Ranking

Skolnity - Wisla Dobre warunki , bez przetarć Niestety stok pomału już puszcza

Słotwiny Arena po dwutygodniowej przerwie z powodu pogody i problemów z kolanem :-/ pogoda w porządku, na szczęście nie pada, choć jak wyjeżdżaliśmy z domu to lało konkretnie, a tutaj całkiem znośnie, nawet momentami prześwituje trochę niebieskiego. Śnieg wiadomo, mokry, przetworzony, z rana trochę pułapek lodowych, ale ogólnie do jazdy. Za to u Tabaszewskiego wygląda to już źle, widać dużo brązowego z daleka. Teraz już na głównym stoku kartoflisko, ale xdry jadą po wszystkim Ludzi mało, jazda na bieżąco. Czynne wszystko łącznie ze snowparkiem i skicrossem.

Mam nadzieję,że do środy wytrzyma bo w planie Wisła z rana 🙏 …. Cały tydzień rozkminka jechać czy zmienić plany i obrać AT lub Swiss za kierunek docelowy ale raz kozie śmieć bo syn twardo stoi przy golonce i bez zbędnych wysokich gór a ja planów też zmieniać nie lubię więc Zwardroń z wieczora ze szkoleniem syna pod skrzydłem fachowca w nadchodzącym tygodniu a reszta w okolicy krajoznawczo bez napinki będzie objazdówką z rana …Istebna,Wisła ,Wielka Racza po słowackiej stronie jako opcja dodatkowa i oby bez halnego to następna sobota o poranku oby 🙏Kasprowy. Zobaczymy i porównamy co to polskie klimaty bo dawno mnie tam nie było 🥳 . Sprzęt gotowy troszkę się naskrobalem Będzie na czym jeździć tylko pytanie czy będzie po czym ?🤔🤕

Ostatnie sezony pokazują że sezonówka na jakiś lokalny ośrodek czy ośrodki to średni pomysł. Nigdy nie wiadomo przez ile będą dobre warunki do jazdy - tydzień, dwa tygodnie, miesiąc? Później jeździ się trochę z przymusu, no bo karnet działa ale warunki nie skusiłyby do zakupienia normalnie skipassu na ten dzień w kasie. Wielodniowe (dowolne dni w sezonie) też trzeba rozważnie brać żeby nie przeszacować. Takie zimy że trzeba korzystać z każdej fali zimy i jeździć tam gdzie ma to sens.

Czarny Groń - wiosna całą gębą.. +14.. dziś wyczynowo na trasie FIS

Jeździmy 83B39E56-C7D7-4190-97D1-6CC86A0A937D.MP4

Bez przesady, opłacało się!!! Sezonówka z Czarnego Piątku, za grosze, już 3 razy przejeżdzona. Prawdą jest że, gdyby nie ona to może byłbym ze 2 razy na Czantorii, ale jak już jest szkoda nie jechać... jest blisko. Co do warunków to pięknie było do 11, gładko i szybko tu filmik wart 1000 słów. Oczywiście to nie żadna konkurencja dla JC.... ale niech czuje oddech....

Szczawnica Palenica 9.02.2024 Tak jak pisałem wcześniej, słaba pogoda pozwoliła na dostępność trasy FIS od rana więc przyjechałem. Karnet dzienny z promocji przedsezonowej. Dzień wcześniej trochę padał deszcz, w nocy ciepło na plusie. Cudów nie oczekiwałem. Trasa FIS naśnieżona bardzo solidnie, widać że jeszcze sporo grubości w pokrywie śnieżnej, żadnych przetarć czy też nawet małych przebarwień, tym mnie zaskoczyli. Dużo słabiej wygląda polana pod Szafranówką i trasa rodzinna, tam miejscami brązowo. Stok od rana miękki ale nie jakoś strasznie, narta wchodziła to fakt ale było ok, przez dwie godziny względnie równo, z czasem stok się przekopał i zmiękł, konsystencja mokrej kaszy. Dużo słabiej na wspomnianej Szafranówce i Rodzinnej, tam śnieg maziowaty, łapiący, no i czasem jakieś grudki ziemi. Pojeździć pojeździłem od 9 do 16, w sumie cały czas trasa FIS, dwa razy jechałem rodzinną na około. Ludzi mało choć ktoś tam jeździł, ale głównie na Szafranówce i na Rodzinnej. Rano było pochmurnie, szaro, nawet 5 minut padał lekki deszcz, od południa zrobiło się jaśniej i nawet jakieś przejaśnienia słońca zza chmur. Kolor i ilość śniegu przy dolnej stacji nie zachęca. Lodowiec FIS jeszcze się trzyma. Mroczne Tatry Szafranówka obraz nędzy i rozpaczy pośrodku zimy. Rodzinna trasa na około Dojazd do dolnej stacji. Teraz przeczekać kolejne opady deszczu w najbliższych dniach i dojeździć jeszcze Jaworzynę do końca karnetu.

Dziś Harrachov. Rano przez chwilę kropił deszcz, później było mgliście a od godziny 11 zrobiło się słonecznie i wiosennie. Temperatury na początku 6 na dole na górze 4, później wzrosło do 10 stopni. Na stokach miękko. Zwykle taki śnieg miałem pod koniec marca lub w kwietniu. Oczekiwanie do wyciągów przeważnie na bieżąco.

Witam relacja z zeszło tygodniowego pobytu w Bormio. Zaczynając dlaczego taki wybór? Pewną inspiracje stanowiła fajna relacja @pawelb91 z bodaj zeszłego sezonu. Decydująca okazała się polityka karnetowa. Przy wcześniejszym zakupie (początek października 2023) za 5 dniowy skipass dla osoby dorosłej dałem 191 EUR; dla całej rodziny 3 sztuki dorosłe i jedna sztuka młodzieży wyszło ~680 EUR, czyli przy kursie z października było to jakieś ~3100PLN. Z ciekawości porównałem Białkę karnet dla naszej czwórki w tym samym okresie to ~2700PLN. Porównywanie warunków - bez sensu. Wyjazd z Łodzi na Wrocław, Zgorzelec dalej Monachium Rosenheim, tunelem Landeck i przed Nauders do Szwajcarii i Munt La Schera do Livingo. Tam tankowanie (litr ON ~1,3 EUR 😀); apartament z trzema sypialniami mamy pod Bormio w miejscowości Ross. Do dolnej stacji gondolki ~3 km. Parking płatny, podziemny 5 EUR/dzień Widok z balkonu ładny 🙂 Poniedziałek i wtorek jeździmy w Bormio Na dole lekki plus. Na Bormio 2000 w okolicach zera w południe ale słońce robi swoje i jest odczucie ciepła. Warunki powyżej Bormio 2000 b. dobre. Na poziomie Bormio 2000 dobre, dużo śniegu sztucznego. Trasy takie dobrze czerwone - taka moja granica gdzie mam radość z jazdy a skupianiem się na tym żeby zjechać. Niebieskich jak na lekarstwo. Synowi to nie przeszkadza córka marudzi że wolałaby bardziej płaskie. Najgorzej z żoną - po pięcioletniej przerwie spowodowanej moimi wypadkami narciarskimi ma totalnego stresa i porusza się tak jak by dopiero uczyła się jeździć. Ale z każdym dniem będzie lepiej. Trasa Stelvio (dwa dolne odcinki) robi wrażenie: Widoki cudowne Środa wybieramy się do Santa Cateriny (jest na tym samym karnecie). Bardzo urokliwe miejsce. Fajne zróżnicowane trasy; od "spadalni" na północy grani Deborah i Adler po takie super jak dla mnie czerwono/niebieskie na za szczytowym plateau + objazdówka Dell" Alpe. ZOna i córka też zachwycone warunkami (śnieg w zasadzie tylko naturalny) i widokami. Syn tylko trochę narzeka że za płasko i nie ma Snowparku. Ciekawostka dla miłośników kolejek górskich; stacja pośrednia gondoli (tylko w jednym kierunku), na szczycie grani. Stacja końcowa na szczytowym plateau: Czwartek i piątek znów jeździmy w Bormio. Wszyscy zadowoleni. Zona z córką znalazły sobie jkąś kombinacje tras niebieskich i łatwiejszych czerwonych, syn albo snowpark albo na Stelvio. Ja jeżdżę głównie po wschodniej stronie ośrodka najchętniej z samej góry do Bormio 2000 (w piątek po południu zamknęli krzesełko na szczyt a do gondoli nie wpuszczali z nartami -ponoć wiatr Pięć dni szybko zleciało. Czas wracać W miasteczku poznałem kolegę- żona twierdzi że wyglądamy jak rodzeństwo: Jako że powrót przypadał w sobotę oznaczało to konieczność zameldowania się najpóźniej o 9.00 w Livingo pod Munt La Scherą. Nie chciało nam się spieszyć. Ruszyliśmy na południe zobaczyć Mediolan. Po drodze krótka wizyta nad jeziorem Como - tam wiosna z 17-18 stopni: Mediolan w telegraficznym skrócie; stadion San Siro Katedra Duomo. Zachwyciła mnie, większe wrażenie niż Bazylika Świętego Piotra - lubię gotyk. Największy kościół we Włoszech Galeria handlowa Victora Emanuela II, trafiliśmy na promocje jakąś kieckę można było kupić już za 1500EUR 🤪 Opera La Scala: Potem na nocleg w jakiejś wiosce obok Trydentu. I następnego dnia do domu. Do Monachium szło ok. W jego okolicach mega korki i zaczął padać ulewny deszcz + porwisty wiatr. Taka pogoda już nas nie opuściła aż do Łodzi- ten kawałek z Monachium (~950km) zmęczył mnie bardziej niż cała droga w przeciwną stronę do Bormio Pzdr

Kastle RX 12 GS 175 cm r 16. Narty w wyśmienitym stanie, tylko 5 dni na śniegu. Mimo GS w nazwie, to narta cross turn. 2500zł

Kasprowy Wierch Dolomitów? Tak, to Piz Boe o wysokości 3152 m n.p.m. - najwyższy szczyt masywu Selli przy narciarskiej Sella Rondzie. Żeby było pięknie, widokowo i ciekawie postanowiliśmy wejść na ten szczyt od drugiej strony przez ferratę Tridentinę Klettersteig - trudność C. Auto parkujemy na parkingu pomiędzy Colfosco, a Passo Gardena. Kilkaset metrów od samochodu dochodzimy do pionowej ścianki i pniemy się w górę. Żelazna lina + masa klamr na nogi bardzo mocno ułatwiają wejście... za nami wycieczka szkolna, włoska - dzieciaki z pewnością poniżej 10 roku życia śmigają w górę pod opieką dwóch opiekunów. Stadko ośmiu sztuk... zwijamy się szybko by być samemu w górach, w ciszy. Droga, którą wybraliśmy to bardzo uczęszczany szlak i nawet skoro świt można napotkać tutaj sporą ilość ludzi. Po początkowej, pionowej, ściance dochodzimy do zwykłej ścieżki, którą dochodzimy do głównej ściany żelaznej drogi. Jest przepięknie! Widokowo? bomba! Humory nam dopisują i metr, po metrze zbliżamy się do jakiejś grupki ludzi, która weszła na szlak przed nami. Aż szkoda, że tak szybko nam idzie, bo piękno znika z każdym metrem... mamy świadomość, że niebawem skończy się ferrata. Nim jednak przyjdzie koniec wspinania - trochę pionu ...i jeszcze bardziej pionowo Fajnie, coraz fajniej! Ekspozycja robi się znaczna - ktoś, kto nie ma obycia z wysokością, z pewnością na skórze będzie miał gęsią skórkę. Gdyby nie klamry i drabinki, to byłoby miejscami D...albo i lepiej 😮 Na końcówce - kultowe miejsce, drabinka nad przepaścią. I smuteczek END ferraty. Dochodzimy do schroniska Pisciadu. Robimy krótką przerwę, bo do właściwego celu jeszcze daleko. Cudowne miejsce. Idziemy ścieżką po lewej stronie. Teren łagodny później przechodzi w krótką ferratę A/B. Okolica? To są kloce, porządne kloce! Idziemy, idziemy - w górę, w dół... tak jakbyśmy doszli po drodze do kolejnego szczytu... jak później się okaże, po szczegółowych mapach - niechcąco weszliśmy na dwie góry L'Antersass 2908 m n.p.m. oraz Sas de Mesdi 2980 m n.p.m. Świadomie na powrocie zaliczymy jeszcze jeden Piza Pisciadu 2985 m n.p.m. Te dwie, "niechcące" góry... to tak naprawdę niewielkie podejścia w całym masywie, w zasadzie stanowiące masyw Selli - niewielkie "pagórki". Ciepło Mega przyjemny trekking. Z dołu, z narciarskiego szlaku SR cały masyw robi wrażenie...ale u góry, na górze? Jest zjawiskowo! Kosmicznie! Mijamy kolejne schronisko, tuż przed ostatnim, piarżystym podejściem na szczyt Piz Boe (w drodze powrotnej jemy sobie w schronisku lunch). W górę, w górę i jesteśmy! Kolejny trzytysięcznik zdobyty. I ponieważ na szczycie jest masa turystów (schronisko) - szybko uciekamy z tego miejsca po zrobieniu fotek. Widok w stronę Marmolady przesłaniają chmury... tak trafiliśmy - szkoda. Na fotki przyjdzie jeszcze czas... może innym razem. Za niedługi czas widoki wrócą, chmury znikną. Schodzimy. Uśmiechy na twarzach Trawersujemy nieświadomie zdobyty w drodze na Piz Boe - szczyt. Tutaj mała ferratka, a w zasadzie kilkanaście metrów ubezpieczenia przed sporą ekspozycją. Po minięciu skrzyżowania szlaków kierujemy się w górę, i w prawo... podchodzimy nieświadomie zdobywając kolejną górę Tutaj robimy dłuższą przerwę na jedzonko i wygrzewanie w słońcu. Widoki są nieziemskie! Patrzymy w dół - w stronę doliny, którą później przyjdzie nam schodzić. Nagromadzenie "kloców" jest oszałamiające! Po przerwie idziemy drogą powrotną w dół... ...aż do skrzyżowania (przełęczka) na Piza Pisciadu 2985 m n.p.m. Idziemy go zdobyć! 40 minut pionowego, fajnego szlaku i jesteśmy na szczycie. Jest krzyż, wiadomo, że jest góra Odhaczamy! Widok w dół: Już tylko zejście do schroniska o tej samej nazwie... ...skręt w prawo i zejście łatwą ferratką do dolinki. Bardzo długi trawers na dole masywu - i żegnamy się ze szlakiem. Koniec niezwykłego, turystycznego dnia. Pogoda - sztos... z wyjątkiem pobytu na Piz Boe. Całość drogi (GPS) pod linkiem: Piz Boe + trzy inne kolosy 😉 | Hike | Strava Czas spędzony w górach 11:39:21 Dla takich dni się żyje! Pozdrawiam Mariusz "marboru"

Dzisiaj w tę jesienno/wiosenną sobotę wybór padł na Rohacze. Wracam tu po kilku latach. Po nieoczekiwanym check-point'cie na dojeździe już do samych Rohaczy i kontroli trzeźwości melduję się (tym razem sam) ok. 9.30 na miejscu. Rohacze witają mnie mrzawką, w sumie wg prognoz planowaną mrzawką. Po chwili deszczyk ustaje. Niestety dosyć duży +, w nocy też nie było mrozu. Po chwili wahania wybór pada na 4h katowania stoku. Hmm. Po pierwszym zjeździe okazuje się, że to nie ja będę katował stok, a stok mnie 🫣🙃 Na szczęście po kolejnych zjazdach mam wrażenie, że warunki się poprawiły, albo ja podświadomie się do nich dostosowałem. Warunki: na dole było od 6 do 10 stopni C, na górze było 2-3 stopnie C. Wiatr w górnej części ośrodka dosyć spory, na kanapie dosyć odczuwalny. Nie będzie dla nikogo zaskoczeniem, że warunki na górze były dobre, pomimo że miękko, to dosyć równo i stabilnie. "Problemy" zaczynały się na ściance na trasie czerwonej na dole. Ja po pierwszym zjeździe wybieram trasę czarną, którą już do końca zjeżdżam, początkowo dobra z czasem się degraduje, ale w stosunku do tego "czerwonego" gówna nazywanego dla niepoznaki trasą narciarską jest i tak cudowna. Na dole czasem, a nawet dłuższymi chwilami pięknie świeciło słońce, na górze zawsze chmury. Dosyć dużo ludzi (jak na standardy sezonu 2023/2024). Trzeba było czasem postać parę minut do krzesła. Kilka fotek poniżej:

Na Malcie wychowało się wielu świetnych narciarzy, medaliści Mistrzostw Polski, a niektórzy startowali na Igrzyskach Olimpijskich...

Początek 2 godzin nocnych od 16.30 na B, jak pojawiłem się pod Luxtorpedą to dwa ratraki właśnie kończyły równać B. Wjazd na górę i od razu niespodzianka, ratrakowana była tylko dolna część trasy, mniej więcej od tej drugiej ścianki. Oznaczało to, że cały początek nie był ruszany od samego rana, muldy na pierwszym ostrym łuku na pół chłopa wysoko. Oczywiście miękko, czasami wychodził lodowy podkład, ale bez kamieni czy przetarć, śniegu jest naprawdę sporo. W tym warunie widziałem dużo upadków. Po pierwszym zjeździe od razu uderzyłem na Efkę, gdzie dokończyłem nartowanie w ramach rozjeżdżenia. Warun na Efce OK, po wieczornym ratrakowaniu trasa trzymała się nawet zacnie. Było miękko i pojawiły się potem małe odsypy, co nie przeszkadzało Kastlom jechać ciętym długim. I tu ciekawostka, po ostatniej glebie na high speed w CG skręca mi się lepiej niż dobrze w lewo, a w prawo coś mi nie bangla, zupełnie jak silnik rotacyjny w samolocie. Temat do sprawdzenia. Wieczorem spacer z familią [córka kończy zapalenie oskrzeli i do jutra włącznie ma przerwę od nart] i suczką Lolą. Wyłączyli Luxtorpedę ze względu na wiatr w międzyczasie. Kilka fotek poniżej, w tym autor posta i widok na całkowity brak do Luxtorpedy ze względu na warun na B.

Ten uśmiech - bezcenne.

@Victor ma i chwali...ja jechałem ale tylko chwile... nie zaiskrzyło w każdym razie - musiała by być dłuższa..

Hm... mam drugi rok sezonówkę w Dolni Moravie. Czesi starają się przygotować dobrze trasy. Jestem tam głównie 1 lub 2 dni w weekendy. W zeszłym roku raz trafił się deszcz przez dwa dni z rzędu. Sobota Zieleniec- nie wyszedłem z auta. Niedziela Czechy-mając sezonówke pojeździłem jakieś 2h. Nie kupiłbym w ten dzień karnetu widząc deszcz.

Jeździłem dokładnie na takiej https://www.atomic.com/it-it/shop-emea/product/redster-q9-revoshock-s-x-12-gw-aass03026.html#color=31925 i miałem bezpośrednie porównanie do X9s 169, Deacon Master 72 173, Blizzard WRC WC Piston 175 (zapomniałem o nich w poprzednim poście wspomnieć) , Nordica Dobermann SLC 160 (jw) oraz Head E Race Pro. Wszystkie narty sezon 22/23. Na tym samym stoku, w takich samych warunkach, jednego dnia. Aby nie wywoływać zbędnych przepychanek: - odpowiadam, bo kolega zapytał - tak wiem/wiemy jak istotne na odczucia z jazdy i jazdę jest przygotowanie narty (jeśli ktoś będzie bardzo negował, służę przykładem znanej wszystkim persony, choć z uwagi na swoje zasady będę maksymalnie tego unikał). - tak, tak, tak po tysiąckroć, sztywność wzdłużna i poprzeczna, to najważniejsze cechy nart w kontekście naszych odczuć, długość także wbrew bajkom z mchu... - tak, tak, tak po milionkroć, nie mam poziomu aby wykorzystać w pełni potencjał którejkolwiek z tych nart (jeśli jeździsz jak Joshua Duncan Smith, niewątpliwie zrobisz to). Q9 były pierwszymi wpiętymi, po kilku zjazdach na moim Laserze GS 175. Jeździło mi się na nich dobrze (wszystkie przejazdy na trasach 5 i 6 w Folgarii, kto nie był porównam do polskich. 5 to oznaczona jako niebieska, do połowy Rusinski, potem jak końcówka na Sucheski. 6 to czerwona coś w stylu czerwonej w Jurgowie, tylko szersza). Natomiast czułem ich szerokie dzioby, większą...mam problem z określeniem, bo wołowatość jest przesadzonym. Wiem, mniejszą figlarność. Mimo, że te narty mają "tylko" 75mm, myślę, że szerokość dziobów i piętek czyli taliowanie, powodowało te odczucie, tym bardziej, że wówczas zdecydowanie miałem problem z zarządzaniem przodem nart, z uwagi na błędy w pozycji. W każdym razie ja w tych nartach nie poczułem niczego specjalnego, żadnego efekto wow, co by zachęciło mnie do ich kupna. Finalnie wówczas, gdybym miał podjąć decyzję o zakupie. Wyborem byłby jednoznacznie Deacon, mimo jesionowego rdzenia i tylko 3mm mniej pod butem oraz w dziobie i płyty pod wiązaniami, to one bardzo fajnie zabierały mnie w skręt i były wyraźnie sprytniejsze i poręczniejsze. (Podobne wrażenie z zabieraniem w skręt miałem teraz na Kronplatzu w Head i race czarnym 17/18, z tym że nadal Deacon dla mnie bardziej reaktywny, head taki jednowymiarowy). Tak, Deacon wówczas, tego dnia mnie uwiódł. Drugie miejsce X9, choć były mniej harmonijne ale nadal sprytne. Blizzard był ok rakietą, ale na cały dzień zbyt wymagający, to samo czułem potem na Salomon S/Race 12 GS 180, po 2 godzinach na Słotwinach byłem nieźle stachany. Zresztą to właśnie Blizzarda chciałem kupić pół roku wcześniej (ambitnie bardzo podchodząc), ale miałem szczęście, że sprzedający był super narciarzem i takim samym człowiekiem, finalnie stałem się posiadaczem Lasera. Heady Pro, one były takie najbardziej 0/1 ich sztywność wzdłużna była w moim odczuciu bardzo niezmienna i przez to miałem wrażenie, że co bym nie kombinował, to jadę taki sam skręt. Nordica podobnie nie wywołała wówczas we mnie żadnych objawów porządania. Właściwie to odczucia bardzo podobne jak na Rossignol 8st podarowanych mi przez @sstar Zapewne zbytnio nie pomogłem, ale zachęcam Cię do uważnego przeczytania testów danych nart, czytając np testy NTN z odpowiednim zrozumieniem, sporo ciekawych wskazówek można znaleźć, aby zawęzić swoje poszukiwania. Edit Nie napisałem, ale warunki trasowe były nie idealne (9-14), ale bardzo dobre, mieszane. Na różnych odcinkach wszystkiego po trochu, prócz mokrego śniegu i głębokich muld czyli twarde wymiecione, luźny ale zmrożony i luźniejszy ciutkę kopny oraz twarde masełko.

Nie, decyzja jest jedynie wynikiem splotu zdarzeń. Na marginesie, mam także z tego samego okresu produkcji model Scala (obecnie Legend 1966) w długości 171, kupiony za radą włoskiego instruktora. Uwielbiam tę nartę i odkąd ją mam, zrozumiałem wiele dyrdymałów pisanych w sieci Te narty czy to lód na końcowym odcinku 23 na Kronplatzu, czy odsypy po świeżym opadzie, na czerwonych trasach Sella Rondy np.Portados, idą tak jedwabiście...Do tego stopnia, że dla mnie mogą być na rynku narty Stockli i Kastle, a reszta może zamknąć fabryki (oczywiście, te zdanie czytamy z pewnym dystansem jako rozsądni, otwarci i empatyczni ludzie 🙂 ). I piszę, to wszystko mając odniesienie do jazdy na Atomic X9 (181, 175 i 169), Q9 (176), Redster XTi/ GS (176) Kastle MX 74 (172), Head I Race (170), Deacon 72 master (173), RC (175). Na wszelki wypadek, dla czepliwych - tak wiem na jakim realnie jestem poziomie i oczywistym jest, że moje odczucia do niego się odnoszą oraz do moich warunków fizycznych i ogólnej sprawności oraz wieku. Natomiast do tytułowych nart, znam prócz mnie 3 narciarzy (dużo lepszych narciarsko odemnie i nawet piszących na tym forum), którzy raczej są bliżej zachwytu, niż rozczarowania tym modelem.

A w Madonnie sypie i końca nie widać. pozdro

jak to poco - ojciec chce aby była słynna jak Mikaela, Frederica, Lara, Petra .... itd

A po co .. wolimy sie podniecać w necie - bezpieczniej jest.... niech sie inni narażają...

Czarna Góra wczoraj, czwartek 8 luty, po raz 13 w tym sezonie (trzeci karnet 6 dowolnych dni rozpoczęty). W tygodniu odwilżowym wczoraj okienko.pogodowe: w nocy lekki mróz -2C, sypnęło też świezym opadem śniegu ok 4-5 cm. Z rana na otwarcie +1C, w ciągu dnia doszło do +4. Czynne czarna A ( nieprzerwanie od 8 grudnia) i czerwone B, C i D plus pola narciarskie dla dzieci. Warunki przez pierwsze 2-3 h od otwarcia bardzo dobre, trasy świetne przygotowane, spora warstwa śniegu na nich (na stronie podają od 55 cm na A do 70 na C i D i 80 na B i faktycznie czuć tego śniegu sporo pod nartami. Frekwencja początkowo bardzo niska, później ok 12 przy Luxtorpedzie kolejka na ok 3-4 minuty, przy Żmiji praktycznie bez kolejek przez cały czas. 0k. 15 jak kończyłem zarówno przy Luxie jak i Żmiji bez kolejek (ostatnie dwa zdjęcia są z tej godziny). Przy tej zwiększonej frekwencji i podwyższeniu temperatury do +4 ok 12.00 zaczęły się już robisz spore odsypy i muldy. Śnieg zrobił się też ciężki i mokry,zaczął też wychodzić lód Zaczął też na górze pruszyć śnieg, na dole deszcz ze śniegiem i deszcz. Sporo szkółek z dziećmi, i to takie duże grupy które powodowały że czasami tworzyły się zatory na trasach, większość tych szkółek z woj. ślaskiego, na plastronach napisy Pszczyna, Tychy itp. Nie zauważyłem jeszcze na żadnej z tras przetarć, wychodzącej ziemi itp. jednak najbliższe dni mają być niestety bardzo ciepłe, szczególnie weekend+7 , +8 C. Jeżeli przy +4 porobiły się już spore muldy to przy +8 to już może być naprawdę bardzo kiepsko. Ochłodzenie ma przyjść dopiero koło środy czwartku tak że następna wizyta dopiero w tym terminie.

Dolni Morava, teraz jest tak jak na zdjęciu. Planowaliśmy jechać w niedziele, ale pogoda słaba - deszcze to zmieniliśmy na piątek. Jest lekko na minusie na górze i mgła. Dosyć dużo ludzi, zawody snowbordowe.

W weekend dotarłem z rodziną do ośrodka Hinterstoder w Górnej Austrii. Nastroje przed wyjazdem średnie, z uwagi na to co dzieje się na wschód od Polski i w sumie z żoną rozważaliśmy odwołanie tej całej eskapady, ale ostatecznie z uwagi na dzieci, postanowiliśmy nie zmieniać planów. Nigdy nie jeździłem wcześniej w żadnym ON w Górnej Austrii i szczerze mówiąc, gdyby nie relacje z Pucharów Świata, pewnie nie zwróciłbym uwagi na nazwę Hinterstoder. Do tego tak się złożyło, że jeden z moich klientów pochodzi z okolicy i nas tutaj zaprosił. Ośrodek jest dla mnie dużym zaskoczeniem na plus - generalnie nastawiłem się na stosunkowo kompaktowy, jak na warunki Austriackie (40 km tras) ON położony stosunkowo blisko Polski (z Krakowa wyjechaliśmy 5:20 rano, a przed 12tą zameldowaliśmy się w miasteczku na dole. To co mnie zaskoczyło, to fantastyczne widoki na pasmo Totes Gebirge (czyli w dosłownym tłumaczeniu Góry Martwe - chodzi o brak roślinności) z najwyższym szczytem Grosser Priel (trochę ponad 2,5 tys mnpm) i trasy - niby nie ma ich mega dużo, ale są naprawdę fajne. Zdjęcia z chmurami z wczoraj - te bezchmurne z dzisiaj: Zwłaszcza osoby lepiej jeżdżące docenią ten ON, bo nawet niebieskie w wielu innych miejscach oznaczone byłyby raczej kolorem czerwonym, a niektóre czerwone, to takie raczej bordowe. Sztandarową trasą jest trasa Pucharu Świata sygnowana imieniem i nazwiskiem Mistrza Świata Hannesa Trinkla. Jest też trasa oznaczona Inferno - z nachyleniem 70% - nie powiem, zrobiła na mnie wrażenie. Mieszkamy na wysokości ponad 1400 mnpm w enklawie domków (niem. Huette), gdzie z miasteczka Hinterstoder dociera się płatną blisko 10 km drogą, na której zimą co do zasady obowiązuje nakaz zakładania łańcuchów na koła. Latem jest to też fajny podjazd rowerowy (co zresztą widać na folderach): Plusem mieszkania na tej wysokości i w tym miejscu jest to, że wychodząc na stok przed 9-tą rano (wyciągi ruszają 8:45), człowiek zastaje taki widok jak poniżej na zdjęciu. To tutaj znajduje się serce tego ośrodka, z jego głównym wyciągiem 6-os kanapą. Z boku jest jeszcze jedna gondola - znacznie mniej dzisiaj oblegana oraz 2-osobowe krzesło, które na górze "spotyka się" z tą 6-os kanapą i być może z powodu tego, że trochę się dubluje - było wyłączone. Jest też trochę orczyków, gdzie trenowały m.in. kluby, bo tam mają trasy treningowe: Z tej 6-os. kanapy - z górnej stacji można w zasadzie dostać się do każdej trasy tego ON. Powyżej znajdują jeszcze dwa orczyki, obsługujące bardzo fajne niebieskie trasy z piękną panoramą gór. To są najwyżej położone trasy tego ośrodka - na ok. 2 tys. mnpm: ON oczywiście nie jest dla tych co lubią mieć setki kilometrów tras w zanadrzu, w zasadzie przez cały dzień można zwiedzić każdą trasę; jest ich jednak mimo wszystko na tyle dużo, że i są na tyle fajne, że mnie to w zupełności odpowiada. Jest też niemały teren dla najmłodszych - nazywa się Sunny Land - jeżeli dorosły ma karnet to za 4 EUR extra dziennie, maluch ma tam wstęp. Jak widać na zdjęciach pogoda dopisuje. Cały tydzień ma być dość pogodny. Zaskoczyły mnie bardzo dobre warunki śniegowe - o ile na dole w miasteczku śniegu może nie ma turbo dużo - jakieś 20-30 cm, to tutaj na górze jest go blisko półtorej metra. Do tego wiele tras do pewnego momentu, a niektóre w zasadzie przez cały dzień - są w cieniu, przez co mimo nie jakiś ogromnych wysokości nad poziomem morza, jak na Austriackie warunki, to trasy są jak stół. Szybkie, zmrożone, twarde. Na koniec jeszcze taka panoramka:

Chciałeś powiedzieć było, jest tylko do końca marca https://epoznan.pl/news-news-145645-koniec_polaczenia_lotniczego_poznan_krakow_w_zamian_nowe_polaczenia_zagraniczne

Pewnie poczekam - wszystko zależy jak często sie będziemy widzieć....od zeszłego roku jest wygodne połączenie lotnicze Poznań - Kraków więc bywają częściej ale na razie jej braciszek (4 latka skończone) zacznie szkolenie w Poznaniu na "Malcie".

Tak ..wczoraj skończyła 1 roczek 🎈

Przeczytałem interesujący artykuł, pomijając wątek reklamowy. https://portal.abczdrowie.pl/choroba-aktywowala-sie-na-feriach-niech-ta-historia-bedzie-dla-was-przestroga

Takie są właśnie zalety wyjazdów marcowych, że ciemno robi się około 19-tej. A z Tauplitz (czy tym bardziej Feuerkogel) do granicy jest ok. 500km, więc kończąc jazdę ok. 13, powinno wystarczyć.

Ooo faktycznie ..sorry więc..

Marku ale ja mam Q7 czyli piętro niżej od Q9.8 czyli szeroko 83.5 a tu pytanie o Q9 czyli 75mm pod butem . Choć faktycznie zecydowanie w najdłuższej konfiguracji taka narta .

Ale za to Kastle GS chwalisz z tego co pamiętam tak samo zresztą @marekbtl. @gabrik kupowałeś nowe?

Gdybym zastanawiał się nad tymi bliższymi Alpami, to wybrałbym właśnie taką opcję na 3-4 słoneczne dni. Schladming jest o te 50-60km bliżej niż cała reszta większych ośrodków (Saalbach, Kitzbuhel, Obertauern, Gastein, Zell am See itp.), a taki mniejszy ośrodek jest rzeczywiście idealny na ostatni dzień, by po 3-4h jazdy móc wsiąść do auta i jeszcze przed zmrokiem wrócić do Pl. Oprócz Tauplitz można rozważyć alternatywnie Loser, Riesneralm, Planneralm, Feuerkogel, ale Tauplitz wydaje się najlepszą opcją.

Jeździłem w Harrachovie w kwietniu 2019 i 2022. Niestety dziś widać, że dużo im śniegu brakuje do kręcenia chodźby do końca marca. Zwykle stoki przy Ryzoviste pierwsze zamykali i tam najbardziej widać braki śniegu. Nie parkowałem. Rano nie było dużej frekwencji pewnie przez pogodę. Ludzi przybyło jak zrobiło się słonecznie.

A jaka długość? Wróć 176 doczytałem.

Kłodzko wtf z temperatura

Sezonowka kupiona to i jezdzona, dziś warunki trudne, liczne przetarcia, wygrodzenia, zimowe ostatki, śnieg a raczej to co po nim pozostało, mokry liczne grudy lodowe ale gładko z rana i o dziwo twardo. Przewiduję że do 10:00 warunek się utrzyma do jeżdżenia uważnego.

@Jeeb i trochę nie masz racji - klubowa zabawa na zamkniętej trasie ... szkoleniowo w tym sensu mało było ale że już po sezonie startowym to można się bawić. Ostatnią rzeczą o której myślę jadąc swobodnie jest jaki mandat dostanę za przekroczenie 50tki w terenie uczęszczanyn Pozdrawiam, M. Ps. A tak przy okazji to problem nie był się rozpędzić tylko zahamować

mimo wszystko jednak udało się pojeździć a ja Tobie szczerze kibicuję i trochę zazdroszczę tej gór bliskości🏕️

Z FB Izersko-Karkonoskiej Pogody: CIEPŁO NIE DA ZA WYGRANĄ ---- Bardzo długi okres anomalnego ciepła przecinanego niewielkimi ochłodzeniami zdaje się nie mieć końca. Modele numeryczne nie radzą sobie z rozhuśtanym Atlantykiem, odkładając zimę dalej w czasie. Mocne sygnały na jej powrót zdecydowanie osłabły i nic nie wskazuje na to, że przyjdzie ona w stabilnej formie, przynajmniej na razie. Mimo wszystko od początku przyszłego tygodnia będzie chłodniej. Nasze góry to jednak obszar kontrastów - mimo bardzo ciepłych ostatnich kilkunastu dni, w szczytowych partiach Karkonoszy pokrywa śnieżna przekracza 160 cm, co jest znacznie ponad normę. Gorzej w Górach Izerskich, które niestety są wyraźnie niższe. ---- Sobota (10.02) szykuje się ciepła, ale dużo padać na szczęście nie będzie. Czekają nas głównie niewielkie, przelotne opady deszczu. Będzie się przejaśniać. Temperatury od 0°C w szczytowych partiach do +8°C w dolinach. Wiatr umiarkowany, głównie z kierunków południowych, do 60 km/h w porywach. ---- Niedziela (11.02) z coraz większą ilością chmur i opadami deszczu, które w drugiej części dnia w najwyższych partiach szybko przejdą w śnieg. Izoterma 0°C obniży się w drugiej części dnia do okolic 1000 m n.p.m. Spadnie 5-10 cm świeżego śniegu w wysokich partiach, lokalnie 15 cm. Temperatury od -2°C na szczytach do +7°C w dolinach. Wiatr z kierunków południowych, umiarkowany. ---- Poniedziałek (12.02) pochmurny z przejaśnieniami i przelotnymi opadami, głównie śniegu z deszczem i śniegu. Izoterma 0°C na wysokości 900-1000 m n.p.m. Temperatury od -5°C na szczytach do +4°C w dolinach. Wiatr umiarkowany, zachodni. ---- Wtorek (13.02) po dość zimnym poranku z całkiem ładną pogodą. Padać nie powinno. Izoterma 0°C na poziomie 1000 m n.p.m., wieczorem poszybuje w górę. Wiatr umiarkowany, południowo-zachodni. ---- Choć środa i czwartek znów cieplejsze, od piątku ma zacząć się ochładzać. Kto wie, może to już sygnał zimowy. Jest dopiero pierwsza połowa lutego. Dużo może się jeszcze zdarzyć. Oby na "minus".

Gdzieś tam dawno pisałem o tym na forum, Nie miłe wspomnienia, nie chcę wracać

oczywiście najważniejsze jest towarzystwo potem warunki a Zwardoń i Zakopane albo Zinal i Zermatt to tylko tło

Ja bym dorzucił Davos-Klosters, z łatwym dojazdem z PL to jeszcze Samnaun, ale większość tras i tak jest w Ischgl

Zima nadchodzi wielkimi krokami .. (pasmo Policy wczoraj)

A z rzeczy zauważonych w toalecie w jednej z knajp na stoku, taka ciekawostka:

A dzisiaj w Hinterstoder kolejny piękny dzień. Jako, że zacząłem od narciarstwa rodzinnego z córką, to przy okazji odkryłem, a w zasadzie wspólnie odkryliśmy tradycyjne atrakcje większych ON, typu trasa z radarem mierzącym prędkość (udało się 90 km/h przekroczyć), trasa z hopkami, druga trasa z hopkami. 3-latka znów odkrywała uroki tutejszego przedszkola, czyli Sunny Landu; a w trakcie dnia pognałem trasą Hannesa Trinkla z plecaczkiem na zakupy do miejscowego Spara. Takie to atrakcje 😉 Trasy powyżej Hutterer Boden nawet popołudniu twarde i równe jak stół. Trasa do miasteczka w sumie też niezła, choć momentami dość mocno oblodzona, więc warto mieć ostre krawędzie. Tutaj parę widoczków:

Dokładnie charakterystyczna rysa najczęściej widziana z Czarnego Stawu albo okolic Szpiglasowej wygląda trochę inaczej niż z tej perspektywy Przy okazji mała anegdota :). Będąc już na Nižná Hincova priehyba, oglądając ryse i delektując się promieniami słońca i widokami nagle przychodzi na myśl, że z tej okolicy (Wołowego Grzbietu), gdzieś musi wychodzić "Zachód Grońskiego" :), wychylam się na polską stronę, rozglądam prawo lewo, ale wszędzie przepaść stwierdzam, że to na pewno nie tutaj :), po powrocie do domu szukam dalej informacji... Okazuje się, że to jednak tam to była ta przepaść :P, zjazd startuje ze szczerbinki obok, kilka metrów z Zapadna Volia strbina (Mała Wołowa Szczerbinka) w Wołowych Rogach. Od strony słowackiej wygląda to tak: A zbliżenie od strony polskiej, na start zachodu grońskiego Start czyli Zapadna jest schowana u góry lekko w lewo, Niżna na której stałem to ta na wprost minimalnie powyżej i na prawo od narciarza Przy okazji warto wspomnieć, ze jest to jeden z najtrudniejszych zjazdów tatrzańskich nasze TR6, a Miro Peto wycenił to na S4+/E3!! Pozdrawiam Tomek