowa, przypomnę za czyich rządów ABW weszło do siedziby WPROST. Kończąc. Fanem PIS nie jestem, ale w obecnej sytuacji w Europie, bardzo się cieszę, że mamy ksenofobiczny, prawicowy (ideologicznie) rząd. Nie wiem jak wy, ale wolę za oknem słyszeć dzwony kościelne niż dźwięki generowane przez modły odbywające się w meczetach. Mieszkałem przez pół roku w Kairze, wiem co mówię.Możecie mnie nazywać, ksenofobem, prawakiem, narodowcem, a ja Wam powiem, że jestem młodym myślącym Patriotą, który jest dumny ze swojego kraju. My Polacy musimy się wyzbyć kompleksów! Na co dzień mam do czynienia m.in. Niemcami, Holendrami, zawsze uchodzili w moich oczach za bardzo skrupulatnych..i oczywiście tacy są, ale my POLACY jesteśmy nawet lepsi. Bardziej zorganizowani, wydajniejsi, przywiązujący uwagę do detali, równie kreatywni! @idealist - kursy kupna w przygranicznych kantorach są z reguły wysokie. Ja czekam z niecierpliwością na Twoją relację z Zillertal...będzie ? *http://wynagrodzenia.pl/artykul.php/typ.1/kategoria_glowna.513/wpis.2807 - tabel nr 1.

Do wyjazdu nie przejdzie, bo wyjazd miał być o 5 rano, czyli za w sumie za kilka godzin :frustrating: Lekarz dziś do południa odradził wyjazd i miał rację, bo kaszel go męczy niemiłosiernie coraz bardziej :frustrating: No nic, rezerwację odwołałem, prawie 1000 zł w plecy, rozpakowaliśmy wszystko co było już przygotowane, mam nadzieję, że młody dojdzie do siebie może na drugi tydzień ferii, a ja póki co będę ujeżdżał świętokrzyskie górki i na dobicie spoglądał w kamerki w SkiCircus. Żal straconego wyjazdu jest cholerny, no ale cóż zrobić. Marboru, Artixowi, Expatowi i całej ekipie zostaje mi tylko życzyć pięknej pogody, świetnych warunków na trasach i mega wyjeżdżenia się no i przy okazji poprosić o bardzo obszerną relację :smile: A swoją drogą w SkiCircus i tak kiedyś zawitam :happy:

Narty Rossignol na sezon 15/16. Prezentacja kolekcji na targach ispo w Monachium